Τα παιδιά της δευτέρας και τρίτης λυκείου του Μπίλεφελντ (Γερμανία) συζήτησαν με τον ποιητή Γιώργο Λίλλη μετά από πρωτοβουλία της φιλολόγου Χριστίνας Κοτρώτσου που είχε την ιδέα και την επίβλεψη της όλης προσπάθειας.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Μελανά όπως τα μούρα" (Θράκα, 2018) της Αρετής Καράμπελα, στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Διονύσου.
Για το βιβλίο της Χαράς Νικολακοπούλου «Μια τρυφερή καρδιά στο βάθος» (Θράκα, 2018) ‒ γράφει η Λίλια Τσούβα στο "φρέαρ"
Η Θεώνη Κοτίνη γράφει για το "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) της Μυρτώς Χμιελέφσκι στο Νέο Πλανόδιον.
Η Κωνσταντίνα Θεοφανοπούλου γράφει στο culturenow.gr για το "Χασέπ" (Θράκα) του Αρτέμη Μαυρομμάτη
Για το μυθιστόρημα "Ο τελευταίος αριθμός" (Θρακα) του Βάιου Κουτριντζε, από τον μετρ της επιστημονικής φαντασίας στη Λάρισα Θανάση Μάργαρη, στη Larissanet.
Η Διώνη Δημητριάδου γράφει για το "Ο φάρος του Σόρενσον" (Θράκα, 2018) του Βασίλη Χουλιαρά.
Ο Γιώργος Θεοχάρης γράφει στην εφ. "Η Αυγή" για την νεοελληνική ποίηση και περιλαμβάνει το "Οι ακαδημαϊκές σημειώσεις του Ίαν Μάρκεζιτς" (Θράκα) του Πέτρου Σκυθιώτη και το "Ματς Πόιντ" (Θράκα) του Κωνσταντίνου Μελισσά
Το nakasbookhouse.gr ξεχωρίζει 3 βιβλία των Εκδόσεων Θράκα για τη χρονιά που πέρασε
Ο Πέτρος Γκολίτσης στην "Εφημερίδα των Συντακτών" ξεχωρίζει ανάμεσα σε άλλα ποιητικά βιβλία το "Match Point" του Κωνσταντίνου Μελισσά

τρία ποιήματα 
από το υπό έκδοση βιβλίο
Το μάτι και η Νύχτα, Νεφέλη, Νοέμβριος 2016


φωτογραφία : Δ. Κ.


Ανιστόρητα σύννεφα



Αγορεύοντας άσκοπα προς τα ουράνια
σαν δέντρο.

/ αρδεύοντας αχανείς πτώσεις /

Ολόσωμες εκκενώσεις του θείου
προς το ορατό:

ανάπηρος είμαι
και πλέω απ’ το δάκρυ προς το άπλετο εκτός.





Επωδός πριν από κάθε αρχή


1.

Το προπατορικό είναι ένα αμάρτημα οπτικής.

/ άλμα αυγής σε εκείνο το άλλο πρόσωπο
το άλαλο απρόσωπο που το λέμε γλώσσα /

2.

Φως είναι το διάφανο φορεματάκι
σώματος που λείπει πάντα από εδώ.

/ αυλισμός, εκφορά
και εμπρησμός του υποκειμένου /


3.

Η κόψη αυτού που λέμε δάκρυ
ή απών πατέρας.

/ ευαγγελισμός και έμπυρος Άγγελος 
–   δηλαδή απλός αέρας /


4.

Η απουσία όμως
είναι το άφωνο παλτό του ορατού.





Επίδεσμοι λευκοί στο σκοτάδι



Μερικοί στίχοι που σώθηκαν:

οι στίχοι δεν είναι
οι ασπίδες της τύχης;



Μερικοί στίχοι που σηκώθηκαν:

τα απαράμιλλα πουλιά με τα
οποία σκεπάζουμε τα αιώνια μάτια μας.

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA