Η Άννα Γρίβα γράφει στο fractal για τον "Άνθρωπο τανκ" (Θράκα, 2017) του Γιώργου Λίλλη

Ένα ανέκδοτο διήγημα του Κωνσταντίνου Γαλάνη

Απόσπασμα από το υπό έκδοση πεζογράφημα του Πέτρου Μπιρμπίλη, από τις εκδόσεις Θράκα (Κυκλοφορεί στις 16 του Οκτώβρη)

Ένα ανέκδοτο ποίημα της Μαρίας Θ. Αρχιμανδρίτη

Ο Κώστας Κουτρουμπάκης γράφει για τον "Κούκο" (Θράκα, 2016) της Πελαγίας Φυτοπούλου

Οι ποιητές θα φεύγουν πάντοτε 
χωρίς ν’ αφήνουν πίσω τους χειρόγραφα 
χωρίς ν’ αφήνουν ίχνη από την πάλη τους
(…)
Η Ποίηση θα καταντήσει τελικώς
ένα πολικό τοπίο
Κλείτος Κύρου

Στον πάτο της ύπαρξης, στη φάκα, στο πιο κάτω από ποτέ. Οι ποιητές ατέρμονοι ορίζοντες. Εκεί απ’ όπου φεύγεις κι εκεί απ’ όπου έρχεσαι. Δεν έχει πολλά να καταλάβεις. Όλο και βαθαίνει το σώμα.

Εκεί όπου πας σ’ έστειλαν άλλοι. Κι εγώ μαζί τους. Χωρίς να σηκώσω χέρι, να γνέψω αντίο. Ό,τι αγγίζει το βλέμμα - ξεραμένο μελάνι. Από ‘κει κι έπειτα, το τέλος. Το τέλος ως δικαίωση ή υποτέλεια. 

Καμιά φορά χωρίς σακάκι, χωρίς εσώρουχο. Μόνο με δέρμα εκτεθειμένο.

[εικόνα: Roberto Kusterle]

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA