Ο Πέτρος Μπιρμπίλης μιλά στην Athens Voice και στον Γιάννη Νένε, για το "Μπελ Ετουάλ" (Θράκα, 2017)

Μια “ηρωίδα” πλάι σε ανθρώπους αντιηρωικούς: Ένα κριτικό σημείωμα του Στάθη Ιντζέ για το "Γονυπετείς" της Τζούλιας Γκανάσου

Για την ποιητική συλλογή της Μαρίας Αγγελοπούλου "Η απουσιολόγος" (Θράκα, 2016), γράφει ο Χρήστος Αρμάντο Γκέζος

Ο Στέφανος Ξένος γράφει στο diavasame για τον "Άνθρωπο Τανκ" (Θράκα, 2017) του Γιώργου Λίλλη

Για το βιβλίο της Μαριάννας Κουμαριανού «Τόπος στη Γαλήνη» – γράφει η Ανθούλα Δανιήλ

Φάνης Παπαγεωργίου, Ποια γενιά; Σκέψεις για τη σχέση μεταξύ βιολογικής και δυνάμει καλλιτεχνικής γενιάς.

Δύο ανέκδοτα/αδημοσίευτα ποιήματα του Δημήτριου Δημητριάδη

Ο Παναγιώτης Βούζης γράφει στην εφημερίδα "Τα Νέα" για το "Χρονορυχείο" (Θράκα, 2017) της Στέλλας Δούμου

Επίγνωση

Ας μη γελιόμαστε
Γνωρίζουμε καλά τι θα πει νοημοσύνη
Οι μισοί είμαστε ανερχόμενες σκιές
Και οι υπόλοιποι εκκολαπτόμενες οδύνες
Ανάμεσά μας θόρυβος
Κάτι από τον βόμβο του κινδύνου
Ή την φωνή του ανθοπώλη
«Κανείς δεν αγοράζει γαρύφαλλα πια
Μεγάλη ζημιά απ’ τις κηδείες
Άπειροι συνδυασμοί χρωμάτων και μορφών
Όλα χαμένα στο βωμό του πένθους»
θα πάρω για το σπίτι, λες
Και είναι να απορεί κανείς
Πόσο όμορφα
Η άγνοια μιλάει για λουλούδια


Μια εποχή

Περπάτησα στα χόρτα
Και όταν ξεράθηκα
Μύριζα μελαγχολία του χειμώνα
Είχα το μακρύ παλτό
Κουμπωμένο ως τα δάχτυλα
Μην τύχει και μ’ αγγίξει η βροχή
Και επ’ ουδενί όχι η καρδία μου
Έτσι επεκτατικά που μεγάλωνε κάθε απόγευμα
Ψάχνοντας ρούχο να γαντζωθεί
Και όσο και αν έλεγα κρύο
Εκείνη την απόσταση
Ξέρω καλά τι ήμουν
Ένα περίβλημα όμορφης ζωής
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA