Η Κωνσταντίνα Θεοφανοπούλου γράφει στο culturenow.gr για το "Χασέπ" (Θράκα) του Αρτέμη Μαυρομμάτη
Για το μυθιστόρημα "Ο τελευταίος αριθμός" (Θρακα) του Βάιου Κουτριντζε, από τον μετρ της επιστημονικής φαντασίας στη Λάρισα Θανάση Μάργαρη, στη Larissanet.
Η Χρύσα Φάντη γράφει στη bookpress.gr για το «Μια τρυφερή καρδιά στο βάθος – Και άλλες ιστορίες» (εκδ. Θράκα, 2018) της Χαράς Νικολακοπούλου
Η Διώνη Δημητριάδου γράφει για το "Ο φάρος του Σόρενσον" (Θράκα, 2018) του Βασίλη Χουλιαρά.
Ο Γιώργος Θεοχάρης γράφει στην εφ. "Η Αυγή" για την νεοελληνική ποίηση και περιλαμβάνει το "Οι ακαδημαϊκές σημειώσεις του Ίαν Μάρκεζιτς" (Θράκα) του Πέτρου Σκυθιώτη και το "Ματς Πόιντ" (Θράκα) του Κωνσταντίνου Μελισσά
Ο Αριστοτέλης Σαΐνης προτείνει στην "Εφημερίδα των Συντακτών" ανάμεσα σε άλλα βιβλία, το "Μελανά όπως τα μούρα" της Αρετής Καράμπελα
Το nakasbookhouse.gr ξεχωρίζει 3 βιβλία των Εκδόσεων Θράκα για τη χρονιά που πέρασε
Ο Πέτρος Γκολίτσης στην "Εφημερίδα των Συντακτών" ξεχωρίζει ανάμεσα σε άλλα ποιητικά βιβλία το "Match Point" του Κωνσταντίνου Μελισσά



Ο Πέτρος Σκυθιώτης γεννήθηκε το 1992 στη Λάρισα. Σπούδασε Παιδαγωγικά. Έχει εκδώσει μία ποιητική συλλογή, τη Συνθήκη ισορροπίας (Εκδόσεις Θράκα, 2014). Φέτος συμμετείχε στο 2ο Φεστιβάλ Νέων Λογοτεχνών, στο πλαίσιο της 12ης Διεθνούς Έκθεσης Βιβλίου Θεσσαλονίκης



ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΣ

Ήμασταν στην ανάλυση της δεύτερης κούπας καφέ του Αλμπέρτο όταν του είπα πως πείνασα. Επανέλαβε πως η τροφή είναι κοινωνική κατασκευή των άθεων, αλλά εγώ επέμεινα ν’ ανάψει την κουζίνα.
Σηκώθηκε και πάτησε το κουμπί της τηλεόρασης. Αμέσως άνοιξε μια υποδοχή κάτω απ’ την οθόνη γεμάτη αστρόσκονη. Την μάζεψε και την έριξε στον καφέ μου.
Τι με κοιτάς, είπε, δεν υπάρχει τίποτα θρεπτικότερο.
Γι’ αυτό πάτησε ο άνθρωπος στο φεγγάρι.



Η ΤΕΧΝΗ ΕΙΝΑΙ ΜΕΓΑΛΗ

Κάποιο βράδυ άρχισε να βρέχει. Ο Αλμπέρτο κάθησε στο πιάνο.
Η βροχή θα κατεβάσει κάτω τα ψάρια, είπε.
Και τα ψάρια βλέπουν στο σκοτάδι.
Και τα ψάρια τρώνε ό,τι μικρό βλέπουν. Σε λίγο τα νερά μπαίνανε μέσα, εγώ ανέβηκα στο τραπέζι.
Η νύχτα είναι μικρή μα η τέχνη είναι μεγάλη, είπε ο Αλμπέρτο. Τα νερά φτάνανε τώρα στο στόμα του.
Η νύχτα είναι μικρή μα η τέχνη είναι μεγάλη, συνέχιζε ο Αλμπέρτο·
ώσπου η μουσική σταμάτησε και βγήκανε
τα ψάρια.






ΓΥΡΙΣΜΑ ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣ

Ο Αλμπέρτο βγαίνει απ’ την θάλασσα κρατώντας ένα κουπί. Κατευθύνεται σε μια βάρκα που είναι αραγμένη στην αμμουδιά. Ανεβαίνει στην βάρκα και κάνει κουπί, ενώ περιμένει να φυσήξει ούριος άνεμος.
Πρέπει κάτι να θυσιάσεις, του φωνάζει ο χορός,
και του δίνει ένα μαχαίρι.
Ο Αλμπέρτο το παίρνει και κόβει το χέρι του. Συνεχίζει να κάνει με δυσκολία κουπί στην άμμο, ενώ ακόμα κυριαρχεί άπνοια.
Πρέπει κάτι να θυσιάσουμε κι εμείς, φωνάζει ο χορός,
κι εκείνος τους δίνει πίσω το μαχαίρι.

Ο αρχηγός του χορού το παίρνει και κόβει το άλλο χέρι του Αλμπέρτο.
Τώρα φυσάει κι ο Αλμπέρτο επιστρέφει στη θάλασσα.
Πρέπει κανείς να επιστρέφει από κει που ήρθε, μονολογεί τώρα.

Ο χορός τραγουδώντας κυκλώνει την βάρκα·
περιμένει την επόμενη
γέννηση.



Τα ποιήματα «Αμερικάνος» και «Η τέχνη είναι μεγάλη» δημοσιεύτηκαν στο oanagnostis.gr και το ποίημα «Γύρισμα μικρού μήκους» στο diastixo.gr
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA