Ο Πέτρος Μπιρμπίλης μιλά στην Athens Voice και στον Γιάννη Νένε, για το "Μπελ Ετουάλ" (Θράκα, 2017)

Μια “ηρωίδα” πλάι σε ανθρώπους αντιηρωικούς: Ένα κριτικό σημείωμα του Στάθη Ιντζέ για το "Γονυπετείς" της Τζούλιας Γκανάσου

Για την ποιητική συλλογή της Μαρίας Αγγελοπούλου "Η απουσιολόγος" (Θράκα, 2016), γράφει ο Χρήστος Αρμάντο Γκέζος

Ο Στέφανος Ξένος γράφει στο diavasame για τον "Άνθρωπο Τανκ" (Θράκα, 2017) του Γιώργου Λίλλη

Για το βιβλίο της Μαριάννας Κουμαριανού «Τόπος στη Γαλήνη» – γράφει η Ανθούλα Δανιήλ

Φάνης Παπαγεωργίου, Ποια γενιά; Σκέψεις για τη σχέση μεταξύ βιολογικής και δυνάμει καλλιτεχνικής γενιάς.

Δύο ανέκδοτα/αδημοσίευτα ποιήματα του Δημήτριου Δημητριάδη

Ο Παναγιώτης Βούζης γράφει στην εφημερίδα "Τα Νέα" για το "Χρονορυχείο" (Θράκα, 2017) της Στέλλας Δούμου


Funnel of love 
  “je rencontre dans ma vie des millions de corps; de ces millions je puis en désirer des centaines; mais, de ces centaines, je n'en aime qu'un".
  Roland Barthes

  "à être aimé qu'à aimer". 
  Belle prière à faire pendant la Messe
 
η λήθη πια είναι κάτι προσωρινό. 
μνήμη και λήθη σε έναν κύκλο ή ίσως
είναι κύλινδρος ή ακόμα καλύτερα
είναι ένα χωνί, και τα δύο στοιχεία 
αναμειγνύονται.  
μοιάζουν με νότες και παύσεις,
σαν να παίζει ο Miles Davis ένα κομμάτι
για να ξεχνάς ό(,)τι δεν μπορείς να ξεχάσεις.
 
αυτό το μυαλό — το δικό μου, τα βράδια που
σκεφτόταν το τίποτα, δεν μπορεί τώρα,
ούτε ελάχιστα να το προσεγγίσει.
αυτές οι γραμμές, μιαν απάντηση είναι
στον λευκό χώρο της σελίδας που ζητάει
να γίνει περιθώριο, μα και πάλι,
κομμάτι του ποιήματος να παραμείνει. 


ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA