Πέτρος Μπιρμπίλης, Αδειάζει το σπίτι της μάνας μου

Η Διώνη Δημητριάδου γράφει στο περιοδικό Fractal για το "Ο φόνος του λευκού" (Θράκα, 2017) του Παναγιώτη Δημητριάδη.

«Ποίηση στη σχάρα» του Πέτρου Γκολίτση: η ποιήτρια Έλσα Κορνέτη

Μια κριτική προσέγγιση στο «Πέρασμα» του Κωνσταντίνου Τζαμιώτη, της Εύης Κουτρουμπάκη

«Sturm und Drang» του Γιώργου Λίλλη: Gottfried Benn, Ποιήματα

«7» του Ζαχαρία Στουφή: Καλοκαιρινός ποιητής


Οι ποιητές να μη γράφουν 

ν'ανεβαίνουν σε φορτοεκφορτωτές 
ντάλα μεσημέρι

να μυρίζει πετρέλαιο 
και σαπούνι ξεραμένο 
τα χέρια τους

να τρίβουν τα γόνατά τους
με τσιγαρόχαρτο εξωτερικού

να φοράν παπούτσια κλειστά
που δε μπαίνει μέσα θάλασσα

να μη γράφουν 
πως άφησες τη καρδιά σου
να χτυπάει από μόνη της 



Κηπουρός . 


Έμειναν λουλούδια 
στο τοίχο απάνω
που επιμένω

νύχτα ξανά

άρχισα με τα νύχια μου 
να ξύνω την υγρασία
στο τοίχο απάνω 
που επιμένω

μέρα ξανά

δε κινώ πια διόλου 
από 'δω
μέχρι 

να πιάσω το χέρι σου
όταν ποτίζεις τα λουλούδια

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA