Τα "Λίγα σύκα απ' τα γαϊδουράγκαθα" της Edna St. Vincent Millay στις κατακτήσεις του Κοσμά Βίδου για το 2017, στο τελευταίο ΒΗΜΑgazino του έτους.

Η Αγγελική Λάλου γράφει στο Fractal για το "Ντάλιτ" (Εκδ. Θράκα, 2017) της Εύας Σπαθάρα

Η Γιώτα Κωνσταντινίδη γράφει στο parallaximag.gr για τη "Βεγγέρα" της Μαργαρίτας Νταλακμάνη

"Όψεις της διαλεκτικής και του ονείρου στη σκέψη του Βάλτερ Μπένγιαμιν", του Φάνη Παπαγεωργίου

"Ο τελευταίος αριθμός" του Βάιου Κουτριντζέ, στην εφημερίδα "Ελευθερία"

"Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗΣ" του Κώστα Κουτρουμπάκη, Σύντομο κριτικό σημείωμα πάνω στους εισαγωγικούς στίχους του «Ελπήνορα» του Τάκη Σινόπουλου

Οι πρώτες κάψες του Μάη με λευκό γαριασμένο μπλουζάκι. Φίλοι ταΐζουν αμηχανία το βλέμμα τους. Μοιράζουν συντροφιές ανέξοδες. Φθορά με καινούρια πατούμενα. Κάτι από καθημερινότητα θα ‘χει πάντα η ζωή.

Η Λ. σπούδασε πιάνο κάποτε. Ρωσίδα, εικοσιπέντε χρόνια λάντζα στην Ελλάδα. Ζει με την άνεργη κόρη της στ’ ανατολικά. Με σπαστά ελληνικά, παραμορφωμένα απ’ την αρθρίτιδα δάχτυλα κι ερεθισμό στο πάνω αριστερό βλέφαρο του ματιού της.

Αδέσποτο σκυλί, κακούργος γονιός, απόγευμα και ανατέλλει σκοτάδι. Μόνο οινόπνευμα και φασαρία. Η ταβέρνα του Μιχάλη άδεια, το κομμωτήριο δυο τετράγωνα πιο κάτω άντρο θλίψης. Σε βρίσκει η σκόνη μες στα μάτια. 

Να φύγουμε, λες. Να πάμε κάπου, να γλιτώσουμε.
Από τί να γλιτώσουμε; Από τί;
Απ’ το ανελέητο της ύπαρξης, το σκληρό της ομορφιάς,
το αναγκαίο της ήρεμης ανάσας

Μόνο να γλιτώσουμε

[εικόνα: Franco FontanaUntitled, 1989]

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA