Η Άννα Γρίβα γράφει στο fractal για τον "Άνθρωπο τανκ" (Θράκα, 2017) του Γιώργου Λίλλη

Ένα ανέκδοτο διήγημα του Κωνσταντίνου Γαλάνη

Απόσπασμα από το υπό έκδοση πεζογράφημα του Πέτρου Μπιρμπίλη, από τις εκδόσεις Θράκα (Κυκλοφορεί στις 16 του Οκτώβρη)

Ένα ανέκδοτο ποίημα της Μαρίας Θ. Αρχιμανδρίτη

Ο Κώστας Κουτρουμπάκης γράφει για τον "Κούκο" (Θράκα, 2016) της Πελαγίας Φυτοπούλου

τρία ποιήματα 
από το υπό έκδοση βιβλίο
Το μάτι και η Νύχτα, Νεφέλη, Νοέμβριος 2016


φωτογραφία : Δ. Κ.


Ανιστόρητα σύννεφα



Αγορεύοντας άσκοπα προς τα ουράνια
σαν δέντρο.

/ αρδεύοντας αχανείς πτώσεις /

Ολόσωμες εκκενώσεις του θείου
προς το ορατό:

ανάπηρος είμαι
και πλέω απ’ το δάκρυ προς το άπλετο εκτός.





Επωδός πριν από κάθε αρχή


1.

Το προπατορικό είναι ένα αμάρτημα οπτικής.

/ άλμα αυγής σε εκείνο το άλλο πρόσωπο
το άλαλο απρόσωπο που το λέμε γλώσσα /

2.

Φως είναι το διάφανο φορεματάκι
σώματος που λείπει πάντα από εδώ.

/ αυλισμός, εκφορά
και εμπρησμός του υποκειμένου /


3.

Η κόψη αυτού που λέμε δάκρυ
ή απών πατέρας.

/ ευαγγελισμός και έμπυρος Άγγελος 
–   δηλαδή απλός αέρας /


4.

Η απουσία όμως
είναι το άφωνο παλτό του ορατού.





Επίδεσμοι λευκοί στο σκοτάδι



Μερικοί στίχοι που σώθηκαν:

οι στίχοι δεν είναι
οι ασπίδες της τύχης;



Μερικοί στίχοι που σηκώθηκαν:

τα απαράμιλλα πουλιά με τα
οποία σκεπάζουμε τα αιώνια μάτια μας.

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA