Ο Πέτρος Μπιρμπίλης μιλά στην Athens Voice και στον Γιάννη Νένε, για το "Μπελ Ετουάλ" (Θράκα, 2017)

Μια “ηρωίδα” πλάι σε ανθρώπους αντιηρωικούς: Ένα κριτικό σημείωμα του Στάθη Ιντζέ για το "Γονυπετείς" της Τζούλιας Γκανάσου

Για την ποιητική συλλογή της Μαρίας Αγγελοπούλου "Η απουσιολόγος" (Θράκα, 2016), γράφει ο Χρήστος Αρμάντο Γκέζος

Ο Στέφανος Ξένος γράφει στο diavasame για τον "Άνθρωπο Τανκ" (Θράκα, 2017) του Γιώργου Λίλλη

Για το βιβλίο της Μαριάννας Κουμαριανού «Τόπος στη Γαλήνη» – γράφει η Ανθούλα Δανιήλ

Φάνης Παπαγεωργίου, Ποια γενιά; Σκέψεις για τη σχέση μεταξύ βιολογικής και δυνάμει καλλιτεχνικής γενιάς.

Δύο ανέκδοτα/αδημοσίευτα ποιήματα του Δημήτριου Δημητριάδη

Ο Παναγιώτης Βούζης γράφει στην εφημερίδα "Τα Νέα" για το "Χρονορυχείο" (Θράκα, 2017) της Στέλλας Δούμου



Ένα κλειδί του σολ δίπλα από την έξοδο κινδύνου
και για γραμματόσημο το δάκρυ του αγοριού·
έτσι έφυγε το γράμμα στην πατρίδα
με μιαν υπόσχεση
θανατική ποινή.

Και το φεγγάρι απόψε
να μου ζωγραφίζει στην σκόνη του γραφείου
αναμνηστικά φτεροκοπήματα
ανολοκλήρωτα λόγια να κρύψουν την συστολή
κι ίσως
ίσως
κάπου στο βάθος
ίσως ακόμη και στην απόκρυφη αυλή
που ποτέ δε φανερώνεται στο μάτι
να υπάρχει
μια λεξούλα
ένας φθόγγος
μια κλωστούλα
να δεθεί το παραμύθι
με την άκρη
των χειλιών του.

Δε θέλω να ξημερώσει.
Έτσι θέλω
να μείνει
ο χρόνος

σαν
απόπειρα φυγής
ξεχασμένη
στο τασάκι με τα τσιγάρα

σαν
όνειρο
χαμένο στον γκριζοπράσινο
ζωμό
του βλέμματός του

έτσι
να μείνει
ο λεπτοδείκτης

στο αγκυροβόλιο μιας παρατεταμένης

ονειροπόλησης.
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA