Πέτρος Μπιρμπίλης, Αδειάζει το σπίτι της μάνας μου

Η Διώνη Δημητριάδου γράφει στο περιοδικό Fractal για το "Ο φόνος του λευκού" (Θράκα, 2017) του Παναγιώτη Δημητριάδη.

«Ποίηση στη σχάρα» του Πέτρου Γκολίτση: η ποιήτρια Έλσα Κορνέτη

Μια κριτική προσέγγιση στο «Πέρασμα» του Κωνσταντίνου Τζαμιώτη, της Εύης Κουτρουμπάκη

«Sturm und Drang» του Γιώργου Λίλλη: Gottfried Benn, Ποιήματα

«7» του Ζαχαρία Στουφή: Καλοκαιρινός ποιητής

Ευσταθία Ματζαρίδου
Η μοίρα

Το '70. Φθινόπωρο. Φόρεσε τα καλά της. Φίλησε το παιδί. Αποχαιρέτησε και τους άλλους. Πήρε το τρένο. Έφτασε στην πρωτεύουσα. Βγήκε φωτογραφία στην Ακρόπολη. Μαζί με άλλους. Σε ένα πανηγύρι, τράβηξε ένα λαχνό της μοίρας. Θα κάνεις τρία παιδιά, ο άντρας σου θα πεθάνει νέος κι εσύ θα ζήσεις ως τα ογδόντα τέσσερα. Της είπε ο λαχνός. Πήραν το λεωφορείο για Πάτρα. Το "Αχιλλέας" τους μετέφερε στο Μπρίντεζι. Το τρένο στο Μόναχο. Μετανάστευση. Το δεύτερο το παιδί το απέβαλε. Γέννησε ένα τρίτο. Ο άντρας της πέθανε νέος. Τώρα πια περιμένει να ζήσει ως τα ογδόντα τέσσερα.
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA