Τα παιδιά της δευτέρας και τρίτης λυκείου του Μπίλεφελντ (Γερμανία) συζήτησαν με τον ποιητή Γιώργο Λίλλη μετά από πρωτοβουλία της φιλολόγου Χριστίνας Κοτρώτσου που είχε την ιδέα και την επίβλεψη της όλης προσπάθειας.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Μελανά όπως τα μούρα" (Θράκα, 2018) της Αρετής Καράμπελα, στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Διονύσου.
Για το βιβλίο της Χαράς Νικολακοπούλου «Μια τρυφερή καρδιά στο βάθος» (Θράκα, 2018) ‒ γράφει η Λίλια Τσούβα στο "φρέαρ"
Η Θεώνη Κοτίνη γράφει για το "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) της Μυρτώς Χμιελέφσκι στο Νέο Πλανόδιον.
Η Κωνσταντίνα Θεοφανοπούλου γράφει στο culturenow.gr για το "Χασέπ" (Θράκα) του Αρτέμη Μαυρομμάτη
Για το μυθιστόρημα "Ο τελευταίος αριθμός" (Θρακα) του Βάιου Κουτριντζε, από τον μετρ της επιστημονικής φαντασίας στη Λάρισα Θανάση Μάργαρη, στη Larissanet.
Η Διώνη Δημητριάδου γράφει για το "Ο φάρος του Σόρενσον" (Θράκα, 2018) του Βασίλη Χουλιαρά.
Ο Γιώργος Θεοχάρης γράφει στην εφ. "Η Αυγή" για την νεοελληνική ποίηση και περιλαμβάνει το "Οι ακαδημαϊκές σημειώσεις του Ίαν Μάρκεζιτς" (Θράκα) του Πέτρου Σκυθιώτη και το "Ματς Πόιντ" (Θράκα) του Κωνσταντίνου Μελισσά
Το nakasbookhouse.gr ξεχωρίζει 3 βιβλία των Εκδόσεων Θράκα για τη χρονιά που πέρασε
Ο Πέτρος Γκολίτσης στην "Εφημερίδα των Συντακτών" ξεχωρίζει ανάμεσα σε άλλα ποιητικά βιβλία το "Match Point" του Κωνσταντίνου Μελισσά
εκδ. Άλλωστε (2016).




ΑΓΡΙΑΔΑ ΑΠ’ ΑΝΑΓΚΗ

Το νιώθω, άρχισα να μιλάω μ’ αποστρόφους
θα’ ναι απ’ τ’ άπαντα του χρόνου όλα τ’ όνειρα
κι εγώ δεν χάνω χρόνο στα γράμματα όταν μιλώ
τα τρώω αμάσητα σαν ψέματα,
μέσα μου κάνω αντιγραφή ό, τι αισθάνομαι
κι επικόλληση στις ξώβυζες επιθυμίες,
διπλή σκέψη
κι ανοίγω τα μάτια μου σε μεγάλο παράθυρο
με θέα ρυτιδιασμένους νέους και γέρους παρθένους,
-κι αυτοί και όλοι- ψάχνουν το πορνό της ψυχής
σηκώνοντας ανάστημα στη νύχτα,
αγριάδα απ’ ανάγκη.

Σαν να χ _ν_ τα φωνήεντα, μένω πάντα σύμφωνος.


ΜΟΥ ΤΟ ‘ΧΩ ΤΑΞΕΙ

Κάνω μια στάση στο παρόν
να στρίψω μια ζωή σε χαρτάκι στιγμής,
με κούρασε η διαδρομή στο παρελθόν
-ξέμεινα κι από μνήμη-
μου έμεινε μόνο το μέλλον
και θέλω να το κρατήσω γι’ αύριο,
είναι που μου το ‘χω τάξει.
Κάθε στιγμή το μέλλον λιγοστεύει
το τάμα στου καθρέφτη τη θύμηση,
γερνάω
με μάτια μάνες και χέρια πατεράδες.



ΣΟΥΣΙ ΦΕΓΓΑΡΙΟΥ

Να δώσω μια στο φεγγάρι
να έρθει στα ίσα του,
πολύ χάιδεμα  για τόσο λίγο φως.

Ρώτησα και τη νύχτα
κι αυτή άυπνη μένει
κάθε βράδυ το μοναδικό της όνειρο.

Έγινε η ζωή μας σούσι φεγγαριού
και τα όνειρά μας μουσικά κουτιά
που λείπει η μπαλαρίνα.


ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA