Πώς μιλάμε για την καινούργια Ελληνική ποίηση (video)

Για τη συλλογή διηγημάτων «Όμορφοι έρωτες» του Ιάκωβου Ανυφαντάκη, (εκδ. Πατάκης), γράφει η Ειρήνη Σταματοπούλου

Φώτης Μανίκας, Ποιήματα (1η εμφάνιση)

«Ποίηση στη σχάρα» του Πέτρου Γκολίτση:«Από τις αφετηρίες στην ολοκλήρωση του μοντερνισμού: ο Νάνος Βαλαωρίτης»

Ιnger Christensen, Δύο ποιήματα

Αν σταθώ

Αν σταθώ
μόνη στο χιόνι
είναι προφανές
ότι είμ' ένα ρολόι

πώς αλλιώς η αιωνιότητα θά 'βρισκε
άλλωστε τον δρόμο της


Hvis jeg står 


Hvis jeg står
alene i sneen
blir det klart
at jeg er et ur

hvordan skulle evighed
ellers finde rundt


If I stand


If I stand alone
in the snow
It is clear
that I am a clock

How else would eternity
find its way around


πάντοτε πίστευα


Πάντοτε πίστευα πως πραγματικότητα
ήταν αυτό το κάτι που γινόμασταν
όταν μεγαλώναμε.

Στην πλατεία στέκει η Φάτα Μοργκάνα
με πρόσωπο κουρασμένο, φωνάζοντας:
πρωινές εφημερίδες – πρωινές εφημερίδες.



Jeg har altid troet 


Jeg har altid troet at virkeligheden
var noget man blev
når man blev voksen.

På torvet står Fata Morgana
med træt mine og råber:
morgenaviser - morgenaviser.


I always thought reality


I always thought reality
was something you became
when you grew up.

In the square stands Fata Morgana
Looking tired, shouting
Morning paper - morning paper.

***



Η Inger Christensen (1935 – 2009) ήταν Δανή ποιήτρια, μυθιστοριογράφος, δοκιμιογράφος, εκδότρια και θεωρείται η επιφανέστερη εκπρόσωπος της πειραματικής λογοτεχνίας της χώρας της.
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA