Η Μυρτώ Χμιελέφσκι με το «24+7» (εκδ. Θράκα, 2018) στη βραχεία λίστα των ΒΡΑΒΕΙΩΝ ΠΟΙΗΣΗΣ «Jean Moreas» στην κατηγορία "πρωτοεμφανιζόμενων ποιητριών/ποιητών".
Από την εκδήλωση "3 πεζογραφοι των Εκδόσεων ΘΡΑΚΑ" στο Monk. Οι Γιούλη Αναστασοπουλου, η Ζεττα Μπαρμπαρεσσου και η Μαριλενα Παππά, "συνομίλησαν" μεταξύ τους διαβάζοντας από τα βιβλία τους και συζήτησαν με το κοινό.
Η Μυρτώ Χμιελέφσκι, ποιήτρια του βιβλίου "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) στο Θέατρο Σταθμός με τους Θανάση Νιάρχο, Γιώργο Μαρκόπουλο, Κώστα Παπαγεωργίου, Γιώργο Χρονά, Παναγιώτη Μηλιώτη, Γιάννη Σ. Βιτσαρά
Συνέντευξη του Αγγελή Μαριανού (Πεζολίβαδα, εκδ. Θράκα) στην εφημερίδα ΠΑΛΜΟΣ.
Από την εκδήλωση 3 ΠΟΙΗΤΡΙΕΣ των Εκδόσεων ΘΡΑΚΑ, στο Monk-grapes and spirits. Ευχαριστούμε όσες και όσους παρευρέθηκαν.
Η Αρετή Καράμπελα (Μελανά όπως τα μούρα, εκδ. Θράκα 2018) καλεσμένη στην εκπομπή του Σταύρου Καμπάδαη. Ακούστε το ηχητικό κάνοντας κλικ πάνω στη φωτογραφία.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Ο φάρος του Σόρενσον (εκδ. Θράκα, 2018) του Βασίλη Χουλιαρά, στο Μεσολόγγι.
Η Θεώνη Κοτίνη γράφει για το "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) της Μυρτώς Χμιελέφσκι στο Νέο Πλανόδιον.
Ο Γιώργος Λίλλης (Ο άνθρωπος τανκ - εκδ. Θράκα, 2017) καλεσμένος στο Λύκειο του Μπίλεφελντ, στη Γερμανία.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Μελανά όπως τα μούρα" (Θράκα, 2018) της Αρετής Καράμπελα, στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Διονύσου.
Artwork by Robert Mapplethorpe

Ντάρια Γκρούζντεβα
Ετών 21, χειμώνων


Σήμερα έγινα ετών 21, χειμώνων.
Χιλιάδες εποχές πέρασαν από πάνω μου.
Πόσοι εξευρευνητές άφησαν τα σημάδια τους
στα χερσαία τοπία του κορμιού μου;
Πόσες δεκάδες χιλιάδες πτηνά, ερπετά και θηλαστικά
με κρυφόκοιταξαν μέσα από τη βλάστηση του κεφαλιού μου
έπειτα με μύρισαν και φώλιασαν
στις χαραματιές της σάρκας μου;
Πόσα κουφάρια φιλοξένησα
κάτω από την επιδερμίδα μου;
Πόσα χρώματα άλλαξε το δέρμα μου
τόσους αιώνες;
Πόσες φορές ο ουρανός
άλλαξε διάθεση στο πρόσωπο μου;
Πόσοι ωκεανοί πρόσφεραν τον φλοίσβο τους
στα πόδια μου;
Πόσα ποτάμια κυλάνε στις φλέβες μου;
Ποιανού το αίμα στις αρτηρίες μου;

Πόσοι σταυροί και αγκαθωτά στεφάνια
μάτωσαν το δέρμα μου;
Πόσοι άνθρωποι με χρησιμοποίησαν
άλλοι ως καταφύγιο το σώμα μου
άλλοι ως παραδουλεύτρα τα χέρια μου
άλλοι ως πόρνη μιας νυχτός τα στήθια μου;
Πόσα παιδιά χοροπήδησαν πάνω στις ρώγες μου
και πόσα άλλα μου γαργάλησαν τα δάκτυλα των ποδιών;
Πόσες γυναίκες με κοίταξαν με οίκτο
και πόσες άλλες μου χάιδεψαν τα μαλλιά;
Πόσα μωρά βλάστησαν στην κοιλιά μου;
Πόσες βλάσφημες λέξεις
τρύπησαν μέσα μου;
Πόσοι αναστεναγμοί μου, ψιθύρισαν ανακούφιση
και πόσοι άλλοι πικρία;
Πόσα δάκρυα γλίστρησαν από τις βλεφαρίδες μου
συγκινημένα ή στενάχωρα από αυτά που είχαν δει τα μάτια μου;
Πόσες φορές μου έδεσαν τα μάτια για να μην τους δω;
Πόσες φορές σηκώθηκαν τα φρύδια μου απορημένα
και άπορα τα χέρια μου
ενώ ήξερα τι θα συνέβαινε;
Πόσες φορές άνοιξα το στόμα μου
για να νανουρίσω τα παιδιά,
για να πω το ονομά μου αλλά δεν νοίαστηκαν,
για να φωνάζω βοήθεια αλλά μου το έκλεισαν;
Πόσες ανάσες έπνιξα για να μην με ακούσουν;
Ποιανού το αίμα στις αρτηρίες μου;

Πόσοι εμφύλιοι μαίνονταν ακόμη στα σωθικά μου;
Κι εγώ είμαι μόλις 21 ετών, χειμώνων,
πάντα χειμώνων.
Ποιανού το αίμα;
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA