Ο Πέτρος Μπιρμπίλης μιλά στην Athens Voice και στον Γιάννη Νένε, για το "Μπελ Ετουάλ" (Θράκα, 2017)

Ο Στέφανος Ξένος γράφει στο diavasame για τον "Άνθρωπο Τανκ" (Θράκα, 2017) του Γιώργου Λίλλη

Για το βιβλίο της Μαριάννας Κουμαριανού «Τόπος στη Γαλήνη» – γράφει η Ανθούλα Δανιήλ

Φάνης Παπαγεωργίου, Ποια γενιά; Σκέψεις για τη σχέση μεταξύ βιολογικής και δυνάμει καλλιτεχνικής γενιάς.

Δύο ανέκδοτα/αδημοσίευτα ποιήματα του Δημήτριου Δημητριάδη

Ο Παναγιώτης Βούζης γράφει στην εφημερίδα "Τα Νέα" για το "Χρονορυχείο" (Θράκα, 2017) της Στέλλας Δούμου
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΡΑΚΙΤΣΟΣ, “ΒΕΝΟΥΣΜΠΕΡΓΚ”, εκδ “αντίποδες”

εκδόσεις αντίποδες 




Στην ακόμη χορταριασμένη ακροποταμιά της λήθης, λίγο πριν το όνειρο παύσει να μας δροσίζει με αστρική σκόνη, εκεί κοντά που σιγά σιγά η αιωνιότητα γίνεται το αξόδευτο και ανώφελο πλεονέκτημα των νικητών και ηττημένων νεκρών, η ματαιοδοξία με τα αιθεροβάμονα πέπλα της ποίησης χορεύει τις τελευταίες τις στιγμές τάζοντας μας την απροσδιόριστη μα τόσο πολυπόθητη αθανασία. Την αθανασία όμως διεκδικεί, για να την κατατροπώσει, ο έρωτας για τον οποίον κι αν έχουν γραφεί ποιήματα. Μήπως όλα τούτα δεν αξίζουν δυάρα; Μήπως οι δρόμοι είναι εντέλει μόνο δύο: της αγιοσύνης ή της απάτης; Κάπως έτσι συμπυκνώνω το βιβλίο του Δημήτρη Καρακίτσου. Με την γλαφυρή και μελιρέουσα γραφή του σε τέσσερα πεζά που εφορμούνται από αρχαία και θρησκευτικά θέματα ο συγγραφέας στήνει ένα σκηνικό γεμάτο πηγαία και αρχετυπικά ερωτήματα για την θνητή και τεθνεώσα μας υπόσταση.  
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA