Τα "Λίγα σύκα απ' τα γαϊδουράγκαθα" της Edna St. Vincent Millay στις κατακτήσεις του Κοσμά Βίδου για το 2017, στο τελευταίο ΒΗΜΑgazino του έτους.

Η Αγγελική Λάλου γράφει στο Fractal για το "Ντάλιτ" (Εκδ. Θράκα, 2017) της Εύας Σπαθάρα

Η Γιώτα Κωνσταντινίδη γράφει στο parallaximag.gr για τη "Βεγγέρα" της Μαργαρίτας Νταλακμάνη

"Όψεις της διαλεκτικής και του ονείρου στη σκέψη του Βάλτερ Μπένγιαμιν", του Φάνη Παπαγεωργίου

"Ο τελευταίος αριθμός" του Βάιου Κουτριντζέ, στην εφημερίδα "Ελευθερία"

"Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗΣ" του Κώστα Κουτρουμπάκη, Σύντομο κριτικό σημείωμα πάνω στους εισαγωγικούς στίχους του «Ελπήνορα» του Τάκη Σινόπουλου



Η Μαρία Κουλούρη, γεννήθηκε στη Χαλκίδα το 1975 και ζει στην Αθήνα.
Εργάζεται ως Λογοθεραπεύτρια, Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας και Εμψυχώτρια θεατρικής ομάδας ενηλίκων με αυτισμό και νοητική υστέρηση.

Για την πρώτη της ποιητική συλλογή Μουσείο Άδειο (εκδ. Μελάνι, 2013) , βραβεύτηκε με το Βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Ποιητή της Εταιρείας Ελλήνων Συγγραφέων (2014). Επίσης ήταν υποψήφια για το Κρατικό Βραβείο Ποίησης, καθώς και ως πρωτοεμφανιζόμενη ποιήτρια στα λογοτεχνικά βραβεία του περιοδικού «Ο Αναγνώστης».

Τον Δεκέμβριο του 2015 κυκλοφόρησε η δεύτερη ποιητική συλλογή της από τις εκδόσεις Μελάνι, με τίτλο Ρολόγια και άλλοι χτύποι.

Θεατρικά της μονόπρακτα έχουν παρουσιαστεί σε μορφή θεατρικού αναλογίου, από το Διεθνές Ινστιτούτο Θεάτρου της Αθήνας. Έχει γράψει το σενάριο της ταινίας μικρού μήκους Μη με λησμόνει .



*
Στου Κάφκα

Αν αποφάσισες να μεταμορφωθείς, γίνε χώρος
Δώσε μου καρέκλα και κρεβάτι
Άσε με να ξαπλώσω
Τόσες δίκες
Nα τελειώσουν κάποτε
Σε γνώρισα παράθυρο
Έγινες σκοτάδι
Σε είδα βροχή
Πέρασε κι αυτό
Οι πόνοι της γέννας
Σε κάνανε μητέρα
Διάβασα τα έργα σου
Τα έφαγες
Όπως εκείνος ο πατέρας τα παιδιά του
Να μια όμορφη ημέρα, είχα πει
Ήθελα να σκαρφαλώσω στα δέντρα
Ντράπηκα
Αν αποφάσισες να μεταμορφωθείς, γίνε χώρος
Υπάρχει ακόμα ένας ήχος
Ήσυχος
Περιμένει να τον αφήσεις να κοιμηθεί
Ζήσε αργά
Περιττό να το πούμε
Όλοι θα υποκύψουμε
Αυτός είναι ο τελευταίος αφορισμός

( από τη συλλογή Μουσείο Άδειο, εκδ. Μελάνι, 2013 )



Αναφορά προόδου


Κυρία
Εξακολουθώ να μεθώ πεθαίνοντας αργά
Όπως μου προτείνατε πήρα γραφομηχανή
Όμως ποιήματα δεν έμαθα να γράφω
Ίσως φταίνε οι περαστικοί
Περπατούν αργά δεν έχουν ύφος ούτε ρυθμό
Και η χοντρή γριά έχει χρόνια να ακούσει ουρλιαχτά
Οι γείτονες δεν σκαρφαλώνουν πλέον στα κρεβάτια τους
Σκεπάζουν τη σάρκα τους με κόκαλα
Και εγώ
Στην αγάπη απέτυχα υπέροχα
Πίνω ακόμα κάτι ποτά
Και καθαρίζω τα ίχνη από τα ρούχα μου

( από τη συλλογή Ρολόγια και άλλοι χτύποι, εκδ. Μελάνι, 2015 )





ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA