Ο Πέτρος Μπιρμπίλης μιλά στην Athens Voice και στον Γιάννη Νένε, για το "Μπελ Ετουάλ" (Θράκα, 2017)

Μια “ηρωίδα” πλάι σε ανθρώπους αντιηρωικούς: Ένα κριτικό σημείωμα του Στάθη Ιντζέ για το "Γονυπετείς" της Τζούλιας Γκανάσου

Για την ποιητική συλλογή της Μαρίας Αγγελοπούλου "Η απουσιολόγος" (Θράκα, 2016), γράφει ο Χρήστος Αρμάντο Γκέζος

Ο Στέφανος Ξένος γράφει στο diavasame για τον "Άνθρωπο Τανκ" (Θράκα, 2017) του Γιώργου Λίλλη

Για το βιβλίο της Μαριάννας Κουμαριανού «Τόπος στη Γαλήνη» – γράφει η Ανθούλα Δανιήλ

Φάνης Παπαγεωργίου, Ποια γενιά; Σκέψεις για τη σχέση μεταξύ βιολογικής και δυνάμει καλλιτεχνικής γενιάς.

Δύο ανέκδοτα/αδημοσίευτα ποιήματα του Δημήτριου Δημητριάδη

Ο Παναγιώτης Βούζης γράφει στην εφημερίδα "Τα Νέα" για το "Χρονορυχείο" (Θράκα, 2017) της Στέλλας Δούμου


Έργο Τέχνης

Μάτια που τυφλώθηκαν.
Χαμόγελα που γίνανε μάσκες.
Πεταλούδες που βράχηκαν.
-και ένα λευκό χαρτόνι.-

Κύματα.
Βροχή.
Νερό (εμφιαλωμένο).
-και ένα λευκό χαρτόνι.-

Πλαστικές βιτρίνες .
Σκιές όσων συνέβησαν.
Λουλούδια που γίνανε όπλα.
-και ένα λευκό χαρτόνι-.




Οι Ήρωες

Ασπρόμαυρες ψυχές
ρίχνουν στους τοίχους κουβάδες με χρώμα.
Στο πολύχρωμο σύμπαν, ψάχνουν
τη δική τους Ανάσταση.




Άτιτλο

Τα είδωλα σπάσαν τους καθρέφτες.
Όταν οι Νάρκισσοι καθρεφτιζόταν αχόρταγα,
τους έσφαξαν με τα σπασμένα γυαλιά.


Μετά, αυτοκτόνησαν ήσυχα.
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA