Τα "Λίγα σύκα απ' τα γαϊδουράγκαθα" της Edna St. Vincent Millay στις κατακτήσεις του Κοσμά Βίδου για το 2017, στο τελευταίο ΒΗΜΑgazino του έτους.

Η Αγγελική Λάλου γράφει στο Fractal για το "Ντάλιτ" (Εκδ. Θράκα, 2017) της Εύας Σπαθάρα

Η Γιώτα Κωνσταντινίδη γράφει στο parallaximag.gr για τη "Βεγγέρα" της Μαργαρίτας Νταλακμάνη

"Όψεις της διαλεκτικής και του ονείρου στη σκέψη του Βάλτερ Μπένγιαμιν", του Φάνη Παπαγεωργίου

"Ο τελευταίος αριθμός" του Βάιου Κουτριντζέ, στην εφημερίδα "Ελευθερία"

"Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗΣ" του Κώστα Κουτρουμπάκη, Σύντομο κριτικό σημείωμα πάνω στους εισαγωγικούς στίχους του «Ελπήνορα» του Τάκη Σινόπουλου
ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΠΟΛΕΝΑΚΗΣ, “Η ΕΝΔΟΞΗ ΠΕΤΡΑ”,
εκδ. “μικρή άρκτος”, 2014


Πιστός στην ποιητική του “πηγή” ο Σταμάτης Πολενάκης δημοσιεύει, πάνω από δέκα χρόνια πια, τα γεμάτα ιστορικό και υπαρξιακό “βάρος” ποιήματά του. Βουτηγμένα μέσα στα γεγονότα κυρίως του Ισπανικού και Ελληνικού εμφυλίου, των δύο παγκοσμίων πολέμων, αλλά και της ιστορίας της Ε.Σ.Σ.Δ., ενδεδυμένα άλλοτε με το προσωπικό δράμα απλών ανθρώπων, άλλοτε με την υπόμνηση στιγμών (φανταστικών ή πραγματικών) ανθρώπων της τέχνης, μα ταυτοχρόνως φιλτραρισμένα από την τωρινή έμπλεη απορροιών ματιά του ιδίου του ποιητή, τα ποιήματα του Πολενάκη μας εκπέμπουν τα αναπάντητα και τραγικά ερωτήματα για την ιστορική πορεία της ανθρωπότητας. Θα τολμήσω να υποστηρίξω οτι ο Πολενάκης μοιάζει με έναν ποιητής “της ήττας” όπως λέγαμε για τους ποιητές που έζησαν και δημοσίευσαν μετά τον εμφύλιο. Όμως ο Πολενάκης δεν είναι ποιητής μόνο της ελληνικής εμφυλιακής ήττας, ούτε μιας ήττας με δεδομένα πολιτικά και ιδεολογικά “θέσφατα”. Η ήττα του Πολενάκη δεν περιορίζεται, δεν περικλείει, αντιθέτως ανοίγεται στο διηνεκές και άχρονο, και μας αγκαλιάζει ζεστά, ως η ανθρώπινη αγάπη που προέρχεται από την βεβαιότητα του ματαίου. Είναι η ήττα ενός παγκόσμιου ονείρου κατακρεουργημένο από όλες τις “πολιτικές πλευρές”, από όλες τις “φιλοσοφικές λύσεις”. Βλέπουμε, έτσι, στα ποιήματα του Πολενάκη , ενίοτε, μια πιθανότητα διαφυγής στο θείο ή ένθεο στοιχείο του κόσμου. Γράφει κάπου σ' ένα ποίημα : “ Ίσως κάπου μακριά, υπάρχει, Τέσα, / η απάντηση στο μεγάλο αίνιγμα / αλλά δεν προορίζεται για μας τους θνητούς. ”
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA