Ο Πέτρος Μπιρμπίλης μιλά στην Athens Voice και στον Γιάννη Νένε, για το "Μπελ Ετουάλ" (Θράκα, 2017)

Μια “ηρωίδα” πλάι σε ανθρώπους αντιηρωικούς: Ένα κριτικό σημείωμα του Στάθη Ιντζέ για το "Γονυπετείς" της Τζούλιας Γκανάσου

Για την ποιητική συλλογή της Μαρίας Αγγελοπούλου "Η απουσιολόγος" (Θράκα, 2016), γράφει ο Χρήστος Αρμάντο Γκέζος

Ο Στέφανος Ξένος γράφει στο diavasame για τον "Άνθρωπο Τανκ" (Θράκα, 2017) του Γιώργου Λίλλη

Για το βιβλίο της Μαριάννας Κουμαριανού «Τόπος στη Γαλήνη» – γράφει η Ανθούλα Δανιήλ

Φάνης Παπαγεωργίου, Ποια γενιά; Σκέψεις για τη σχέση μεταξύ βιολογικής και δυνάμει καλλιτεχνικής γενιάς.

Δύο ανέκδοτα/αδημοσίευτα ποιήματα του Δημήτριου Δημητριάδη

Ο Παναγιώτης Βούζης γράφει στην εφημερίδα "Τα Νέα" για το "Χρονορυχείο" (Θράκα, 2017) της Στέλλας Δούμου
«Συχνά με ρωτούν γιατί δεν ασχολούμαι με ζώα όπως η γάτα και ο σκύλος. Εμένα μ' ενδιαφέρουν κυρίως τα ζώα τα οποία οι άνθρωποι φοβούνται, όπως τα έντομα και τα ψάρια.»

 
 Όταν ο Edouard Martinet ήταν δέκα ετών, ο εντομολόγος καθηγητής του,
μιλούσε συχνά στην τάξη για τα έντομα και τους προέτρεπε να τα ζωγραφίζουν.


Μαγεμένος από τις μορφές των εντόμων και των ψαριών, ο καλλιτέχνης Edouard Martinet φιλοτεχνεί γιγάντιες απεικονίσεις αυτών των πλασμάτων με ανταλλακτικά αυτοκινήτων και ποδηλάτων. 


Η ικανότητα του Martinet να δημιουργεί  κάτι τόσο οργανικό από μηχανικά μέρη είναι αξιομνημόνευτη.


***


Directed by Will Farrell
αρθρογράφος: Christopher Jobson
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA