Η Κωνσταντίνα Θεοφανοπούλου γράφει στο culturenow.gr για το "Χασέπ" (Θράκα) του Αρτέμη Μαυρομμάτη
Για το μυθιστόρημα "Ο τελευταίος αριθμός" (Θρακα) του Βάιου Κουτριντζε, από τον μετρ της επιστημονικής φαντασίας στη Λάρισα Θανάση Μάργαρη, στη Larissanet.
Η Χρύσα Φάντη γράφει στη bookpress.gr για το «Μια τρυφερή καρδιά στο βάθος – Και άλλες ιστορίες» (εκδ. Θράκα, 2018) της Χαράς Νικολακοπούλου
Η Διώνη Δημητριάδου γράφει για το "Ο φάρος του Σόρενσον" (Θράκα, 2018) του Βασίλη Χουλιαρά.
Ο Γιώργος Θεοχάρης γράφει στην εφ. "Η Αυγή" για την νεοελληνική ποίηση και περιλαμβάνει το "Οι ακαδημαϊκές σημειώσεις του Ίαν Μάρκεζιτς" (Θράκα) του Πέτρου Σκυθιώτη και το "Ματς Πόιντ" (Θράκα) του Κωνσταντίνου Μελισσά
Ο Αριστοτέλης Σαΐνης προτείνει στην "Εφημερίδα των Συντακτών" ανάμεσα σε άλλα βιβλία, το "Μελανά όπως τα μούρα" της Αρετής Καράμπελα
Το nakasbookhouse.gr ξεχωρίζει 3 βιβλία των Εκδόσεων Θράκα για τη χρονιά που πέρασε
Ο Πέτρος Γκολίτσης στην "Εφημερίδα των Συντακτών" ξεχωρίζει ανάμεσα σε άλλα ποιητικά βιβλία το "Match Point" του Κωνσταντίνου Μελισσά

Πέθανε η γλύπτρια Άλεξ Μυλωνά, ιδρύτρια του «Μουσείου Άλεξ Μυλωνά». Η Άλεξ Μυλωνά γεννήθηκε στην Αθήνα το 1920. Οι γονείς της, Μαρία Χαλκοκονδύλη και Θρασύβουλος Μπογδάνος, αντελήφθηκαν σε μικρή ηλικία το ταλέντο της στο σχέδιο και στα 8 της ξεκίνησε τα πρώτα μαθήματα ζωγραφικής.  Το 1940, η Μυλωνά παντρεύτηκε τον νεαρό δικηγόρο και μετέπειτα πολιτικό Γεώργιο Μυλωνά. Το 1945 εισάγεται στη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας και σπουδάζει γλυπτική ως το 1950 με καθηγητή το Μιχάλη Τόμπρο. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος και αντιπρόεδρος του καλλιτεχνικού Σωματείου Ελληνίδων. Έλαβε μέρος σε μεγάλο αριθμό ατομικών και ομαδικών εκθέσεων στην Ελλάδα και το εξωτερικό.Η πρώτη ατομική της έκθεση στην Αθήνα περιλάμβανε έργα παραστατικής γλυπτικής με κύριο θέμα την ανθρώπινη μορφή. Μεγάλο ρόλο στη διαμόρφωσή της, έπαιξε η γνωριμία της με καλλιτέχνες της διεθνούς μοντέρνας τέχνης και η στενή της σχέση με το Παρίσι, όπου διατηρούσε εργαστήριο και περνούσε μεγάλο μέρος του χρόνου της, μετά το 1960.

Η θεματολογία της παραμένει ανθρωποκεντρική, αλλά οι μορφές σχηματοποιούνται και αποκτούν εξπρεσιονιστικό χαρακτήρα, που τονίζεται από τη χρήση του μετάλλου ως βασικού υλικού. Αργότερα, στην ώριμη δουλειά της, θα χρησιμοποιήσει υλικά όπως το τσιμέντο και, κυρίως, το μάρμαρο (λευκό ή χρωματιστό). Αντί για τα δυναμικά γωνιώδη σχήματα της προηγούμενης περιόδου, η γλυπτική της υιοθετεί τους συμπαγείς όγκους και τις λείες επιφάνειες, σε αρμονικές συνθέσεις, κατά κανόνα αφαιρετικές, με διακριτικές αναφορές σε αρχετυπικές μορφές.
 
Το 1960 αντιπροσωπεύει την Ελλάδα στην IV Μπιενάλε της Βενετίας μαζί με τους ζωγράφους Ιωάννη Σπυρόπουλο και Αλέκο Κοντόπουλο και τον γλύπτη Λάζαρο Λαμέρα. Το 1967 συμμετείχε στη διεθνή Μπιενάλε του Μόντρεαλ στον Καναδά και σε ομαδική έκθεση καλλιτεχνών στη Γενεύη. Το 1986 οργανώνεται αναδρομική της έκθεση στην Εθνική Πινακοθήκη. Τον Μάρτιο του 2004 εγκαινιάζεται το Μουσείο Άλεξ Μυλωνά στο Θησείο, το οποίο από το 2007 περιήλθε μέσω δωρεάς στο Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης.

Η κηδεία της θα γίνει την Παρασκευή, στις 15.00, στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών.
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA