Η Μυρτώ Χμιελέφσκι με το «24+7» (εκδ. Θράκα, 2018) στη βραχεία λίστα των ΒΡΑΒΕΙΩΝ ΠΟΙΗΣΗΣ «Jean Moreas» στην κατηγορία "πρωτοεμφανιζόμενων ποιητριών/ποιητών".
Από την εκδήλωση "3 πεζογραφοι των Εκδόσεων ΘΡΑΚΑ" στο Monk. Οι Γιούλη Αναστασοπουλου, η Ζεττα Μπαρμπαρεσσου και η Μαριλενα Παππά, "συνομίλησαν" μεταξύ τους διαβάζοντας από τα βιβλία τους και συζήτησαν με το κοινό.
Η Μυρτώ Χμιελέφσκι, ποιήτρια του βιβλίου "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) στο Θέατρο Σταθμός με τους Θανάση Νιάρχο, Γιώργο Μαρκόπουλο, Κώστα Παπαγεωργίου, Γιώργο Χρονά, Παναγιώτη Μηλιώτη, Γιάννη Σ. Βιτσαρά
Συνέντευξη του Αγγελή Μαριανού (Πεζολίβαδα, εκδ. Θράκα) στην εφημερίδα ΠΑΛΜΟΣ.
Από την εκδήλωση 3 ΠΟΙΗΤΡΙΕΣ των Εκδόσεων ΘΡΑΚΑ, στο Monk-grapes and spirits. Ευχαριστούμε όσες και όσους παρευρέθηκαν.
Η Αρετή Καράμπελα (Μελανά όπως τα μούρα, εκδ. Θράκα 2018) καλεσμένη στην εκπομπή του Σταύρου Καμπάδαη. Ακούστε το ηχητικό κάνοντας κλικ πάνω στη φωτογραφία.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Ο φάρος του Σόρενσον (εκδ. Θράκα, 2018) του Βασίλη Χουλιαρά, στο Μεσολόγγι.
Η Θεώνη Κοτίνη γράφει για το "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) της Μυρτώς Χμιελέφσκι στο Νέο Πλανόδιον.
Ο Γιώργος Λίλλης (Ο άνθρωπος τανκ - εκδ. Θράκα, 2017) καλεσμένος στο Λύκειο του Μπίλεφελντ, στη Γερμανία.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Μελανά όπως τα μούρα" (Θράκα, 2018) της Αρετής Καράμπελα, στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Διονύσου.


Έχω ένα καρφί στο λαιμό
και δυο στα γόνατα
κρεμιέμαι ανάποδα
σε μαύρο φόντο
γελώ τον πόνο για λίγο
με τις γραμμές των φρυδιών μου
η μία που καταλήγει σε απρόσφορο γέλιο
η άλλη πρόσφορο του γελωτοποιού
ώσπου να κολυμπήσω στο αίμα
ώσπου κολυμπάνε σμέρνες
κομματιάζοντας τη σάρκα μου
για να στηρίζομαι πάνω της με τα χέρια
όπως κάνει κατακόρυφο ένα παιδί
σε μια παραλία με πέτρες
ρωτώντας πόσο κοστίζει
η ηρεμία στον ουρανό
Κι έπειτα τρίζω τα δόντια
σαν να τρέχω σε παλιές σκάλες
Κατάβαση
Κατάβαση
για να μάθω πώς ακονίζεται η ταραχή
του τυφλοπόντικα
υπόγεια
Γι αυτό φοβάμαι τα αιχμηρά αντικέιμενα
μαχαίρι
ψαλίδι
κονσέρβα
Αλλά κυρίως τα αιχμηρά υποκείμενα
ανθρώπους που με πληγώνουν
ή εγώ που πληγώνω ανθρώπους
ή πάλι εγώ που πληγώνω τον εαυτό μου
Κι ακόμα περισσότερο φοβάμαι τις αιχμηρές έννοιες
έρωτας
θάνατος
μνήμη
Όμως θα κοπώ
απ’όλα τούτα στο σκοτάδι
για να γεμίσω τρύπες
ξεριζώνοντας το πρωί
ένα καρφί στο λαιμό
και δυο στα γόνατα
ξεκρέμαστη
πέρα δώθε
ζούδι που επιμένει να χορεύει
γύρω από την ενέργεια μιας αιμάτινης χορδής
του αγαλήνευτου ουρανού
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA