Πέτρος Μπιρμπίλης, Αδειάζει το σπίτι της μάνας μου

Η Διώνη Δημητριάδου γράφει στο περιοδικό Fractal για το "Ο φόνος του λευκού" (Θράκα, 2017) του Παναγιώτη Δημητριάδη.

«Ποίηση στη σχάρα» του Πέτρου Γκολίτση: η ποιήτρια Έλσα Κορνέτη

Μια κριτική προσέγγιση στο «Πέρασμα» του Κωνσταντίνου Τζαμιώτη, της Εύης Κουτρουμπάκη

«Sturm und Drang» του Γιώργου Λίλλη: Gottfried Benn, Ποιήματα

«7» του Ζαχαρία Στουφή: Καλοκαιρινός ποιητής


Έργο Τέχνης

Μάτια που τυφλώθηκαν.
Χαμόγελα που γίνανε μάσκες.
Πεταλούδες που βράχηκαν.
-και ένα λευκό χαρτόνι.-

Κύματα.
Βροχή.
Νερό (εμφιαλωμένο).
-και ένα λευκό χαρτόνι.-

Πλαστικές βιτρίνες .
Σκιές όσων συνέβησαν.
Λουλούδια που γίνανε όπλα.
-και ένα λευκό χαρτόνι-.




Οι Ήρωες

Ασπρόμαυρες ψυχές
ρίχνουν στους τοίχους κουβάδες με χρώμα.
Στο πολύχρωμο σύμπαν, ψάχνουν
τη δική τους Ανάσταση.




Άτιτλο

Τα είδωλα σπάσαν τους καθρέφτες.
Όταν οι Νάρκισσοι καθρεφτιζόταν αχόρταγα,
τους έσφαξαν με τα σπασμένα γυαλιά.


Μετά, αυτοκτόνησαν ήσυχα.
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA