Κατερίνα Μαλακατέ, Η απλή μέθοδος των τριών (διήγημα)

«Ποίηση στη σχάρα» του Πέτρου Γκολίτση: ο ποιητής και δοκιμιογράφος Κώστας Δεσποινιάδης

Μια κριτική προσέγγιση στο «Πέρασμα» του Κωνσταντίνου Τζαμιώτη, της Εύης Κουτρουμπάκη

«Sturm und Drang» του Γιώργου Λίλλη: Gottfried Benn, Ποιήματα

«7» του Ζαχαρία Στουφή: Καλοκαιρινός ποιητής

Η Θράκα θυμάται: Τάκης Παπατσώνης, Όνειρο στην άπνοια (Εκλογή Α', Ursa Minor, Β' 'Εκδοση, Ίκαρος 1988)
Ἔφη Αἰλιανού, Θάλασσα Κυθήρων (Οἱ ἐκδόσεις τῶν φίλων, Ἀθῆνα 1983)
Φύλλα

Εἴμαστε ὅπως τὰ φύλλα
ποῦ στροβιλίζονται γιὰ μιὰ στιγμὴ στὸν ἄνεμο
κ’ ὕστερα πέφτουνε στὸ χῶμα.

Ρούφηξαν πολὺ φῶς
ὅλο το καλοκαῖρι
καὶ τώρα πᾶν νὰ σμίξουνε τὴ ρίζα
καὶ τὸ σκοτάδι μίαν αὐγὴ ποὺ τὰ ξετίναξε
καὶ πάλι τώρα τὰ τυλίγει
στὴ ζεστασιὰ καὶ στὸ ἄφατο μυστήριο…

Κανεὶς ποτὲ δὲν τὸ ’μαθὲ
μήτε καὶ θὰ τὸ μάθει
τόσον καιρὸ τὸ μυστικὸ ρῖγος ποὺ τὰ’ θρέφε
μήτε καὶ τὸν ὑπόκωφο σεισμὸ
ποῦ τώρα ξαφνικά τα ξεριζώνει…



Ὁ Γύπας

Ὁ γύπας
ποῦ τώρα σπαράζει τὰ σωθικά σου
κάποτες ἦταν ἕνα λευκὸ περιστέρι
ποῦ ὑψωνόταν στὸν οὐρανὸ κατακόρυφα…

Ἀπὸ ποῦ κίνησε ἡ μαύρη σαγίτα
καὶ τὴν καρδιά σου σημάδεψε;
Τὰ χέρια τὰ πιὸ ἀγαπημένα
τὸ πάλευκό σου ἔπνιξαν ὅραμα
κι ὅμως
γι’ αὐτὸ λιγότερο δὲν τ’ ἀγαπᾷς.

Βαθιά το μαχαῖρι καρφώθηκε
μὰ δάκρυ δὲν χύνεις.
Σὰν νὰ ’σαι ἕνας ξένος.
Σὰν νὰ ’ναι ἡ πληγὴ σ’ ἑνὸς ἄλλου τὸ σῶμα…
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA