Τα "Λίγα σύκα απ' τα γαϊδουράγκαθα" της Edna St. Vincent Millay στις κατακτήσεις του Κοσμά Βίδου για το 2017, στο τελευταίο ΒΗΜΑgazino του έτους.

Η Αγγελική Λάλου γράφει στο Fractal για το "Ντάλιτ" (Εκδ. Θράκα, 2017) της Εύας Σπαθάρα

Η Γιώτα Κωνσταντινίδη γράφει στο parallaximag.gr για τη "Βεγγέρα" της Μαργαρίτας Νταλακμάνη

"Όψεις της διαλεκτικής και του ονείρου στη σκέψη του Βάλτερ Μπένγιαμιν", του Φάνη Παπαγεωργίου

"Ο τελευταίος αριθμός" του Βάιου Κουτριντζέ, στην εφημερίδα "Ελευθερία"

"Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗΣ" του Κώστα Κουτρουμπάκη, Σύντομο κριτικό σημείωμα πάνω στους εισαγωγικούς στίχους του «Ελπήνορα» του Τάκη Σινόπουλου


Έχω ένα καρφί στο λαιμό
και δυο στα γόνατα
κρεμιέμαι ανάποδα
σε μαύρο φόντο
γελώ τον πόνο για λίγο
με τις γραμμές των φρυδιών μου
η μία που καταλήγει σε απρόσφορο γέλιο
η άλλη πρόσφορο του γελωτοποιού
ώσπου να κολυμπήσω στο αίμα
ώσπου κολυμπάνε σμέρνες
κομματιάζοντας τη σάρκα μου
για να στηρίζομαι πάνω της με τα χέρια
όπως κάνει κατακόρυφο ένα παιδί
σε μια παραλία με πέτρες
ρωτώντας πόσο κοστίζει
η ηρεμία στον ουρανό
Κι έπειτα τρίζω τα δόντια
σαν να τρέχω σε παλιές σκάλες
Κατάβαση
Κατάβαση
για να μάθω πώς ακονίζεται η ταραχή
του τυφλοπόντικα
υπόγεια
Γι αυτό φοβάμαι τα αιχμηρά αντικέιμενα
μαχαίρι
ψαλίδι
κονσέρβα
Αλλά κυρίως τα αιχμηρά υποκείμενα
ανθρώπους που με πληγώνουν
ή εγώ που πληγώνω ανθρώπους
ή πάλι εγώ που πληγώνω τον εαυτό μου
Κι ακόμα περισσότερο φοβάμαι τις αιχμηρές έννοιες
έρωτας
θάνατος
μνήμη
Όμως θα κοπώ
απ’όλα τούτα στο σκοτάδι
για να γεμίσω τρύπες
ξεριζώνοντας το πρωί
ένα καρφί στο λαιμό
και δυο στα γόνατα
ξεκρέμαστη
πέρα δώθε
ζούδι που επιμένει να χορεύει
γύρω από την ενέργεια μιας αιμάτινης χορδής
του αγαλήνευτου ουρανού
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA