Ο Αρτέμης Μαυρομμάτης γράφει στο frear.gr για τις "Μικρές Καταιγίδες" της Βικτωρίας Γεροντάσιου (Εκδ. Θράκα, 2018)

Η Βαρβάρα Ρούσσου γράφει στο περιοδικό "ο αναγνώστης" για τον "Φόνο του λευκού" (Θράκα, 2017) του Παναγιώτη Δημητριάδη

Ο Πέτρος Γκολίτσης γράφει στην Εφημερίδα Των Συντακτών για τον "Άνθρωπο Τανκ" (Θράκα, 2017) του Γιώργου Λίλλη

Η Ζέττα Μπαρμπαρέσσου στις "500 λέξεις" της Καθημερινής. Από τις εκδόσεις Θράκα κυκλοφορεί το βιβλίο της "Ρωμαϊκή Ώχρα και άλλες ιστορίες".

Από την παρουσίαση του "Παγοθραυστικού" (Εκδόσεις Θράκα, 2018) της Ελίνας Αφεντάκη, στην Αθήνα.

Από την παρουσίαση του "Χρονορυχείου" (Εκδ. Θράκα, 2017) της Στέλλας Δούμου, στην Έδεσσα.

Η "Διώρυγα μεταξύ νεφών" (Εκδ. Θράκα, 2018) του Φάνη Παπαγεωργίου, ανάμεσα στα "βιβλία για το καλοκαίρι" της εφ. Καθημερινής από τον Άθω Δημουλά.

Από την παρουσίαση της "Δυνάστρας Μήτρας" (Εκδ. Θράκα, 2018) της Ευσταθίας Παύλου-Κατράκη, στο Ιδιώνυμο, στον Κορυδαλλό.

Cabaret Voltaire, Αχιλλέας Κατσαρός, εκδόσεις Μίνθη 





To Cabare Voltaire είναι μια μικρή σε έκταση ποιητική συλλογή χωρισμένη σε τρεις ενότητες.
Τα ποιήματα και στις τρεις ενότητες είναι εννοιολογικά σύνθετα και στήνονται σαν κολλάζ με βασικά χαρακτηριστικά τους τη ταχύτητα, τη ζωή στην αρχή και το τέλος.Υλικά αυτών των κολλάζ ο θάνατος,η κίνηση, η μεταμφίεση, η προσαρμοστικότητα, η εναλλαγή, ο σαρκασμός και το χιούμορ.

Η ποίηση σε αυτό το βιβλίο έχει για βάση το ασυνείδητο. Το ασυνείδητο στρέφει τον κορμό, το κεφάλι προς κατευθύνσεις και έπειτα ο Κατσαρός συνειδητά συγκροτεί, επεξεργάζεται και διαχειρίζεται αυτό που υπάρχει εκεί.Κατά κάποιο τρόπο έτσι αποδίδεται η πραγματική αισθητική, αφού και στις επιλογές της πραγματικής ζωής λειτουργεί η ίδια διαδικασία.

Η ποίηση συνήθως είτε έχει στοχαστικό ή δοκιμιακό χαρακτήρα, είτε είναι προσιτή στις αισθήσεις. Στο Cabare Voltaire και στις τρεις ενότητες συναντάμε ένα αντιακαδημαικό ύφος και είναι πάντα η ποίηση προσιτή πρώτα στις αισθήσεις. Ο αναγνώστης έτσι αναγκάζεται να μετέχει και να έχει ενεργητικό ρόλο. Δηλαδή δε μιλάμε για λογοτεχνία-μασημένη τροφή και αυτό ίσως κάνει αρκετούς να χαρακτηρίσουν το συγκεκριμένο βιβλίο  δύσκολο.

Η αισθητική κάθε ενότητας είναι συμπαγής και τα ποιήματα ,μοιάζουν να συνδέονται μεταξύ τους.
Στα μορφολογικά η διάταξη των ποιημάτων στη δεύτερη και στην τρίτη ενότητα θυμίζει νταντά.
Στην τεχνική της γραφής ο Κατσαρός γνωρίζει πως η λογοτεχνία είναι πρώτα απ' όλα γλώσσα και τα ποιήματα είναι καλά, δουλεμένα, άρτια χωρίς να φλυαρούν και με καλή ροή .

Το Cabaret Voltaire πιστεύω πως αποτελεί συνέχεια του προηγούμενου βιβλίου του “Οδός βράχων ανατολικά, εκδόσεις θράκα και εννοώ με την λέξη συνέχεια πως βλέπω σύνδεση αλλά και εξέλιξη. Σταθερά υλικά και νέα , σαν ένα βήμα προς μια κατεύθυνση που μας κάνει να αναμένουμε και το επόμενο βήμα.

Ο Κατσαρός βρίσκει σίγουρα με αυτά τα δύο βιβλία τον δικό του δρόμο σε αυτή τη λογοτεχνική γενιά με τα έντονα χαρακτηριστικά της πολυφωνίας και της ιδιοφωνίας, 
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA