Τα παιδιά της δευτέρας και τρίτης λυκείου του Μπίλεφελντ (Γερμανία) συζήτησαν με τον ποιητή Γιώργο Λίλλη μετά από πρωτοβουλία της φιλολόγου Χριστίνας Κοτρώτσου που είχε την ιδέα και την επίβλεψη της όλης προσπάθειας.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Μελανά όπως τα μούρα" (Θράκα, 2018) της Αρετής Καράμπελα, στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Διονύσου.
Για το βιβλίο της Χαράς Νικολακοπούλου «Μια τρυφερή καρδιά στο βάθος» (Θράκα, 2018) ‒ γράφει η Λίλια Τσούβα στο "φρέαρ"
Η Θεώνη Κοτίνη γράφει για το "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) της Μυρτώς Χμιελέφσκι στο Νέο Πλανόδιον.
Η Κωνσταντίνα Θεοφανοπούλου γράφει στο culturenow.gr για το "Χασέπ" (Θράκα) του Αρτέμη Μαυρομμάτη
Για το μυθιστόρημα "Ο τελευταίος αριθμός" (Θρακα) του Βάιου Κουτριντζε, από τον μετρ της επιστημονικής φαντασίας στη Λάρισα Θανάση Μάργαρη, στη Larissanet.
Η Διώνη Δημητριάδου γράφει για το "Ο φάρος του Σόρενσον" (Θράκα, 2018) του Βασίλη Χουλιαρά.
Ο Γιώργος Θεοχάρης γράφει στην εφ. "Η Αυγή" για την νεοελληνική ποίηση και περιλαμβάνει το "Οι ακαδημαϊκές σημειώσεις του Ίαν Μάρκεζιτς" (Θράκα) του Πέτρου Σκυθιώτη και το "Ματς Πόιντ" (Θράκα) του Κωνσταντίνου Μελισσά
Το nakasbookhouse.gr ξεχωρίζει 3 βιβλία των Εκδόσεων Θράκα για τη χρονιά που πέρασε
Ο Πέτρος Γκολίτσης στην "Εφημερίδα των Συντακτών" ξεχωρίζει ανάμεσα σε άλλα ποιητικά βιβλία το "Match Point" του Κωνσταντίνου Μελισσά
Έντουαρντ Γουέστον 1886-1968
 Μαρία Θ. Αρχιμανδρίτη
Δύο αδημοσίευτα ποιήματα

Συμμετρία 

Ιστό αράχνης  κεντάω 
Δεν με έμαθε μάνα ή γιαγιά,
να στολίσω δεν μου ζήτησε κανείς. 
Εκείνες τις ώρες τις μαβιές 
που η ζωή πρήζεται γεμάτη πύον
η άκρη της βελόνας θεραπεύει.
Έντεχνα σε κάθε χειραψία με το νύχι
το δέρμα ακουμπώ.
Τραχύ όπως το ξύλο
Μαλακό σαν το ψωμί.
Απέναντι σαν  κάθομαι
και κεντώ
Αντίστροφα μετρώ
και τις βελόνες μου ανάλογα  ακονίζω.
Δεν με έμαθε μάνα ή γιαγιά.
Ενάντια στην φύση μου μονάχη,
πλέκοντας  ξηλώνω  το πλεκτό.

*

Απόηχος

Όταν έχει συννεφιά
Ίσα που φαίνεται
εκείνο το χάρτινο σκίσιμο
στον ουρανό.
Στο βάθος διακρίνεις
δυο ζευγάρια
λαίμαργα μάτια,
  παιδικά να σε κοιτούν.
 ‘’Μην αγγίζετε’’
κρέμεται η ταμπέλα
πάνω από τα κεφάλια μας.
Καμιά φορά στη νηνεμία
ακούς και τις φωνές του
πατέρα,
όταν παίζουν να μην τρέχουν,
γιατί ακούγονται από κάτω.
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA