Τα "Λίγα σύκα απ' τα γαϊδουράγκαθα" της Edna St. Vincent Millay στις κατακτήσεις του Κοσμά Βίδου για το 2017, στο τελευταίο ΒΗΜΑgazino του έτους.

Η Αγγελική Λάλου γράφει στο Fractal για το "Ντάλιτ" (Εκδ. Θράκα, 2017) της Εύας Σπαθάρα

Η Γιώτα Κωνσταντινίδη γράφει στο parallaximag.gr για τη "Βεγγέρα" της Μαργαρίτας Νταλακμάνη

"Όψεις της διαλεκτικής και του ονείρου στη σκέψη του Βάλτερ Μπένγιαμιν", του Φάνη Παπαγεωργίου

"Ο τελευταίος αριθμός" του Βάιου Κουτριντζέ, στην εφημερίδα "Ελευθερία"

"Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗΣ" του Κώστα Κουτρουμπάκη, Σύντομο κριτικό σημείωμα πάνω στους εισαγωγικούς στίχους του «Ελπήνορα» του Τάκη Σινόπουλου
εκδ. Άλλωστε (2016).




ΑΓΡΙΑΔΑ ΑΠ’ ΑΝΑΓΚΗ

Το νιώθω, άρχισα να μιλάω μ’ αποστρόφους
θα’ ναι απ’ τ’ άπαντα του χρόνου όλα τ’ όνειρα
κι εγώ δεν χάνω χρόνο στα γράμματα όταν μιλώ
τα τρώω αμάσητα σαν ψέματα,
μέσα μου κάνω αντιγραφή ό, τι αισθάνομαι
κι επικόλληση στις ξώβυζες επιθυμίες,
διπλή σκέψη
κι ανοίγω τα μάτια μου σε μεγάλο παράθυρο
με θέα ρυτιδιασμένους νέους και γέρους παρθένους,
-κι αυτοί και όλοι- ψάχνουν το πορνό της ψυχής
σηκώνοντας ανάστημα στη νύχτα,
αγριάδα απ’ ανάγκη.

Σαν να χ _ν_ τα φωνήεντα, μένω πάντα σύμφωνος.


ΜΟΥ ΤΟ ‘ΧΩ ΤΑΞΕΙ

Κάνω μια στάση στο παρόν
να στρίψω μια ζωή σε χαρτάκι στιγμής,
με κούρασε η διαδρομή στο παρελθόν
-ξέμεινα κι από μνήμη-
μου έμεινε μόνο το μέλλον
και θέλω να το κρατήσω γι’ αύριο,
είναι που μου το ‘χω τάξει.
Κάθε στιγμή το μέλλον λιγοστεύει
το τάμα στου καθρέφτη τη θύμηση,
γερνάω
με μάτια μάνες και χέρια πατεράδες.



ΣΟΥΣΙ ΦΕΓΓΑΡΙΟΥ

Να δώσω μια στο φεγγάρι
να έρθει στα ίσα του,
πολύ χάιδεμα  για τόσο λίγο φως.

Ρώτησα και τη νύχτα
κι αυτή άυπνη μένει
κάθε βράδυ το μοναδικό της όνειρο.

Έγινε η ζωή μας σούσι φεγγαριού
και τα όνειρά μας μουσικά κουτιά
που λείπει η μπαλαρίνα.


ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA