Πώς μιλάμε για την καινούργια Ελληνική ποίηση (video)

Για τη συλλογή διηγημάτων «Όμορφοι έρωτες» του Ιάκωβου Ανυφαντάκη, (εκδ. Πατάκης), γράφει η Ειρήνη Σταματοπούλου

Φώτης Μανίκας, Ποιήματα (1η εμφάνιση)

«Ποίηση στη σχάρα» του Πέτρου Γκολίτση:«Από τις αφετηρίες στην ολοκλήρωση του μοντερνισμού: ο Νάνος Βαλαωρίτης»


Ο Σταύρος Καρακωσταντάκης γεννήθηκε το 1981 στη Λάρισα. Σπούδασε Δασοπονία και διαχείριση φυσικού περιβάλλοντος.Το 2012 εκδόθηκε η ποιητική του συλλογή « Νεκρές Φύσεις » από την Ήρα Εκδοτική . “Κρίσιμα” είναι ο τίτλος της δεύτερης ποιητικής συλλογής του από τις εκδόσεις θράκα

Σαν άλλοτε.

Τότε από ανάγκη
ντυθήκαμε μισθοφόροι κάποιας ιδέας
και μοιράζαμε προκηρύξεις ξημερώματα
με τις προσφορές των αλλαντικών.
Μας είπαν παρανόμους
γιατί στις εισόδους των πολυκατοικιών συχνά έγραφε :
Απαγορεύεται η ρίψη φυλλαδίων.
Λες και η μορταδέλα θ’ ανέτρεπε τον κόσμο.


Ποιητικές συναθροίσεις.

Τα ζουμερότερα φρούτα
εκείνα που αρχίζουν να λιώνουν απ’ το χέρι
με το νοστιμότερο χρώμα
και το απαλότερο χνούδι που σε φταρνίζει
τα τρώμε το μεσημέρι.
Όταν τελειώνει η λαϊκή και αρχίζει το σκούπισμα.
Τα αφήνει στο χαρτοκιβώτιο κάποιος ευαίσθητος μανάβης.
Κάτω απ’ την προτομή του Σκίπη.
Όπως αφήνει κανείς στεφάνι σε Ηρώο.
Και έτσι, μια φορά την εβδομάδα, τρώγοντας τα περισσεύματα
( ή θα τολμούσαμε να πούμε την προσφορά στην μούσα )
διαβάζουμε τα χαραγμένα
λευκά καράβια των ονείρων μας.

Τώρα πια έχουμε πεισθεί,
καθώς εντρυφήσαμε στην ποίηση και στους παραμεστωμένους καρπούς
ότι θα ήταν προτιμότερο
να αναγραφεί στο μνημείο :
" και τί με τ’ αδειανά μας μάτια
θωρούμε ολόγυρα βουβοί ; "


ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA