Ο Πέτρος Μπιρμπίλης μιλά στην Athens Voice και στον Γιάννη Νένε, για το "Μπελ Ετουάλ" (Θράκα, 2017)

Μια “ηρωίδα” πλάι σε ανθρώπους αντιηρωικούς: Ένα κριτικό σημείωμα του Στάθη Ιντζέ για το "Γονυπετείς" της Τζούλιας Γκανάσου

Για την ποιητική συλλογή της Μαρίας Αγγελοπούλου "Η απουσιολόγος" (Θράκα, 2016), γράφει ο Χρήστος Αρμάντο Γκέζος

Ο Στέφανος Ξένος γράφει στο diavasame για τον "Άνθρωπο Τανκ" (Θράκα, 2017) του Γιώργου Λίλλη

Για το βιβλίο της Μαριάννας Κουμαριανού «Τόπος στη Γαλήνη» – γράφει η Ανθούλα Δανιήλ

Φάνης Παπαγεωργίου, Ποια γενιά; Σκέψεις για τη σχέση μεταξύ βιολογικής και δυνάμει καλλιτεχνικής γενιάς.

Δύο ανέκδοτα/αδημοσίευτα ποιήματα του Δημήτριου Δημητριάδη

Ο Παναγιώτης Βούζης γράφει στην εφημερίδα "Τα Νέα" για το "Χρονορυχείο" (Θράκα, 2017) της Στέλλας Δούμου

Ιnger Christensen, Δύο ποιήματα

Αν σταθώ

Αν σταθώ
μόνη στο χιόνι
είναι προφανές
ότι είμ' ένα ρολόι

πώς αλλιώς η αιωνιότητα θά 'βρισκε
άλλωστε τον δρόμο της


Hvis jeg står 


Hvis jeg står
alene i sneen
blir det klart
at jeg er et ur

hvordan skulle evighed
ellers finde rundt


If I stand


If I stand alone
in the snow
It is clear
that I am a clock

How else would eternity
find its way around


πάντοτε πίστευα


Πάντοτε πίστευα πως πραγματικότητα
ήταν αυτό το κάτι που γινόμασταν
όταν μεγαλώναμε.

Στην πλατεία στέκει η Φάτα Μοργκάνα
με πρόσωπο κουρασμένο, φωνάζοντας:
πρωινές εφημερίδες – πρωινές εφημερίδες.



Jeg har altid troet 


Jeg har altid troet at virkeligheden
var noget man blev
når man blev voksen.

På torvet står Fata Morgana
med træt mine og råber:
morgenaviser - morgenaviser.


I always thought reality


I always thought reality
was something you became
when you grew up.

In the square stands Fata Morgana
Looking tired, shouting
Morning paper - morning paper.

***



Η Inger Christensen (1935 – 2009) ήταν Δανή ποιήτρια, μυθιστοριογράφος, δοκιμιογράφος, εκδότρια και θεωρείται η επιφανέστερη εκπρόσωπος της πειραματικής λογοτεχνίας της χώρας της.
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA