Ο Πέτρος Μπιρμπίλης μιλά στην Athens Voice και στον Γιάννη Νένε, για το "Μπελ Ετουάλ" (Θράκα, 2017)

Μια “ηρωίδα” πλάι σε ανθρώπους αντιηρωικούς: Ένα κριτικό σημείωμα του Στάθη Ιντζέ για το "Γονυπετείς" της Τζούλιας Γκανάσου

Για την ποιητική συλλογή της Μαρίας Αγγελοπούλου "Η απουσιολόγος" (Θράκα, 2016), γράφει ο Χρήστος Αρμάντο Γκέζος

Ο Στέφανος Ξένος γράφει στο diavasame για τον "Άνθρωπο Τανκ" (Θράκα, 2017) του Γιώργου Λίλλη

Για το βιβλίο της Μαριάννας Κουμαριανού «Τόπος στη Γαλήνη» – γράφει η Ανθούλα Δανιήλ

Φάνης Παπαγεωργίου, Ποια γενιά; Σκέψεις για τη σχέση μεταξύ βιολογικής και δυνάμει καλλιτεχνικής γενιάς.

Δύο ανέκδοτα/αδημοσίευτα ποιήματα του Δημήτριου Δημητριάδη

Ο Παναγιώτης Βούζης γράφει στην εφημερίδα "Τα Νέα" για το "Χρονορυχείο" (Θράκα, 2017) της Στέλλας Δούμου

 Δήμητρα Γερογιάννη, Τρία ποιήματα

από την υπό έκδοση ποιητική συλλογή
«Μπορεί να υπάρχει και χωρίς όνομα»

ο Ι. ονειρεύτηκε πριν λίγο
ένα μαύρο κουνέλι
θυμάται πως ήρθε να προτείνει
τη μετενσάρκωσή του
ο Ι. γύρισε πλευρό στο κρεβάτι
και προσπάθησε να θυμηθεί τι απάντησε
σ’ αυτήν την πρόταση
το όνειρο άρχισε να μακραίνει και
να θολώνει
ο Ι. αγκάλιασε σφιχτά
τα μαξιλάρια
πιέζοντάς τα στο πρόσωπό του
ακούγοντας την καρδιά του
να φουσκώνει σαν μπαλόνι
τις σταγόνες να πηδούν στο νιπτήρα
και το λεπτοδείκτη να κρατά το ρυθμό
καθώς ένιωθε το σύμπαν
να διαστέλλεται και όλα
ν’ απομακρύνονται




άλλαζε χρώματα ο ουρανός
κοκκίνιζε και χλώμιαζε
και δεν έλεγε να νυχτώσει
δεν έλεγε να βρέξει
δεν έλεγε να αλλάξει η εποχή
κι έμοιαζαν μεταξύ τους
οι άνθρωποι
κι οι μέρες
κι οι έρωτες



όσο περνούσε ο χρόνος
ερωτευόμασταν ο ένας τον άλλο
μα πολύ περισσότερο τους εαυτούς μας
και τον κόσμο που θα αποκτούσαμε
ύστερα γνωρίσαμε τους εαυτούς μας και τον κόσμο
ύστερα μισήσαμε τους εαυτούς μας και τον κόσμο
ύστερα βαρεθήκαμε τους εαυτούς μας και τον κόσμο
πριν πεθάνουμε από πλήξη
θα μπορούσαμε
τουλάχιστον
να γνωριστούμε
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA