Πέτρος Μπιρμπίλης, Αδειάζει το σπίτι της μάνας μου

Η Διώνη Δημητριάδου γράφει στο περιοδικό Fractal για το "Ο φόνος του λευκού" (Θράκα, 2017) του Παναγιώτη Δημητριάδη.

«Ποίηση στη σχάρα» του Πέτρου Γκολίτση: η ποιήτρια Έλσα Κορνέτη

Μια κριτική προσέγγιση στο «Πέρασμα» του Κωνσταντίνου Τζαμιώτη, της Εύης Κουτρουμπάκη

«Sturm und Drang» του Γιώργου Λίλλη: Gottfried Benn, Ποιήματα

«7» του Ζαχαρία Στουφή: Καλοκαιρινός ποιητής
«7» του Ζαχαρία Στουφή: 
Από το ημερολόγιο ενός κακού ποιητή

1)
Πολλά μπορεί να χρειαστεί να κάνω στην ζωή μου για να επιβιώσω….
Ποτέ όμως δεν θα ήθελα να διδάξω σεμινάρια δημιουργικής γραφής.
Αυτήν την μαλακιά δεν τη χώρεσε ποτέ το μυαλό μου…. 

2)
Εγώ θα παραδεχτώ αυτόν που θα βρει έναν τρόπο να πει στους παραλογοτέχνες  ότι είναι παραλογοτέχνες… και να τον πιστέψουν!

3)
Αν όσοι γράφουν ποίηση σε αυτήν τη χώρα, διάβαζαν ποίηση, τότε οι ποιητές θα ζούσαν από τα δικαιώματα των βιβλίων τους.

4)
Δεν υπάρχει πιο θλιβερή περίπτωση ανθρώπων από αυτούς που καταπιάνονται με την ποίηση μετά την συνταξιοδότησή τους.

5)
Για να γίνει ένας ποιητής γνωστός στην Ελλάδα, πρέπει ή να αυτοκτονήσει ή να βγάλει λογοτεχνικό περιοδικό. Στην πρώτη περίπτωση θα γαμίσει την ζωή του, ενώ στην δεύτερη την ποίησή του.

6)
Τελικά υπάρχει και άλλος ένας τρόπος να γίνει γνωστός ένας ποιητής εν ζωή. Να μελοποιηθεί η ποίησή του.
Ε ρε γλέντια…

7)
Οι ποιητές εκτίθενται ανεπανόρθωτα· παράλληλα η δουλειά τους είναι άκρος ηδονική και επικίνδυνη. Γι’ αυτό, το επάγγελμα του ποιητού, μόνο με το επάγγελμα του porno star μπορώ να το παραλληλίσω.

8)
Αν υποψιάζεσαι κάποιο ποιητή για βλάκα, τότε διάβασε το βιογραφικό του. Αμέσως θα σου λυθεί η απορία.

9)
Η ποίηση του κακογαμημένου φαίνετε από τον πρώτο στοίχο, ενώ ο ίδιος, κάνει μπάμ από ένα χιλιόμετρο.

10)
Σήμερα οι Έλληνες ποιητές, διαβάζονται μονάχα από τις οικογένειές τους και τους φίλους τους.

11)
Γεγονός είναι ότι οι μαλάκες, καμία σχέση δεν έχουν με την ποίηση, όμως, χάρη σε αυτούς, έχουν γραφτεί πολύ σπουδαία ποιήματα.

12)
Όταν βλέπω ποιητικές συλλογές νέων ανθρώπων που κυμαίνονται στις εκατό σελίδες, είμαι τόσο σίγουρος για το περιεχόμενό τους, που ούτε δεν τις ανοίγω.

13)
Ένα μυστήριο πράμα δηλαδή….
Οι εκδοτικοί οίκοι δε βγάζουν ποίηση, το υπουργείο δεν επιχορηγεί συλλογές, τα ευρωπαϊκά προγράμματα δεν καλύπτουν εκδόσεις, οικονομική κρίση έχουμε και η ποιητική παραγωγή, εκδίδεται ακάθεκτη.

14)
Υπάρχουν ποιητές που λένε:
Ο τάδε εκδοτικός οίκος έβγαλε την συλλογή μου χωρείς να πληρώσω. Ενώ άλλοι ισχυρίζονται ότι, η συλλογή τους ξεπούλησε…
Ήθελα να ‘ξερα δεν ντρέπονται;


15)
Σκέπτομαι καμιά φορά τους ποιητές που γυρνάνε πόλη-πόλη όλη την Ελλάδα καθώς και τα αθηναϊκά στέκια, κυνηγώντας το δεκάευρο με βιβλιοπαρουσιάσεις.
Αυτό είχαν άραγε στο μυαλό τους όταν καταπιάστηκαν με την ποίηση;

16)
Σε μια και μόνο περίπτωση θα χαρακτήριζα έναν ποιητή «γαμημένο», μόνο στη περίπτωση που θα πολιτευόταν.

17)
24 χρόνια μετά το θάνατό του, κυκλοφόρησε η νέα- ανέκδοτη ποιητική συλλογή του Γ. Ρίτσου «Υπερώον».
Σκέπτομαι: τι στο διάολο, αυτός και πεθαμένος γράφει;
Τελικά, πριν να θάψουν τους ποιητές, θα πρέπει να τους αφήνουν δεμένα τα χέρια (σε αντίθεση με το έθιμο) ή να τους τα κόβουν…

18)
Αν θέλεις να γίνεις ποιητής και βλέπεις τηλεόραση, στο τέλος γίνεσαι τηλεόραση.

19)
Πολύ άδικα βιβλία οι ποιητικές ανθολογίες.
Τόσο γι’ αυτούς  που παραλείπουν, όσο και γι’ αυτούς που περιλαμβάνουν.

19)
Λένε πως το 30 % των ανθρώπων είναι βλάκες και είναι μοιρασμένοι δίκαια σε όλα τα επαγγέλματα.
Εγώ πάντως πιστεύω ότι, στο χώρο της ποίησης τα ποσοστά είναι πολύ μεγαλύτερα.

20)
Αν σου αρέσει να γράφεις πολύ, μπορείς να γράψεις και πεντακόσιες χιλιάδες ή και ένα εκατομμύριο ποιήματα. Το θέμα είναι ποιος θα κάτσει να τα διαβάσει.

21)
Υπάρχουν και φρενοβλαβείς ποιητές που κατοχυρώνουν στο πρωτοδικείο τα πνευματικά τους δικαιώματα, που τα κληροδοτούν στους απογόνους τους και δεν δείχνουν σε κανέναν τα ποιήματά τους πριν τα τυπώσουν για να μην τους κλέψουν τις ιδέες.
Τι να κάνουμε…
Υπάρχουν και φρενοβλαβείς ποιητές!

22)
Λέει ο λαός: «Γέρος, πούστης και άσχημος, τα τρία κακά τση μοίρας του» (και συμπληρώνω) αν είναι και ποιητής τότε χειροτερεύουν ακόμα περισσότερο τα πράγματα.

23)
Μα καλά! Γιατί οι νεοέλληνες ποιητές αναφέρουν στα βιογραφικά τους όλα τα πτυχία που έχουν πάρει; Μήπως λησμονούν ότι οι σπουδαιότεροι ποιητές αυτής της χώρας δεν κατέχουν τίτλους σπουδών ή μήπως αυτά τα άκυρα κωλόχαρτα των ελληνικών πανεπιστημίων είναι το μόνο πράγμα που κατάφεραν στη ζωή τους;

24)
Στους ποιητές που αποφάσισαν να ζήσουν στην επαρχεία τους, συναγωνιζόμενοι τους συντοπίτες τους με στόχο να είναι οι καλύτεροι και να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στα πολιτιστικά και λογοτεχνικά δρώμενα του τόπου τους, ένα μονάχα έχω να τους πω: τα θερμά μου συλλυπητήρια.

25)
Ο παραλογοτέχνης δεν έχει αυτογνωσία, αν είχε θα γινόταν λογοτέχνης.

26)
Αλήθεια γιατί δεν κάνετε ποιητικά πρωινά, ποιητικά μεσημέρια, ποιητικές διακοπές κτλ. Έτσι όπως κάνετε ποιητικές βραδιές;
…να γελάσουμε κι εμείς.

27)
Ευτυχώς που εφευρέθηκε το FB και βρήκε η  παραλογοτεχνία πατρίδα.

28)
Όταν βλέπω ποιητές σε συνεντεύξεις να λένε ποιας ποδοσφαιρικής ομάδας είναι οπαδοί, θέλω να ξεράσω.
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA