Η Μυρτώ Χμιελέφσκι με το «24+7» (εκδ. Θράκα, 2018) στη βραχεία λίστα των ΒΡΑΒΕΙΩΝ ΠΟΙΗΣΗΣ «Jean Moreas» στην κατηγορία "πρωτοεμφανιζόμενων ποιητριών/ποιητών".
Από την εκδήλωση "3 πεζογραφοι των Εκδόσεων ΘΡΑΚΑ" στο Monk. Οι Γιούλη Αναστασοπουλου, η Ζεττα Μπαρμπαρεσσου και η Μαριλενα Παππά, "συνομίλησαν" μεταξύ τους διαβάζοντας από τα βιβλία τους και συζήτησαν με το κοινό.
Η Μυρτώ Χμιελέφσκι, ποιήτρια του βιβλίου "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) στο Θέατρο Σταθμός με τους Θανάση Νιάρχο, Γιώργο Μαρκόπουλο, Κώστα Παπαγεωργίου, Γιώργο Χρονά, Παναγιώτη Μηλιώτη, Γιάννη Σ. Βιτσαρά
Συνέντευξη του Αγγελή Μαριανού (Πεζολίβαδα, εκδ. Θράκα) στην εφημερίδα ΠΑΛΜΟΣ.
Από την εκδήλωση 3 ΠΟΙΗΤΡΙΕΣ των Εκδόσεων ΘΡΑΚΑ, στο Monk-grapes and spirits. Ευχαριστούμε όσες και όσους παρευρέθηκαν.
Η Αρετή Καράμπελα (Μελανά όπως τα μούρα, εκδ. Θράκα 2018) καλεσμένη στην εκπομπή του Σταύρου Καμπάδαη. Ακούστε το ηχητικό κάνοντας κλικ πάνω στη φωτογραφία.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Ο φάρος του Σόρενσον (εκδ. Θράκα, 2018) του Βασίλη Χουλιαρά, στο Μεσολόγγι.
Η Θεώνη Κοτίνη γράφει για το "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) της Μυρτώς Χμιελέφσκι στο Νέο Πλανόδιον.
Ο Γιώργος Λίλλης (Ο άνθρωπος τανκ - εκδ. Θράκα, 2017) καλεσμένος στο Λύκειο του Μπίλεφελντ, στη Γερμανία.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Μελανά όπως τα μούρα" (Θράκα, 2018) της Αρετής Καράμπελα, στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Διονύσου.
ΣΤΑΥΡΟΣ ΚΑΡΑΚΩΝΣΤΑΝΤΑΚΗΣ, «Κρίσιμα», εκδόσεις Θράκα, 2015


Ονομάστηκε “εποχή της κρίσης”, έχουν γραφτεί για αυτήν πολλά κι έχουν δικαιολογηθεί εκ τούτου πολλά επίσης. Υποστηρίχθηκε, μεταξύ άλλων, ότι τούτη η εποχή θα γεννήσει έργα τέχνης, η οποία σε τέτοιες “κρίσιμες” καταστάσεις ανθοφορεί. Για τον Σταύρο Καρακωσταντάκη, ακόμη κι αν οικειοποιείται την λέξη στον τίτλο του βιβλίου του, μάλλον ζούμε το (και στο) σημείο του αιώνιου κύκλου που ζέχνει όχι τόσο από την κρίση, μα από μια ολοφάνερη παρακμή. Αυτό φαίνεται να υποστηρίζει ο Καρακωσταντάκης στο τελευταίο ποίημα της συλλογής του. Ο λόγος του Καρακωσταντάκη, μερικές φορές ρομαντικός μα κυρίως δίχως ψιμύθια, καταγγελτικός και τραχύς περιγράφει στιγμιότυπα (σαν πλάνα ταινίας) των τελευταίων “κρίσιμων” ετών, από την πλευρά ενός άνεργου (και σχεδόν άπελπι νέου). Άλλες φορές πάλι με (αυτο)σαρκαστικό χιούμορ αντιμετωπίζει τα γεγονότα που στα ποιήματα περιγράφονται. Όλα τα ποιήματα είναι, θα έλεγα, εξιστορήσεις. Στον Καρακωσταντάκη δεν θα βρούμε φιλοσοφίζοντες στίχους. Η υπαρξιακή του αγωνία, άμεσα συνδεδεμένη με “τα βασικά” δεν του δίνει περιθώρια για αναζητήσεις πέραν των πρωταρχικών. Στα ελευθερόστιχα ποιήματα του θα δούμε άλλοτε την πάλη με την καθημερινότητα, άλλοτε την υπομονή της ανέχειας, άλλοτε τα ερωτικά τερτίπια του σώματος. Τα έμμετρα ποιήματα του περισσότερο μοιάζουν με τραγούδια, όμως και εκεί βρίσκει ο αναγνώστης χάρη και αμεσότητα. Το στοίχημα του Καρακωσταντάκη, όσο κι αν αρχικά μοιάζει τέτοιο, δεν είναι η στείρα καταγραφή μιας εποχής, αλλά η απόπειρα να εξαχθούν διαχρονικά συμπερασματα για την συμπεριφορά και την υπόσταση των ανθρώπων. Το πόσο και αν τα καταφέρνει μένει ως ερώτημα τέχνης και στα ίδια τα ποιήματα του βιβλίου.
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA