Παρουσίαση: Γιώργου Λίλλη, "Ο άνθρωπος τανκ", στις 25 Ιανουαρίου και ώρα 21:30 στο Polis Art Cafe, Πεσματζόγλου 5, Αίθριο Στοάς Βιβλίου, Αθήνα

Τα "Λίγα σύκα απ' τα γαϊδουράγκαθα" της Edna St. Vincent Millay στις κατακτήσεις του Κοσμά Βίδου για το 2017, στο τελευταίο ΒΗΜΑgazino του έτους.

Η Αγγελική Λάλου γράφει στο Fractal για το "Ντάλιτ" (Εκδ. Θράκα, 2017) της Εύας Σπαθάρα

Η Γιώτα Κωνσταντινίδη γράφει στο parallaximag.gr για τη "Βεγγέρα" της Μαργαρίτας Νταλακμάνη

"Όψεις της διαλεκτικής και του ονείρου στη σκέψη του Βάλτερ Μπένγιαμιν", του Φάνη Παπαγεωργίου

"Ο τελευταίος αριθμός" του Βάιου Κουτριντζέ, στην εφημερίδα "Ελευθερία"

"Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗΣ" του Κώστα Κουτρουμπάκη, Σύντομο κριτικό σημείωμα πάνω στους εισαγωγικούς στίχους του «Ελπήνορα» του Τάκη Σινόπουλου
Willy Ronis

Έφυγες...

Εντάξει. Δεν κλαίω άλλο.
Μεγάλωσα πια για τα δάκρυα και τις φασαρίες.
Mε κούρασαν κιόλας τα ποιήματα που δεν έγραψα,
οι τόποι που δεν είδα με στοιχειώνουν ήδη,
και τα φιλιά που δεν πήρα μου έκαψαν τα χείλη.

Θα κλειστώ στο κλουβί της σκόνης.
Ήσυχα.
Θα σύρω το σώμα μου,
την μόνη αλήθεια μου,
και θα δεχτώ ένα σημάδι στο λαιμό.

Στηλώνω τα μάτια μου στον δεσμοφύλακα.
Κύριε, εκτελεστή αγαπημένε
κοίταξε με μέσα στην υπέρτατη εξαθλίωση
και γέλα τώρα που μπορείς,
αν σου βαστάει.

Μα θαρρώ πως ξόδεψα ήδη πολύ χρόνο
να γράφω αυτό το ποίημα για σένα.
Έφτασε το Φθινόπωρο.
Η εποχή των αποχωρήσεων και των νέων αρχών
και τα σημάδια μου ξεθώριασαν πια.
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA