Ο Πέτρος Μπιρμπίλης μιλά στην Athens Voice και στον Γιάννη Νένε, για το "Μπελ Ετουάλ" (Θράκα, 2017)

Μια “ηρωίδα” πλάι σε ανθρώπους αντιηρωικούς: Ένα κριτικό σημείωμα του Στάθη Ιντζέ για το "Γονυπετείς" της Τζούλιας Γκανάσου

Για την ποιητική συλλογή της Μαρίας Αγγελοπούλου "Η απουσιολόγος" (Θράκα, 2016), γράφει ο Χρήστος Αρμάντο Γκέζος

Ο Στέφανος Ξένος γράφει στο diavasame για τον "Άνθρωπο Τανκ" (Θράκα, 2017) του Γιώργου Λίλλη

Για το βιβλίο της Μαριάννας Κουμαριανού «Τόπος στη Γαλήνη» – γράφει η Ανθούλα Δανιήλ

Φάνης Παπαγεωργίου, Ποια γενιά; Σκέψεις για τη σχέση μεταξύ βιολογικής και δυνάμει καλλιτεχνικής γενιάς.

Δύο ανέκδοτα/αδημοσίευτα ποιήματα του Δημήτριου Δημητριάδη

Ο Παναγιώτης Βούζης γράφει στην εφημερίδα "Τα Νέα" για το "Χρονορυχείο" (Θράκα, 2017) της Στέλλας Δούμου
εκδ. Άλλωστε (2016).




ΑΓΡΙΑΔΑ ΑΠ’ ΑΝΑΓΚΗ

Το νιώθω, άρχισα να μιλάω μ’ αποστρόφους
θα’ ναι απ’ τ’ άπαντα του χρόνου όλα τ’ όνειρα
κι εγώ δεν χάνω χρόνο στα γράμματα όταν μιλώ
τα τρώω αμάσητα σαν ψέματα,
μέσα μου κάνω αντιγραφή ό, τι αισθάνομαι
κι επικόλληση στις ξώβυζες επιθυμίες,
διπλή σκέψη
κι ανοίγω τα μάτια μου σε μεγάλο παράθυρο
με θέα ρυτιδιασμένους νέους και γέρους παρθένους,
-κι αυτοί και όλοι- ψάχνουν το πορνό της ψυχής
σηκώνοντας ανάστημα στη νύχτα,
αγριάδα απ’ ανάγκη.

Σαν να χ _ν_ τα φωνήεντα, μένω πάντα σύμφωνος.


ΜΟΥ ΤΟ ‘ΧΩ ΤΑΞΕΙ

Κάνω μια στάση στο παρόν
να στρίψω μια ζωή σε χαρτάκι στιγμής,
με κούρασε η διαδρομή στο παρελθόν
-ξέμεινα κι από μνήμη-
μου έμεινε μόνο το μέλλον
και θέλω να το κρατήσω γι’ αύριο,
είναι που μου το ‘χω τάξει.
Κάθε στιγμή το μέλλον λιγοστεύει
το τάμα στου καθρέφτη τη θύμηση,
γερνάω
με μάτια μάνες και χέρια πατεράδες.



ΣΟΥΣΙ ΦΕΓΓΑΡΙΟΥ

Να δώσω μια στο φεγγάρι
να έρθει στα ίσα του,
πολύ χάιδεμα  για τόσο λίγο φως.

Ρώτησα και τη νύχτα
κι αυτή άυπνη μένει
κάθε βράδυ το μοναδικό της όνειρο.

Έγινε η ζωή μας σούσι φεγγαριού
και τα όνειρά μας μουσικά κουτιά
που λείπει η μπαλαρίνα.


ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA