Τα παιδιά της δευτέρας και τρίτης λυκείου του Μπίλεφελντ (Γερμανία) συζήτησαν με τον ποιητή Γιώργο Λίλλη μετά από πρωτοβουλία της φιλολόγου Χριστίνας Κοτρώτσου που είχε την ιδέα και την επίβλεψη της όλης προσπάθειας.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Μελανά όπως τα μούρα" (Θράκα, 2018) της Αρετής Καράμπελα, στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Διονύσου.
Για το βιβλίο της Χαράς Νικολακοπούλου «Μια τρυφερή καρδιά στο βάθος» (Θράκα, 2018) ‒ γράφει η Λίλια Τσούβα στο "φρέαρ"
Η Θεώνη Κοτίνη γράφει για το "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) της Μυρτώς Χμιελέφσκι στο Νέο Πλανόδιον.
Η Κωνσταντίνα Θεοφανοπούλου γράφει στο culturenow.gr για το "Χασέπ" (Θράκα) του Αρτέμη Μαυρομμάτη
Για το μυθιστόρημα "Ο τελευταίος αριθμός" (Θρακα) του Βάιου Κουτριντζε, από τον μετρ της επιστημονικής φαντασίας στη Λάρισα Θανάση Μάργαρη, στη Larissanet.
Η Διώνη Δημητριάδου γράφει για το "Ο φάρος του Σόρενσον" (Θράκα, 2018) του Βασίλη Χουλιαρά.
Ο Γιώργος Θεοχάρης γράφει στην εφ. "Η Αυγή" για την νεοελληνική ποίηση και περιλαμβάνει το "Οι ακαδημαϊκές σημειώσεις του Ίαν Μάρκεζιτς" (Θράκα) του Πέτρου Σκυθιώτη και το "Ματς Πόιντ" (Θράκα) του Κωνσταντίνου Μελισσά
Το nakasbookhouse.gr ξεχωρίζει 3 βιβλία των Εκδόσεων Θράκα για τη χρονιά που πέρασε
Ο Πέτρος Γκολίτσης στην "Εφημερίδα των Συντακτών" ξεχωρίζει ανάμεσα σε άλλα ποιητικά βιβλία το "Match Point" του Κωνσταντίνου Μελισσά


Η Ευαγγελία Κουλιζάκη γεννήθηκε το 1980 στην Αθήνα. Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και επί σειρά ετών εργάστηκε ως μεταφράστρια, επιμελήτρια και υπεύθυνη λογοτεχνίας σε εκδοτικούς οίκους. Ποιήματά της επιλέχθηκαν ως η ελληνική συμμετοχή στον τομέα της λογοτεχνίας στην Μπιενάλε Νέων    Δημιουργών της     Ευρώπης και της Μεσογείου που πραγματοποιήθηκε προ διετίας  στην Ανκόνα της Ιταλίας. Κείμενά της έχουν δημοσιευθεί στη «Βιβλιοθήκη» της «Ελευθεροτυπίας» και στον έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο, ενώ στην παρούσα φάση συνεργάζεται με τη μηνιαία επιθεώρηση βιβλίου “The Books’ Journal” και έχει ιδρύσει και διευθύνει τις εκδόσεις Sestina.

Hotel Insomnia

Τις νύχτες που κοιμάμαι
Μαχαίρια κρέμονται απ’ το ταβάνι του δωματίου σαν άστρα.
Μια έγκλειστη ομορφιά με παραμονεύει.
Στην κόρη του ματιού μου κατέρχεσαι
Και όμως Δεν. Έρχεσαι
Ένα περιδέραιο σπασμών άναρθρων σεισμών
Η φευγαλέα λάμψη των οστών μου σου ανήκει.


R.E.M

Κοιμάσαι βαθιά
το σώμα ανθίζει στο ξεδίπλωμα της πέτρας
το μαντεμένιο φρύδι
το σφυρήλατο δάχτυλο
Αναπνέω αναπνέω αναπνέω
Τεχνητή υποστήριξη


"1η δημοσίευση στον "αναγνώστη"
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA