Κατερίνα Μαλακατέ, Η απλή μέθοδος των τριών (διήγημα)

«Ποίηση στη σχάρα» του Πέτρου Γκολίτση: ο ποιητής και δοκιμιογράφος Κώστας Δεσποινιάδης

Μια κριτική προσέγγιση στο «Πέρασμα» του Κωνσταντίνου Τζαμιώτη, της Εύης Κουτρουμπάκη

«Sturm und Drang» του Γιώργου Λίλλη: Gottfried Benn, Ποιήματα

«7» του Ζαχαρία Στουφή: Καλοκαιρινός ποιητής

Η Θράκα θυμάται: Τάκης Παπατσώνης, Όνειρο στην άπνοια (Εκλογή Α', Ursa Minor, Β' 'Εκδοση, Ίκαρος 1988)

Καταιγίδα στις Νύχτες του Σινόπουλου. Όσες σελίδες τόσες δαγκωνιές σε μάτια, κνήμες, σωθικά. Στο μεταξύ ο ήλιος χάνεται, κατρακυλά στη δύση. Οι κτηνοτρόφοι επιστρέφουν, μονότονα τριζόνια. Αηδόνια συναγωνίζονται κότσυφες. Θα ‘ναι Παρασκευή, μήνες μετά το φονικό. Λίγοι θα θυμούνται. Θυμάρι, άγρια μωβ μπιζέλια, ανθισμένες κορυφές, κάτι κρυμμένο μέσα σε κάτι άλλο. Το αόριστο ανοίγει δρόμους να βαδίσω. Κουνούπια σε νερόλακκο, σκιές σκιών. Νυχτώνει αλλιώς στην επαρχία. Δέχεσαι επισκέψεις, γεμίζεις ποτήρια με μπύρα ή κρασί. Πεθαίνει κανείς αλλιώς στην επαρχία. Θυμάσαι ότι υπήρξες κάποτε σε σώμα ανθρώπου. Χάνεσαι.

[εικόνα: Kerstin Kuntze]

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA