Η Μυρτώ Χμιελέφσκι με το «24+7» (εκδ. Θράκα, 2018) στη βραχεία λίστα των ΒΡΑΒΕΙΩΝ ΠΟΙΗΣΗΣ «Jean Moreas» στην κατηγορία "πρωτοεμφανιζόμενων ποιητριών/ποιητών".
Από την εκδήλωση "3 πεζογραφοι των Εκδόσεων ΘΡΑΚΑ" στο Monk. Οι Γιούλη Αναστασοπουλου, η Ζεττα Μπαρμπαρεσσου και η Μαριλενα Παππά, "συνομίλησαν" μεταξύ τους διαβάζοντας από τα βιβλία τους και συζήτησαν με το κοινό.
Η Μυρτώ Χμιελέφσκι, ποιήτρια του βιβλίου "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) στο Θέατρο Σταθμός με τους Θανάση Νιάρχο, Γιώργο Μαρκόπουλο, Κώστα Παπαγεωργίου, Γιώργο Χρονά, Παναγιώτη Μηλιώτη, Γιάννη Σ. Βιτσαρά
Συνέντευξη του Αγγελή Μαριανού (Πεζολίβαδα, εκδ. Θράκα) στην εφημερίδα ΠΑΛΜΟΣ.
Από την εκδήλωση 3 ΠΟΙΗΤΡΙΕΣ των Εκδόσεων ΘΡΑΚΑ, στο Monk-grapes and spirits. Ευχαριστούμε όσες και όσους παρευρέθηκαν.
Η Αρετή Καράμπελα (Μελανά όπως τα μούρα, εκδ. Θράκα 2018) καλεσμένη στην εκπομπή του Σταύρου Καμπάδαη. Ακούστε το ηχητικό κάνοντας κλικ πάνω στη φωτογραφία.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Ο φάρος του Σόρενσον (εκδ. Θράκα, 2018) του Βασίλη Χουλιαρά, στο Μεσολόγγι.
Η Θεώνη Κοτίνη γράφει για το "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) της Μυρτώς Χμιελέφσκι στο Νέο Πλανόδιον.
Ο Γιώργος Λίλλης (Ο άνθρωπος τανκ - εκδ. Θράκα, 2017) καλεσμένος στο Λύκειο του Μπίλεφελντ, στη Γερμανία.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Μελανά όπως τα μούρα" (Θράκα, 2018) της Αρετής Καράμπελα, στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Διονύσου.
ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΠΟΛΕΝΑΚΗΣ, “Η ΕΝΔΟΞΗ ΠΕΤΡΑ”,
εκδ. “μικρή άρκτος”, 2014


Πιστός στην ποιητική του “πηγή” ο Σταμάτης Πολενάκης δημοσιεύει, πάνω από δέκα χρόνια πια, τα γεμάτα ιστορικό και υπαρξιακό “βάρος” ποιήματά του. Βουτηγμένα μέσα στα γεγονότα κυρίως του Ισπανικού και Ελληνικού εμφυλίου, των δύο παγκοσμίων πολέμων, αλλά και της ιστορίας της Ε.Σ.Σ.Δ., ενδεδυμένα άλλοτε με το προσωπικό δράμα απλών ανθρώπων, άλλοτε με την υπόμνηση στιγμών (φανταστικών ή πραγματικών) ανθρώπων της τέχνης, μα ταυτοχρόνως φιλτραρισμένα από την τωρινή έμπλεη απορροιών ματιά του ιδίου του ποιητή, τα ποιήματα του Πολενάκη μας εκπέμπουν τα αναπάντητα και τραγικά ερωτήματα για την ιστορική πορεία της ανθρωπότητας. Θα τολμήσω να υποστηρίξω οτι ο Πολενάκης μοιάζει με έναν ποιητής “της ήττας” όπως λέγαμε για τους ποιητές που έζησαν και δημοσίευσαν μετά τον εμφύλιο. Όμως ο Πολενάκης δεν είναι ποιητής μόνο της ελληνικής εμφυλιακής ήττας, ούτε μιας ήττας με δεδομένα πολιτικά και ιδεολογικά “θέσφατα”. Η ήττα του Πολενάκη δεν περιορίζεται, δεν περικλείει, αντιθέτως ανοίγεται στο διηνεκές και άχρονο, και μας αγκαλιάζει ζεστά, ως η ανθρώπινη αγάπη που προέρχεται από την βεβαιότητα του ματαίου. Είναι η ήττα ενός παγκόσμιου ονείρου κατακρεουργημένο από όλες τις “πολιτικές πλευρές”, από όλες τις “φιλοσοφικές λύσεις”. Βλέπουμε, έτσι, στα ποιήματα του Πολενάκη , ενίοτε, μια πιθανότητα διαφυγής στο θείο ή ένθεο στοιχείο του κόσμου. Γράφει κάπου σ' ένα ποίημα : “ Ίσως κάπου μακριά, υπάρχει, Τέσα, / η απάντηση στο μεγάλο αίνιγμα / αλλά δεν προορίζεται για μας τους θνητούς. ”
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA