Πέτρος Μπιρμπίλης, Αδειάζει το σπίτι της μάνας μου

Η Διώνη Δημητριάδου γράφει στο περιοδικό Fractal για το "Ο φόνος του λευκού" (Θράκα, 2017) του Παναγιώτη Δημητριάδη.

«Ποίηση στη σχάρα» του Πέτρου Γκολίτση: η ποιήτρια Έλσα Κορνέτη

Μια κριτική προσέγγιση στο «Πέρασμα» του Κωνσταντίνου Τζαμιώτη, της Εύης Κουτρουμπάκη

«Sturm und Drang» του Γιώργου Λίλλη: Gottfried Benn, Ποιήματα

«7» του Ζαχαρία Στουφή: Καλοκαιρινός ποιητής
εκδ. Αντίποδες


Το βέλος

Έλα να παίξουμε. Εσύ θα μου ξεκουμπώνεις ένα ένα τα κουμπιά
και ‘γω θα σου λέω από ένα όνειρο για το καθένα. Γυμνή η πλάτη
μου, θα δεις, σχηματίζει ένα τόξο. Αλύγιστο. Όταν μπορέσεις,
σκάλισε μου, σε παρακαλώ, ένα βέλος.



Μνήμη ελέφαντα

Μες στο σαλόνι θεριεύει ένα δάσος, εμείς σιωπηλοί ξεσκονίζουμε
τα αχρησιμοποίητα τσαγιερά στο σύνθετο, γυαλίζουμε τα
ακριβά ασημικά.
Από χρόνο σε χρόνο φουντώνουν τα κλαριά, ψηλώνουνε τα χόρτα,
δυσκολευόμαστε να περάσουμε απ’ το  ‘να μέρος στο άλλο, έχουμε
αρχίσει να σημαδεύουμε το δρόμο μας, όλο λιγότερο βλεπόμαστε,
μιλάμε.
Δε χρειάζεται, έτσι κι αλλιώς τα άγρια ζώα έχουν αρχίσει να
πλησιάζουν.


Alice in Damageland

Προσπερνώντας
θα επιβιώσω
της ζωής
μου

καθώς επίσης παίζοντας:

τραμπάλα, κρυφτό, τυφλόμυγα
κυνηγητό
          και άλλα

χρήσιμα παιδικά παιχνίδια.

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA