Η Άννα Γρίβα γράφει στο fractal για τον "Άνθρωπο τανκ" (Θράκα, 2017) του Γιώργου Λίλλη

Ένα ανέκδοτο διήγημα του Κωνσταντίνου Γαλάνη

Απόσπασμα από το υπό έκδοση πεζογράφημα του Πέτρου Μπιρμπίλη, από τις εκδόσεις Θράκα (Κυκλοφορεί στις 16 του Οκτώβρη)

Ένα ανέκδοτο ποίημα της Μαρίας Θ. Αρχιμανδρίτη

Ο Κώστας Κουτρουμπάκης γράφει για τον "Κούκο" (Θράκα, 2016) της Πελαγίας Φυτοπούλου
Άρτεμις Μιχαηλίδου, Αόριστος Διαρκείας (εκδ. Μανδραγόρας, 2013) 

IN RETROSPECT

Από τις πέτρες που ζωγράφιζες,
μη όντας καλλιτέχνης,
έχω κρατήσει μόνο μια:
εκείνη που είχε χρώμα χρυσοπράσινο
κι έδειχνε κάτι να πετά
που επέμενες πως ήταν περιστέρι.
Σε πείραζα ανελέητα, γελώντας δίχως οίκτο:
"Να 'ταν τουλάχιστον πιο ρεαλιστικό..."
Δεν γνώριζα πως ο ρεαλισμός
φοβάται τόσο τις πιο έντονες παλέτες.

*

ΠΕΡΙ ΕΠΑΓΩΓΗΣ

Έστω ότι πέταξα χαλίκι
και το τζάμι ράγισε.
Έπειτα πήρες πέτρα
κι έγιναν χίλιες οι ρωγμές.

Ήθελα να ελέγξω τη θωράκιση.
Κι εσύ να μου αποδείξεις την ευτέλεια της δομής.

Ωρίμου ενηλικίωσης ανήλικα παιχνίδια
πολύτιμες απώλειες απόλυτης τιμής.

Το τέλος είναι πάντα θορυβώδες.
Θα παραμείνω στην αθόρυβη μαγεία της αρχής.


ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA