Η Μυρτώ Χμιελέφσκι με το «24+7» (εκδ. Θράκα, 2018) στη βραχεία λίστα των ΒΡΑΒΕΙΩΝ ΠΟΙΗΣΗΣ «Jean Moreas» στην κατηγορία "πρωτοεμφανιζόμενων ποιητριών/ποιητών".
Από την εκδήλωση "3 πεζογραφοι των Εκδόσεων ΘΡΑΚΑ" στο Monk. Οι Γιούλη Αναστασοπουλου, η Ζεττα Μπαρμπαρεσσου και η Μαριλενα Παππά, "συνομίλησαν" μεταξύ τους διαβάζοντας από τα βιβλία τους και συζήτησαν με το κοινό.
Η Μυρτώ Χμιελέφσκι, ποιήτρια του βιβλίου "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) στο Θέατρο Σταθμός με τους Θανάση Νιάρχο, Γιώργο Μαρκόπουλο, Κώστα Παπαγεωργίου, Γιώργο Χρονά, Παναγιώτη Μηλιώτη, Γιάννη Σ. Βιτσαρά
Συνέντευξη του Αγγελή Μαριανού (Πεζολίβαδα, εκδ. Θράκα) στην εφημερίδα ΠΑΛΜΟΣ.
Από την εκδήλωση 3 ΠΟΙΗΤΡΙΕΣ των Εκδόσεων ΘΡΑΚΑ, στο Monk-grapes and spirits. Ευχαριστούμε όσες και όσους παρευρέθηκαν.
Η Αρετή Καράμπελα (Μελανά όπως τα μούρα, εκδ. Θράκα 2018) καλεσμένη στην εκπομπή του Σταύρου Καμπάδαη. Ακούστε το ηχητικό κάνοντας κλικ πάνω στη φωτογραφία.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Ο φάρος του Σόρενσον (εκδ. Θράκα, 2018) του Βασίλη Χουλιαρά, στο Μεσολόγγι.
Η Θεώνη Κοτίνη γράφει για το "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) της Μυρτώς Χμιελέφσκι στο Νέο Πλανόδιον.
Ο Γιώργος Λίλλης (Ο άνθρωπος τανκ - εκδ. Θράκα, 2017) καλεσμένος στο Λύκειο του Μπίλεφελντ, στη Γερμανία.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Μελανά όπως τα μούρα" (Θράκα, 2018) της Αρετής Καράμπελα, στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Διονύσου.

 Πηνελόπη Ζαρδούκα
Τρία ανέκδοτα ποιήματα

Το πουλί

Έχω μιαν ανάμνηση
Μεταξύ τρείς και μισή με τέσσερεις
Εσύ κοιμόσουν
Ήσυχα
Ένα πουλί μπήκε απ’ το παράθυρο
Με κοίταξε έντονα
Σχεδόν προφητικά
Και είπε:
«Εγώ πιστεύω πιο πολύ στο Θεό
Από σένα.»
Εσύ κοιμόσουν ήσυχα
Και γω
Το μόνο που είδα
Ήταν το Θεό
Μέσα απ’ τα δάκρυά μου


Η λέξη

Έγραψε την ορθογραφία της λέξης
Την ίδια τη λέξη, τα γράμματα της λέξης
Φοβήθηκε να την προφέρει
Την κράτησε κλειδωμένη στην καρδιά του
Μετά από χρόνια η λέξη είχε μεγαλώσει μέσα του
Την πότιζε κι αυτός
Άπλωσε κλαδιά και αγκάλιασε όλο το σώμα
Απ’ το κεφάλι ως τα πόδια
Μικρά φύλλα έβγαιναν από το στόμα και τ’ αυτιά του
Πράσινα και ζωηρά
Η λέξη βρήκε πρόσφορο έδαφος
Μουρμούρισε γλυκά
Ολόκληρο το κορμί του
Και αυτός, πόσο όμορφα της δόθηκε
Που το όνομά του
Έγινε λίπασμα
Χώμα
Σκουλήκια


Τα πουλιά πετούν χαμηλά

Αναπνέει κάποιος στη Συρία και μυρίζω την ανάσα του στην Αθήνα
Τη μυρωδιά του αίματος και της καυτής κατσαρόλας
Που όλο καίει και μαγειρεύει τα ανθρώπινα μέλη
Μυρίζω
Τον ιδρώτα του ορίζοντα, κόκκινο απ’ τα αποδημητικά βλέφαρα
Απ’ όλα τα δειλινά του κόσμου πιο κόκκινο και πηχτό
Συρματοπλέκεται
με τα στόματα, τα βλέμματα ,τα χέρια ,τους μπόγους
τις απευθείας αναμεταδόσεις, τις τέντες, τα συσσίτια
Οδοστρωτέμνεται
Απ’ τη Βαγδάτη ως την Ειδομένη και ως τα προπύργια της Νέας Δουλείας
Κατά τα άλλα
 το κορίτσι δεν θα δει ποτέ την ανατολή του ήλιου απ’ το παράθυρό της
Και το αγόρι θα φωνάζει ξένες λέξεις, ακαταλαβίστικες μέχρι να τις ξεχάσει
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA