Ο Πέτρος Μπιρμπίλης μιλά στην Athens Voice και στον Γιάννη Νένε, για το "Μπελ Ετουάλ" (Θράκα, 2017)

Μια “ηρωίδα” πλάι σε ανθρώπους αντιηρωικούς: Ένα κριτικό σημείωμα του Στάθη Ιντζέ για το "Γονυπετείς" της Τζούλιας Γκανάσου

Για την ποιητική συλλογή της Μαρίας Αγγελοπούλου "Η απουσιολόγος" (Θράκα, 2016), γράφει ο Χρήστος Αρμάντο Γκέζος

Ο Στέφανος Ξένος γράφει στο diavasame για τον "Άνθρωπο Τανκ" (Θράκα, 2017) του Γιώργου Λίλλη

Για το βιβλίο της Μαριάννας Κουμαριανού «Τόπος στη Γαλήνη» – γράφει η Ανθούλα Δανιήλ

Φάνης Παπαγεωργίου, Ποια γενιά; Σκέψεις για τη σχέση μεταξύ βιολογικής και δυνάμει καλλιτεχνικής γενιάς.

Δύο ανέκδοτα/αδημοσίευτα ποιήματα του Δημήτριου Δημητριάδη

Ο Παναγιώτης Βούζης γράφει στην εφημερίδα "Τα Νέα" για το "Χρονορυχείο" (Θράκα, 2017) της Στέλλας Δούμου

Ευσταθία Ματζαρίδου
Η μοίρα

Το '70. Φθινόπωρο. Φόρεσε τα καλά της. Φίλησε το παιδί. Αποχαιρέτησε και τους άλλους. Πήρε το τρένο. Έφτασε στην πρωτεύουσα. Βγήκε φωτογραφία στην Ακρόπολη. Μαζί με άλλους. Σε ένα πανηγύρι, τράβηξε ένα λαχνό της μοίρας. Θα κάνεις τρία παιδιά, ο άντρας σου θα πεθάνει νέος κι εσύ θα ζήσεις ως τα ογδόντα τέσσερα. Της είπε ο λαχνός. Πήραν το λεωφορείο για Πάτρα. Το "Αχιλλέας" τους μετέφερε στο Μπρίντεζι. Το τρένο στο Μόναχο. Μετανάστευση. Το δεύτερο το παιδί το απέβαλε. Γέννησε ένα τρίτο. Ο άντρας της πέθανε νέος. Τώρα πια περιμένει να ζήσει ως τα ογδόντα τέσσερα.
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA