Η Βικτωρία Γεροντάσιου μιλά για τις "Μικρές Καταιγίδες" της (Εκδόσεις Θράκα, 2018) στο tetragwno.gr
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Μελανά όπως τα μούρα" (διηγήματα, Εκδόσεις Θράκα 2018) της Αρετής Καράμπελα
Ο Θανάσης Νιάρχος γράφει στην Εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ, για την ποιητική συλλογή "Το σκίτσο στην ντουλάπα" (Εκδόσεις Θράκα, 2018) του Παναγιώτη Μηλιώτη
Από την παρουσίαση της ποιητικής συλλογής της Βικτωρίας Γεροντάσιου "Μικρές καταιγίδες" (Εκδόσεις Θράκα, 2018)
Ο Πέτρος Γκολίτσης γράφει για την ποιητική συλλογή "24+7" (Εκδόσεις Θράκα, 2018) της Μυρτώς Χμιελέφσκι

Ιnger Christensen, Δύο ποιήματα

Αν σταθώ

Αν σταθώ
μόνη στο χιόνι
είναι προφανές
ότι είμ' ένα ρολόι

πώς αλλιώς η αιωνιότητα θά 'βρισκε
άλλωστε τον δρόμο της


Hvis jeg står 


Hvis jeg står
alene i sneen
blir det klart
at jeg er et ur

hvordan skulle evighed
ellers finde rundt


If I stand


If I stand alone
in the snow
It is clear
that I am a clock

How else would eternity
find its way around


πάντοτε πίστευα


Πάντοτε πίστευα πως πραγματικότητα
ήταν αυτό το κάτι που γινόμασταν
όταν μεγαλώναμε.

Στην πλατεία στέκει η Φάτα Μοργκάνα
με πρόσωπο κουρασμένο, φωνάζοντας:
πρωινές εφημερίδες – πρωινές εφημερίδες.



Jeg har altid troet 


Jeg har altid troet at virkeligheden
var noget man blev
når man blev voksen.

På torvet står Fata Morgana
med træt mine og råber:
morgenaviser - morgenaviser.


I always thought reality


I always thought reality
was something you became
when you grew up.

In the square stands Fata Morgana
Looking tired, shouting
Morning paper - morning paper.

***



Η Inger Christensen (1935 – 2009) ήταν Δανή ποιήτρια, μυθιστοριογράφος, δοκιμιογράφος, εκδότρια και θεωρείται η επιφανέστερη εκπρόσωπος της πειραματικής λογοτεχνίας της χώρας της.
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA