Παρουσίαση: Γιώργου Λίλλη, "Ο άνθρωπος τανκ", στις 25 Ιανουαρίου και ώρα 21:30 στο Polis Art Cafe, Πεσματζόγλου 5, Αίθριο Στοάς Βιβλίου, Αθήνα

Τα "Λίγα σύκα απ' τα γαϊδουράγκαθα" της Edna St. Vincent Millay στις κατακτήσεις του Κοσμά Βίδου για το 2017, στο τελευταίο ΒΗΜΑgazino του έτους.

Η Αγγελική Λάλου γράφει στο Fractal για το "Ντάλιτ" (Εκδ. Θράκα, 2017) της Εύας Σπαθάρα

Η Γιώτα Κωνσταντινίδη γράφει στο parallaximag.gr για τη "Βεγγέρα" της Μαργαρίτας Νταλακμάνη

"Όψεις της διαλεκτικής και του ονείρου στη σκέψη του Βάλτερ Μπένγιαμιν", του Φάνη Παπαγεωργίου

"Ο τελευταίος αριθμός" του Βάιου Κουτριντζέ, στην εφημερίδα "Ελευθερία"

"Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗΣ" του Κώστα Κουτρουμπάκη, Σύντομο κριτικό σημείωμα πάνω στους εισαγωγικούς στίχους του «Ελπήνορα» του Τάκη Σινόπουλου

ΕΙΔΟΠΟΊΗΣΗ ΑΠΏΛΕΙΑΣ



Το να χάνεις τα μαλλιά σου, να χάνεις την ψυχραιμία σου,
αν καταλαβαίνεις πού το πηγαίνω, τον πολύτιμο χρόνο σου,
το να δίνεις μια μάχη χαμένη,
να χάνεις ύψος και στιλπνότητα, συγχώρα με,
δεν πειράζει, να χάνεις στον πόντο,
άσε με να τελειώσω γαμώτο μου,
να χάνεις αίμα, μπαμπά και μαμά,
να χάνεις την καρδιά σου, χαμένη εδώ και καιρό
στη Χαϊδελβέργη, και πάλι από την αρχή,
χωρίς ν’ ανοίγει ρουθούνι, τη γοητεία
της αριστοκρατικότητας, ξέχνα το, να χάνεις
πολιτικά δικαιώματα, το πήρα το μήνυμα,
να χάνεις το κεφάλι σου, μα βέβαια,
αν δεν μπορεί να αποφευχθεί,
να χάνεις τον Χαμένο Παράδεισο, πού θα το πας,
τη δουλειά σου, την Παραβολή του Ασώτου,
να χάνεις το πρόσωπό σου, μια καλή αφορμή για να ξεμπερδεύεις,
δύο Παγκόσμιους Πολέμους, τον τραπεζίτη σου,
τρία κιλά υπέρβαρο,
το να χάνεις, να χάνεις ξανά και ξανά, ακόμα
και τις ψευδαισθήσεις σου τις χαμένες εδώ και χρόνια,
και τι έγινε, ας μη χαραμίσουμε ούτε μια λέξη ακόμα
για της αγάπης τον χαμένο μόχθο, θα πρότεινα όχι,
να χάνεις τη θέα της χαμένης σου όρασης,
την παρθενιά σου, τι κρίμα, τα κλειδιά σου,
τι κρίμα, να χάνεσαι μέσα στο πλήθος,
χαμένος στις σκέψεις σου, άσε με να ολοκληρώσω,
να χάνεις το μυαλό σου, την τελευταία δεκάρα σου,
δεν έχει να κάνει, θα ‘χω τελειώσει σε δυο λεπτά,
τις χαμένες ιδέες σου, κάθε έννοια ντροπής,
τα πάντα, χτύπο τον χτύπο,
αλλοίμονο, ακόμα και την πλοκή της ίδιας σου της αφήγησης,
το δίπλωμα οδήγησης, την ψυχή σου.


Από την συλλογή του H.M.E. “Der Untergang der Titanic.Eine Komödie.”,
(“Tο Ναυάγιο του Τιτανικού. Μια Κωμωδία”) Frankfurt am Main:
Suhrkamp, 1978

πρώτη δημοσίευση, έντυπη θράκα, τεύχος 3-4
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA