Ο Πέτρος Μπιρμπίλης μιλά στην Athens Voice και στον Γιάννη Νένε, για το "Μπελ Ετουάλ" (Θράκα, 2017)

Μια “ηρωίδα” πλάι σε ανθρώπους αντιηρωικούς: Ένα κριτικό σημείωμα του Στάθη Ιντζέ για το "Γονυπετείς" της Τζούλιας Γκανάσου

Για την ποιητική συλλογή της Μαρίας Αγγελοπούλου "Η απουσιολόγος" (Θράκα, 2016), γράφει ο Χρήστος Αρμάντο Γκέζος

Ο Στέφανος Ξένος γράφει στο diavasame για τον "Άνθρωπο Τανκ" (Θράκα, 2017) του Γιώργου Λίλλη

Για το βιβλίο της Μαριάννας Κουμαριανού «Τόπος στη Γαλήνη» – γράφει η Ανθούλα Δανιήλ

Φάνης Παπαγεωργίου, Ποια γενιά; Σκέψεις για τη σχέση μεταξύ βιολογικής και δυνάμει καλλιτεχνικής γενιάς.

Δύο ανέκδοτα/αδημοσίευτα ποιήματα του Δημήτριου Δημητριάδη

Ο Παναγιώτης Βούζης γράφει στην εφημερίδα "Τα Νέα" για το "Χρονορυχείο" (Θράκα, 2017) της Στέλλας Δούμου
Η άλλη πλευρά του μελανιού


Ο Πέτρος Ριβέρης
ιδιωτικός ντετέκτιβ
μοναχικός λύκος
διπλά ορφανός από τα τρία
καλλιτέχνης της ζωής
φιλόλογος των ανθρώπων
του ρημαγμένου ευρωπαϊκού πολιτισμού

ανένηψε τη ζωή του στην Σαμοθράκη
στις φιλόξενες βάθρες του Φονιά
όταν ο Μάρκος Αυρήλιος γητεμένος από την άγνοια κινδύνου του
του έδωσε τη μία και μοναδική ευκαιρία
να γίνει αυτό που φοβόταν περισσότερο

με αγαπάει σαν αδελφός
μου μιλάει σαν άλλος εαυτός
από τότε που ερωτεύτηκε την Αύρα Συκουτρή
στην πονεμένη ράχη της Jubille line

πλέον ανθίζουμε βαλσαμωμένοι στον ίδιο πέτρινο κήπο

βάζει το μελάνι και ζυγίζω το αίμα
στις ουτοπικές γραφές της φθαρμένης ζωής


ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA