Η Μυρτώ Χμιελέφσκι με το «24+7» (εκδ. Θράκα, 2018) στη βραχεία λίστα των ΒΡΑΒΕΙΩΝ ΠΟΙΗΣΗΣ «Jean Moreas» στην κατηγορία "πρωτοεμφανιζόμενων ποιητριών/ποιητών".
Από την εκδήλωση "3 πεζογραφοι των Εκδόσεων ΘΡΑΚΑ" στο Monk. Οι Γιούλη Αναστασοπουλου, η Ζεττα Μπαρμπαρεσσου και η Μαριλενα Παππά, "συνομίλησαν" μεταξύ τους διαβάζοντας από τα βιβλία τους και συζήτησαν με το κοινό.
Η Μυρτώ Χμιελέφσκι, ποιήτρια του βιβλίου "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) στο Θέατρο Σταθμός με τους Θανάση Νιάρχο, Γιώργο Μαρκόπουλο, Κώστα Παπαγεωργίου, Γιώργο Χρονά, Παναγιώτη Μηλιώτη, Γιάννη Σ. Βιτσαρά
Συνέντευξη του Αγγελή Μαριανού (Πεζολίβαδα, εκδ. Θράκα) στην εφημερίδα ΠΑΛΜΟΣ.
Από την εκδήλωση 3 ΠΟΙΗΤΡΙΕΣ των Εκδόσεων ΘΡΑΚΑ, στο Monk-grapes and spirits. Ευχαριστούμε όσες και όσους παρευρέθηκαν.
Η Αρετή Καράμπελα (Μελανά όπως τα μούρα, εκδ. Θράκα 2018) καλεσμένη στην εκπομπή του Σταύρου Καμπάδαη. Ακούστε το ηχητικό κάνοντας κλικ πάνω στη φωτογραφία.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Ο φάρος του Σόρενσον (εκδ. Θράκα, 2018) του Βασίλη Χουλιαρά, στο Μεσολόγγι.
Η Θεώνη Κοτίνη γράφει για το "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) της Μυρτώς Χμιελέφσκι στο Νέο Πλανόδιον.
Ο Γιώργος Λίλλης (Ο άνθρωπος τανκ - εκδ. Θράκα, 2017) καλεσμένος στο Λύκειο του Μπίλεφελντ, στη Γερμανία.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Μελανά όπως τα μούρα" (Θράκα, 2018) της Αρετής Καράμπελα, στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Διονύσου.

Μικχάιλ Μαυροθέρης
O βάτραχος

     Η προγιαγιά μου, παλιά, μου έκανε δώρο μια κασέτα των Ραμόνς. Της άρεσε ο Καζαντζίδης κι αυτόν έπρεπε να ακούμε όποτε ήμασταν σπίτι της και τα βράδια διάβαζε Χαραυγή. Με τα χρόνια η γιαγιά μου έγινε βάτραχος.
     Την άκουγα τα βράδια να πηδά από την κρεβατοκάμαρα στο μπάνιο. Φυλλομετρούσα το μοναδικό μου Πλέιμπου. Το θησαυρό μου. Τότε, στην εφηβεία, ή Πλέιμπου διάβαζα ή Καζαντζάκη, ή απλά κάπνιζα τσιγάρα κι έπινα ουίσκι στην κερκίδα του σχολείου.
     Ήταν βασικά, μια μέρα που την κοίταξα να κάθεται στην βεράντα να διαβάζει Χαραυγή και να ακούει Καζαντζίδη στην διαπασών. Ερχόμουν από το σχολείο κι άκουγα από τ' ακουστικά το Beat on the Brat όταν πρόσεξα στο πρόσωπο της το βάτραχο. Έβγαλα τα ακουστικά στα σκαλιά κι έμεινα με το στόμα ανοιχτό.
     Της είπα: «Μα τον Joey Ramone! Είσαι βάτραχος!»
     «Πιστεύω σε θαύματα, Μιχάλη μου, πιστεύω σ' έναν καλύτερο κόσμο για μένα και για σένα», είπε κι άρχισε να κου-αξ, κου-αξ, κου-αξ-κουάξ και να αναπηδά στα πλακάκια ως τον πάγκο που είχε τα Aricept.
     Τις νύχτες, στο τραπέζι χοροπηδούσε πάνω στην εφημερίδα, πάνω στο ορθογώνιο με τη φιγούρα του Δημήτρη του Χριστόφια και με κάθε άλμα προς τα πάνω γύριζε τη ροζέ σελίδα. Ενώ, έκανε την ανάγκη συνήθως στο χαλί: Κάπου στο κέντρο, κάτω απ' το τραπεζάκι του καθιστικού.
     Όταν πέθανε
     τη θάψαμε.
     Τη νύχτα αφότου τη θάψαμε ονειρεύτηκα
     ένα όνειρο.
     Κι όταν στα σαράντα με έπιασε να την σκέφτομαι πήγα και στάθηκα στο κρεβάτι απέναντι απ' τον τοίχο με τη φωτογραφία της δίπλα σ' αυτήν του Spider Man και είπα: «Δε θέλω να με θάψουν κι εμένα σε κοιμητήριο κατοικίδιων ζώων». Και μετά άρχισα να χοροπηδώ στο κρεβάτι.
     Την επομένη, είχε εκλογές, ξύπνησα, πήγα στην κάλπη και ψήφισα ΑΕΛ.
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA