Παρασκευή και Σάββατο 19-20 Ιανουαρίου, οι εκδόσεις Θράκα θα βρίσκονται στο Θέατρο Εμπρός για το International Video Poetry Festival, με τα νέα μας βιβλία αλλά και παλαιότερα σε τιμές bazzar ως 70% κάτω. Σας περιμένουμε από τις 17:00 και τις δύο μέρες!

Παρουσίαση: Γιώργου Λίλλη, "Ο άνθρωπος τανκ", στις 25 Ιανουαρίου και ώρα 21:30 στο Polis Art Cafe, Πεσματζόγλου 5, Αίθριο Στοάς Βιβλίου, Αθήνα

Τα "Λίγα σύκα απ' τα γαϊδουράγκαθα" της Edna St. Vincent Millay στις κατακτήσεις του Κοσμά Βίδου για το 2017, στο τελευταίο ΒΗΜΑgazino του έτους.

Η Αγγελική Λάλου γράφει στο Fractal για το "Ντάλιτ" (Εκδ. Θράκα, 2017) της Εύας Σπαθάρα

Η Γιώτα Κωνσταντινίδη γράφει στο parallaximag.gr για τη "Βεγγέρα" της Μαργαρίτας Νταλακμάνη

"Όψεις της διαλεκτικής και του ονείρου στη σκέψη του Βάλτερ Μπένγιαμιν", του Φάνη Παπαγεωργίου

"Ο τελευταίος αριθμός" του Βάιου Κουτριντζέ, στην εφημερίδα "Ελευθερία"

"Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗΣ" του Κώστα Κουτρουμπάκη, Σύντομο κριτικό σημείωμα πάνω στους εισαγωγικούς στίχους του «Ελπήνορα» του Τάκη Σινόπουλου


ΠΕΡΙ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΥ

Ανώμαλη προσγείωση αισθημάτων
Στη διάρκεια ποδοσφαιρικού αγώνα
Σκληρό μαρκάρισμα των ψυχών
Σουτάρουν άστοχα οι ελπίδες
Η συνείδηση σε αντικανονική θέση
Μπλεγμένες ιδέες στα δίχτυα
Μπαίνει το γκολ κι αυτές συζητάνε.

Σε κατάσταση πανικού η γλώσσα
Ανελέητο σφυροκόπημα στο γήπεδο
Οι λέξεις συνεχώς ανατρέπονται
Ομαδική αποβολή των επιθέτων
Αποδοκιμασία των προθέσεων
Κάτι φθόγγους ψελλίζει ο διαιτητής
Βαριά φωνήεντα απ’ τους παίκτες.

Σε πλεονεκτική θέση ο θάνατος
Μόνος στο τερέν του παραδείσου
Ντριμπλάρει με άνεση τον άνεμο
Σκοράρει ανενόχλητος στο τέρμα
Καθολική συντριβή των λέξεων
Απρόσμενη ήττα των αισθημάτων
Ακλόνητο φαβορί για τον τίτλο.





ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ

Ανήλικο ποίημα του δρόμου
Δωρεάν φαγητό των αστέγων
Σύνθημα σε παράνομη πορεία
Ρίχνεις τους στίχους στις ρόδες
Ακροβατείς σε μοίρα ηττημένη
Μπλέκεις το θάνατο με το φως.

Αναγραμματισμός των λέξεων
Κουρέλι σπασμένων συλλαβών
Σκελετός σε υπαίθριο μαρασμό
Σε πιάνει λάστιχο στην άσφαλτο
Μεθάς τα βράδια μ’ έναν τυφλό
Χαρτοπαίζεις με τους φονιάδες.

Επιτέλους, μη με απορρίπτεις
Δεν έχω σπίτι, ούτε έμπνευση
Θα γίνω δρόμος να με πατήσεις.




ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΑΡΟΝ

Η χελώνα πατούσε στο γρασίδι
Έβγαζε για λίγο το κεφάλι της
Την παρενοχλούσε μια μέλισσα
Απ’ το δέντρο έπεφτε ένα ψάρι
Κι έλεγαν μέσα τους οι άνθρωποι:
«Καλύτερα σήμερα να πεθάνουμε
Ίσως αύριο να είμαστε πουλιά».

Κι ύστερα από χιλιάδες χρόνια
Θα έχουν ψηλώσει τ’ αγάλματα
Πλοία θα φυτρώνουν στον κήπο
Ο ήλιος θα φορά ψηλό καπέλο.

Προς το παρόν όμως ξεριζώνω
Απ’ το ταβάνι τα μαύρα σύννεφα
Και διώχνω με το μπαστούνι μου
Τα ενοχλητικά σιδερένια πουλιά.



Η ΠΟΜΠΗ

Ξάφνου το αίμα τρυπούσε τη λίμνη
Γινόταν ένα κατακόκκινο ενυδρείο
Χαρταετοί κρέμονταν στα σύννεφα
Άνθιζαν στην άσφαλτο λουλούδια
Και τα πατούσαν παιδικά ποδήλατα
Χρήματα φύτρωναν στα περιβόλια
Ο ήλιος χαρτόπαιζε με το φεγγάρι.

Τότε κάθισα ανάμεσα στις πέτρες
Κουρασμένος απ’ τον αιώνιο ύπνο
Παρατηρούσα το ρολόι δύσπιστος
Αν αλλάξει η φορά του λεπτοδείχτη
Θα επιστρέψω στα πάτρια εδάφη.

Με κοιτούσαν οι σκύλοι παράξενα
Τους υποσχέθηκα τα κόκαλά μου
Ένα κορίτσι ποτισμένο δηλητήριο
Φορώντας άσπρο διαφανές φόρεμα
Βάδιζε στις παρυφές των σύννεφων
Ύστερα μπλέχτηκε με χαρταετούς.

Και στο δρόμο μια πομπή σκελετών.




Η ΑΓΙΑ

Χαμόγελα πίσω απ’ τα μηχανήματα
Παραμιλά το κορίτσι με το μπουκάλι
Τινάζει στον ουρανό σταγόνες ποτού
Δαγκώνει τον ήλιο με γυάλινα δόντια
Ίσως τραγουδήσει με το μικρόφωνο.

Ξαφνικά μεταμορφώνεται σε αγία
Θυμώνει με τα χρυσά σκουλαρίκια
Πιάνει το μικρόφωνο και το λιώνει
Σαν παλιό έπιπλο τρίζουν τα χέρια
Όλοι θέλουν να την προσκυνήσουν
Πετάει κουφέτα πάνω στο κρεβάτι
Το στρώνει για τη μέρα του γάμου.

Μετά πηδάει ο σφαγμένος πετεινός
Κι αφήνει την ξερή κουτσουλιά του.


ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA