Η Κωνσταντίνα Θεοφανοπούλου γράφει στο culturenow.gr για το "Χασέπ" (Θράκα) του Αρτέμη Μαυρομμάτη
Για το μυθιστόρημα "Ο τελευταίος αριθμός" (Θρακα) του Βάιου Κουτριντζε, από τον μετρ της επιστημονικής φαντασίας στη Λάρισα Θανάση Μάργαρη, στη Larissanet.
Η Χρύσα Φάντη γράφει στη bookpress.gr για το «Μια τρυφερή καρδιά στο βάθος – Και άλλες ιστορίες» (εκδ. Θράκα, 2018) της Χαράς Νικολακοπούλου
Η Διώνη Δημητριάδου γράφει για το "Ο φάρος του Σόρενσον" (Θράκα, 2018) του Βασίλη Χουλιαρά.
Ο Γιώργος Θεοχάρης γράφει στην εφ. "Η Αυγή" για την νεοελληνική ποίηση και περιλαμβάνει το "Οι ακαδημαϊκές σημειώσεις του Ίαν Μάρκεζιτς" (Θράκα) του Πέτρου Σκυθιώτη και το "Ματς Πόιντ" (Θράκα) του Κωνσταντίνου Μελισσά
Ο Αριστοτέλης Σαΐνης προτείνει στην "Εφημερίδα των Συντακτών" ανάμεσα σε άλλα βιβλία, το "Μελανά όπως τα μούρα" της Αρετής Καράμπελα
Το nakasbookhouse.gr ξεχωρίζει 3 βιβλία των Εκδόσεων Θράκα για τη χρονιά που πέρασε
Ο Πέτρος Γκολίτσης στην "Εφημερίδα των Συντακτών" ξεχωρίζει ανάμεσα σε άλλα ποιητικά βιβλία το "Match Point" του Κωνσταντίνου Μελισσά


ΠΕΡΙ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΥ

Ανώμαλη προσγείωση αισθημάτων
Στη διάρκεια ποδοσφαιρικού αγώνα
Σκληρό μαρκάρισμα των ψυχών
Σουτάρουν άστοχα οι ελπίδες
Η συνείδηση σε αντικανονική θέση
Μπλεγμένες ιδέες στα δίχτυα
Μπαίνει το γκολ κι αυτές συζητάνε.

Σε κατάσταση πανικού η γλώσσα
Ανελέητο σφυροκόπημα στο γήπεδο
Οι λέξεις συνεχώς ανατρέπονται
Ομαδική αποβολή των επιθέτων
Αποδοκιμασία των προθέσεων
Κάτι φθόγγους ψελλίζει ο διαιτητής
Βαριά φωνήεντα απ’ τους παίκτες.

Σε πλεονεκτική θέση ο θάνατος
Μόνος στο τερέν του παραδείσου
Ντριμπλάρει με άνεση τον άνεμο
Σκοράρει ανενόχλητος στο τέρμα
Καθολική συντριβή των λέξεων
Απρόσμενη ήττα των αισθημάτων
Ακλόνητο φαβορί για τον τίτλο.





ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ

Ανήλικο ποίημα του δρόμου
Δωρεάν φαγητό των αστέγων
Σύνθημα σε παράνομη πορεία
Ρίχνεις τους στίχους στις ρόδες
Ακροβατείς σε μοίρα ηττημένη
Μπλέκεις το θάνατο με το φως.

Αναγραμματισμός των λέξεων
Κουρέλι σπασμένων συλλαβών
Σκελετός σε υπαίθριο μαρασμό
Σε πιάνει λάστιχο στην άσφαλτο
Μεθάς τα βράδια μ’ έναν τυφλό
Χαρτοπαίζεις με τους φονιάδες.

Επιτέλους, μη με απορρίπτεις
Δεν έχω σπίτι, ούτε έμπνευση
Θα γίνω δρόμος να με πατήσεις.




ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΑΡΟΝ

Η χελώνα πατούσε στο γρασίδι
Έβγαζε για λίγο το κεφάλι της
Την παρενοχλούσε μια μέλισσα
Απ’ το δέντρο έπεφτε ένα ψάρι
Κι έλεγαν μέσα τους οι άνθρωποι:
«Καλύτερα σήμερα να πεθάνουμε
Ίσως αύριο να είμαστε πουλιά».

Κι ύστερα από χιλιάδες χρόνια
Θα έχουν ψηλώσει τ’ αγάλματα
Πλοία θα φυτρώνουν στον κήπο
Ο ήλιος θα φορά ψηλό καπέλο.

Προς το παρόν όμως ξεριζώνω
Απ’ το ταβάνι τα μαύρα σύννεφα
Και διώχνω με το μπαστούνι μου
Τα ενοχλητικά σιδερένια πουλιά.



Η ΠΟΜΠΗ

Ξάφνου το αίμα τρυπούσε τη λίμνη
Γινόταν ένα κατακόκκινο ενυδρείο
Χαρταετοί κρέμονταν στα σύννεφα
Άνθιζαν στην άσφαλτο λουλούδια
Και τα πατούσαν παιδικά ποδήλατα
Χρήματα φύτρωναν στα περιβόλια
Ο ήλιος χαρτόπαιζε με το φεγγάρι.

Τότε κάθισα ανάμεσα στις πέτρες
Κουρασμένος απ’ τον αιώνιο ύπνο
Παρατηρούσα το ρολόι δύσπιστος
Αν αλλάξει η φορά του λεπτοδείχτη
Θα επιστρέψω στα πάτρια εδάφη.

Με κοιτούσαν οι σκύλοι παράξενα
Τους υποσχέθηκα τα κόκαλά μου
Ένα κορίτσι ποτισμένο δηλητήριο
Φορώντας άσπρο διαφανές φόρεμα
Βάδιζε στις παρυφές των σύννεφων
Ύστερα μπλέχτηκε με χαρταετούς.

Και στο δρόμο μια πομπή σκελετών.




Η ΑΓΙΑ

Χαμόγελα πίσω απ’ τα μηχανήματα
Παραμιλά το κορίτσι με το μπουκάλι
Τινάζει στον ουρανό σταγόνες ποτού
Δαγκώνει τον ήλιο με γυάλινα δόντια
Ίσως τραγουδήσει με το μικρόφωνο.

Ξαφνικά μεταμορφώνεται σε αγία
Θυμώνει με τα χρυσά σκουλαρίκια
Πιάνει το μικρόφωνο και το λιώνει
Σαν παλιό έπιπλο τρίζουν τα χέρια
Όλοι θέλουν να την προσκυνήσουν
Πετάει κουφέτα πάνω στο κρεβάτι
Το στρώνει για τη μέρα του γάμου.

Μετά πηδάει ο σφαγμένος πετεινός
Κι αφήνει την ξερή κουτσουλιά του.


ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA