Η Μυρτώ Χμιελέφσκι με το «24+7» (εκδ. Θράκα, 2018) στη βραχεία λίστα των ΒΡΑΒΕΙΩΝ ΠΟΙΗΣΗΣ «Jean Moreas» στην κατηγορία "πρωτοεμφανιζόμενων ποιητριών/ποιητών".
Από την εκδήλωση "3 πεζογραφοι των Εκδόσεων ΘΡΑΚΑ" στο Monk. Οι Γιούλη Αναστασοπουλου, η Ζεττα Μπαρμπαρεσσου και η Μαριλενα Παππά, "συνομίλησαν" μεταξύ τους διαβάζοντας από τα βιβλία τους και συζήτησαν με το κοινό.
Η Μυρτώ Χμιελέφσκι, ποιήτρια του βιβλίου "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) στο Θέατρο Σταθμός με τους Θανάση Νιάρχο, Γιώργο Μαρκόπουλο, Κώστα Παπαγεωργίου, Γιώργο Χρονά, Παναγιώτη Μηλιώτη, Γιάννη Σ. Βιτσαρά
Συνέντευξη του Αγγελή Μαριανού (Πεζολίβαδα, εκδ. Θράκα) στην εφημερίδα ΠΑΛΜΟΣ.
Από την εκδήλωση 3 ΠΟΙΗΤΡΙΕΣ των Εκδόσεων ΘΡΑΚΑ, στο Monk-grapes and spirits. Ευχαριστούμε όσες και όσους παρευρέθηκαν.
Η Αρετή Καράμπελα (Μελανά όπως τα μούρα, εκδ. Θράκα 2018) καλεσμένη στην εκπομπή του Σταύρου Καμπάδαη. Ακούστε το ηχητικό κάνοντας κλικ πάνω στη φωτογραφία.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Ο φάρος του Σόρενσον (εκδ. Θράκα, 2018) του Βασίλη Χουλιαρά, στο Μεσολόγγι.
Η Θεώνη Κοτίνη γράφει για το "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) της Μυρτώς Χμιελέφσκι στο Νέο Πλανόδιον.
Ο Γιώργος Λίλλης (Ο άνθρωπος τανκ - εκδ. Θράκα, 2017) καλεσμένος στο Λύκειο του Μπίλεφελντ, στη Γερμανία.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Μελανά όπως τα μούρα" (Θράκα, 2018) της Αρετής Καράμπελα, στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Διονύσου.
Αλέξανδρος Αραμπατζής
Τρία ποιήματα


1.-

Στο τρένο νιώθει την τσίκνα της ανθρώπινης σάρκας - μια κλωστή
αδιόρατη δένει τα χέρια του μ΄ ασημένιες παγίδες- ένα έντομο δίπλα του κάνει
βρούτσου βρούτσου και κατακερματίζει τις λεπτεπίλεπτες ίνες της σκέψης του-
στο τζάμι αντιφεγγίζει το μπακιρένιο χρώμα μιας φούστας – η ασπρομάλλα γιαγιά
κεντάει τις αναμνήσεις της σε μια μωρουδιακή ζακέτα – το βλοσυρό καπέλο του ελεγκτή εστιάζει στις κόρες των ματιών του – μυρμηγκιάζει στην αφή του  η υπερβατική ανατριχίλα από τον σμαραγδένιο της ύπαρξης μαρασμό--
τι άλλο να περιμένει; -στο μικρό ταξιδιωτικό του σακίδιο ενεδρεύει η απαράμιλλη ματαιότητα-
το φως βουλιάζει μαλακά κάτω από τα βλέφαρά του- άγνωστα τρένα πηγαινοέρχονται με άγνωστους και ξυλιασμένους επιβάτες- μήπως τελικά  ο πιο μακρινός προορισμός της ζωής είναι η ανθρώπινη καρδιά;


Robert Frank

2.-    

Τα πέντε δάχτυλα του ενός χεριού
Είναι εκατομμύρια σήματα και χειρονομίες
Είναι εκατομμύρια κρυφοί σχηματισμοί
Που δένουν την κίνηση με το νόημα
Και την ζωή με την άρνηση και την κατάφαση
Τα πέντε δάχτυλα του ενός χεριού
Είναι ένα πανέρι με παράδοξες αλχημείες
Όταν αυτές τις βαφτίζουν με λαθραία ονόματα
Όπως λ.χ. νύχι, δέρμα, γραμμή της ζωής
Μοχλοί μοιρασμένοι στην δράση και στην αδράνεια
Κλειδωμένοι ιδανικά σ΄ ένα εωσφορικό κουτί
Π΄ ανοίγει γεμίζει και κλείνει στην στιγμή
Και ξανανοίγει για ν΄ αδειάσει στην στιγμή
Εκατομμύρια πόθους και πάθη που ψηλαφήσανε
Τ΄ άγρυπνα μάτια της σολιψιστικής μου παλάμης

Alfred Stieglitz


3.-

Δεν μας ξαφνιάζουν πια οι καλοί άγγελοι
΄Εχουν ρίξει τόσες σπαθιές μπρος στα μάτια μας
Που κάθε τους μάχη την πιστέψαμε  δική μας
Και  στην κάθε τους μάχη όλοι λαβωθήκαμε
Αλλά  ακόμα και σήμερα ακριβώς δεν ξέρουμε 
Τι ρόλο παίξαμε εμείς
΄Η παίζουμε ακόμη σ΄ αυτήν την αιματοχυσία
Εκτός από το να τρέχουμε δηλαδή να  φτυαρίζουμε
Σωρούς από κόκαλα  θνητών   κι  αποτελειωμένα  ιδανικά
Και να ταίζουμε  μ΄  αυτά κι άλλα τέτοια πολλά
Της  φρικαλέας κόλασης τα  βρώμικα καζάνια


ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA