Η Κωνσταντίνα Θεοφανοπούλου γράφει στο culturenow.gr για το "Χασέπ" (Θράκα) του Αρτέμη Μαυρομμάτη
Για το μυθιστόρημα "Ο τελευταίος αριθμός" (Θρακα) του Βάιου Κουτριντζε, από τον μετρ της επιστημονικής φαντασίας στη Λάρισα Θανάση Μάργαρη, στη Larissanet.
Η Χρύσα Φάντη γράφει στη bookpress.gr για το «Μια τρυφερή καρδιά στο βάθος – Και άλλες ιστορίες» (εκδ. Θράκα, 2018) της Χαράς Νικολακοπούλου
Η Διώνη Δημητριάδου γράφει για το "Ο φάρος του Σόρενσον" (Θράκα, 2018) του Βασίλη Χουλιαρά.
Ο Γιώργος Θεοχάρης γράφει στην εφ. "Η Αυγή" για την νεοελληνική ποίηση και περιλαμβάνει το "Οι ακαδημαϊκές σημειώσεις του Ίαν Μάρκεζιτς" (Θράκα) του Πέτρου Σκυθιώτη και το "Ματς Πόιντ" (Θράκα) του Κωνσταντίνου Μελισσά
Ο Αριστοτέλης Σαΐνης προτείνει στην "Εφημερίδα των Συντακτών" ανάμεσα σε άλλα βιβλία, το "Μελανά όπως τα μούρα" της Αρετής Καράμπελα
Το nakasbookhouse.gr ξεχωρίζει 3 βιβλία των Εκδόσεων Θράκα για τη χρονιά που πέρασε
Ο Πέτρος Γκολίτσης στην "Εφημερίδα των Συντακτών" ξεχωρίζει ανάμεσα σε άλλα ποιητικά βιβλία το "Match Point" του Κωνσταντίνου Μελισσά

Κατάγεται από την Ελασσόνα. Λίγο πριν τα τριάντα. Γράφει, διαβάζει και βολτάρει με τον σκύλο του. Ασκεί και ασκείται ως γυμναστής. Αγαπά το καλό ραδιόφωνο, τις ιδιαίτερες μουσικές και τους συνηθισμένους ανθρώπους. Κείμενά του δημοσιεύονται κατά καιρούς στον τύπο και το διαδίκτυο. Το 2012 κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Φαρφουλάς το πρώτο του βιβλίο. Διατηρεί το ιστολόγιο apotypoma.blogspot.com

***

Κατάματα

Έρμαιο των παρορμητισμών μου
παίρνω να φιλήσω μία μία
τις κρεουργημένες χαρουπιές
της Μπότσαρη.
Σπουργίτια τσιμπολογούν το τσιμέντο
νεαρά αγόρια
γηροκομούν
τους ηλικιωμένους γονείς τους.

Κάπου αλλού
ίσως στη βόρεια Ευρώπη
ή στην άλλη μεριά του Ατλαντικού
ένας άντρας
ζει μια ζωή που πάντα ποθούσα
αλλά δεν έβρισκα τον τρόπο.

Ιδιοκτήτες σκύλων
στο παραμύθι της συντροφικότητας.
Κολάρα με αυτόματους μηχανισμούς –
μέχρι εκεί που τεντώνει το σκοινί θα πας
όχι παραπέρα.

Νωρίς το απόγευμα
ψαρεύω μ’ αγκίστρι τα πάθη μου
τα ξελεπιάζω
αφαιρώ τα εντόσθια
και τα τηγανίζω σε καυτό σπορέλαιο
λίγες ώρες πριν τον ύπνο.

[Δεν θυμάμαι πότε κοιτάξαμε τελευταία φορά το μυστήριο
κατάματα]

***

auri pigmentum

Χάνει κανείς τον χρόνο του
πότε πηγαίνοντας
πότε γυρίζοντας
με βιβλίο
σκυλί στο προσκέφαλο
και βασικές ανάγκες
Ο βήχας βλάπτει τη φωνή
τα χέρια αγγίζουν
λάθος χέρια
σαν ολόκληρος ο τόπος
να ‘χει γεμίσει
αφιόνια και γλυκόριζες
και στον φράχτη της αυλής
ανθισμένη πασιφλόρα
για τον σκάρτο μου
καιρό
Ύπνος γλυκός
χείλια αφημένα
σε άλλα χείλια
να βυζαίνουν τεμπέλικα
τη θλίψη
του μέσα σώματος
λέξεις σωρό
αχόρταγες δόξες
παιδικές
να φεύγει ο ήλιος
αργά
και να παίρνει
χαμόγελα
και μάτια

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA