Ο Πέτρος Μπιρμπίλης μιλά στην Athens Voice και στον Γιάννη Νένε, για το "Μπελ Ετουάλ" (Θράκα, 2017)

Μια “ηρωίδα” πλάι σε ανθρώπους αντιηρωικούς: Ένα κριτικό σημείωμα του Στάθη Ιντζέ για το "Γονυπετείς" της Τζούλιας Γκανάσου

Για την ποιητική συλλογή της Μαρίας Αγγελοπούλου "Η απουσιολόγος" (Θράκα, 2016), γράφει ο Χρήστος Αρμάντο Γκέζος

Ο Στέφανος Ξένος γράφει στο diavasame για τον "Άνθρωπο Τανκ" (Θράκα, 2017) του Γιώργου Λίλλη

Για το βιβλίο της Μαριάννας Κουμαριανού «Τόπος στη Γαλήνη» – γράφει η Ανθούλα Δανιήλ

Φάνης Παπαγεωργίου, Ποια γενιά; Σκέψεις για τη σχέση μεταξύ βιολογικής και δυνάμει καλλιτεχνικής γενιάς.

Δύο ανέκδοτα/αδημοσίευτα ποιήματα του Δημήτριου Δημητριάδη

Ο Παναγιώτης Βούζης γράφει στην εφημερίδα "Τα Νέα" για το "Χρονορυχείο" (Θράκα, 2017) της Στέλλας Δούμου

Καταιγίδα στις Νύχτες του Σινόπουλου. Όσες σελίδες τόσες δαγκωνιές σε μάτια, κνήμες, σωθικά. Στο μεταξύ ο ήλιος χάνεται, κατρακυλά στη δύση. Οι κτηνοτρόφοι επιστρέφουν, μονότονα τριζόνια. Αηδόνια συναγωνίζονται κότσυφες. Θα ‘ναι Παρασκευή, μήνες μετά το φονικό. Λίγοι θα θυμούνται. Θυμάρι, άγρια μωβ μπιζέλια, ανθισμένες κορυφές, κάτι κρυμμένο μέσα σε κάτι άλλο. Το αόριστο ανοίγει δρόμους να βαδίσω. Κουνούπια σε νερόλακκο, σκιές σκιών. Νυχτώνει αλλιώς στην επαρχία. Δέχεσαι επισκέψεις, γεμίζεις ποτήρια με μπύρα ή κρασί. Πεθαίνει κανείς αλλιώς στην επαρχία. Θυμάσαι ότι υπήρξες κάποτε σε σώμα ανθρώπου. Χάνεσαι.

[εικόνα: Kerstin Kuntze]

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA