Κατερίνα Μαλακατέ, Η απλή μέθοδος των τριών (διήγημα)

«Ποίηση στη σχάρα» του Πέτρου Γκολίτση: ο ποιητής και δοκιμιογράφος Κώστας Δεσποινιάδης

Μια κριτική προσέγγιση στο «Πέρασμα» του Κωνσταντίνου Τζαμιώτη, της Εύης Κουτρουμπάκη

«Sturm und Drang» του Γιώργου Λίλλη: Gottfried Benn, Ποιήματα

«7» του Ζαχαρία Στουφή: Καλοκαιρινός ποιητής

Η Θράκα θυμάται: Τάκης Παπατσώνης, Όνειρο στην άπνοια (Εκλογή Α', Ursa Minor, Β' 'Εκδοση, Ίκαρος 1988)

Ιnger Christensen, Δύο ποιήματα

Αν σταθώ

Αν σταθώ
μόνη στο χιόνι
είναι προφανές
ότι είμ' ένα ρολόι

πώς αλλιώς η αιωνιότητα θά 'βρισκε
άλλωστε τον δρόμο της


Hvis jeg står 


Hvis jeg står
alene i sneen
blir det klart
at jeg er et ur

hvordan skulle evighed
ellers finde rundt


If I stand


If I stand alone
in the snow
It is clear
that I am a clock

How else would eternity
find its way around


πάντοτε πίστευα


Πάντοτε πίστευα πως πραγματικότητα
ήταν αυτό το κάτι που γινόμασταν
όταν μεγαλώναμε.

Στην πλατεία στέκει η Φάτα Μοργκάνα
με πρόσωπο κουρασμένο, φωνάζοντας:
πρωινές εφημερίδες – πρωινές εφημερίδες.



Jeg har altid troet 


Jeg har altid troet at virkeligheden
var noget man blev
når man blev voksen.

På torvet står Fata Morgana
med træt mine og råber:
morgenaviser - morgenaviser.


I always thought reality


I always thought reality
was something you became
when you grew up.

In the square stands Fata Morgana
Looking tired, shouting
Morning paper - morning paper.

***



Η Inger Christensen (1935 – 2009) ήταν Δανή ποιήτρια, μυθιστοριογράφος, δοκιμιογράφος, εκδότρια και θεωρείται η επιφανέστερη εκπρόσωπος της πειραματικής λογοτεχνίας της χώρας της.
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA