Ο Πέτρος Μπιρμπίλης μιλά στην Athens Voice και στον Γιάννη Νένε, για το "Μπελ Ετουάλ" (Θράκα, 2017)

Μια “ηρωίδα” πλάι σε ανθρώπους αντιηρωικούς: Ένα κριτικό σημείωμα του Στάθη Ιντζέ για το "Γονυπετείς" της Τζούλιας Γκανάσου

Για την ποιητική συλλογή της Μαρίας Αγγελοπούλου "Η απουσιολόγος" (Θράκα, 2016), γράφει ο Χρήστος Αρμάντο Γκέζος

Ο Στέφανος Ξένος γράφει στο diavasame για τον "Άνθρωπο Τανκ" (Θράκα, 2017) του Γιώργου Λίλλη

Για το βιβλίο της Μαριάννας Κουμαριανού «Τόπος στη Γαλήνη» – γράφει η Ανθούλα Δανιήλ

Φάνης Παπαγεωργίου, Ποια γενιά; Σκέψεις για τη σχέση μεταξύ βιολογικής και δυνάμει καλλιτεχνικής γενιάς.

Δύο ανέκδοτα/αδημοσίευτα ποιήματα του Δημήτριου Δημητριάδη

Ο Παναγιώτης Βούζης γράφει στην εφημερίδα "Τα Νέα" για το "Χρονορυχείο" (Θράκα, 2017) της Στέλλας Δούμου

 Ούρσουλα Φωσκόλου
Το δώρο

Το μεσημέρι εκείνο, αφότου έφυγες, έσκυψα το κεφάλι και —όπως κρατούσα στην ποδιά το δώρο σου— είδα τα δάχτυλά μου: μακριά, λευκά, αλλόκοτα, σαν κάλαμοι φτερών που ‘χουν μαδήσει. Καθόμουν στην καρέκλα αμίλητη· ανάσαινα και το πανί της έτριζε, ίδιο με τανυσμένο καραβόσχοινο. Άνοιξα το πακέτο σου κι έβγαλα ένα ρολόι: ξύλινο, σκαλιστό κι έφεγγε μέσα του αχνοκίτρινο ένα χρυσό καντράν· όμορφο, μα γυμνό, χωρίς τους δείχτες. Απότομα —με ήχο ξερό, όπως κλαριού που σπάζει— έκοψα τ’ ακριανά μου δάχτυλα κι άρχισα να μετρώ τις ώρες για να έρθεις.

*


Η Ούρσουλα Φωσκόλου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1986. Η πρώτη της συλλογή διηγημάτων θα κυκλοφορήσει προσεχώς από τις εκδόσεις Κίχλη
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA