Η Μυρτώ Χμιελέφσκι με το «24+7» (εκδ. Θράκα, 2018) στη βραχεία λίστα των ΒΡΑΒΕΙΩΝ ΠΟΙΗΣΗΣ «Jean Moreas» στην κατηγορία "πρωτοεμφανιζόμενων ποιητριών/ποιητών".
Από την εκδήλωση "3 πεζογραφοι των Εκδόσεων ΘΡΑΚΑ" στο Monk. Οι Γιούλη Αναστασοπουλου, η Ζεττα Μπαρμπαρεσσου και η Μαριλενα Παππά, "συνομίλησαν" μεταξύ τους διαβάζοντας από τα βιβλία τους και συζήτησαν με το κοινό.
Η Μυρτώ Χμιελέφσκι, ποιήτρια του βιβλίου "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) στο Θέατρο Σταθμός με τους Θανάση Νιάρχο, Γιώργο Μαρκόπουλο, Κώστα Παπαγεωργίου, Γιώργο Χρονά, Παναγιώτη Μηλιώτη, Γιάννη Σ. Βιτσαρά
Συνέντευξη του Αγγελή Μαριανού (Πεζολίβαδα, εκδ. Θράκα) στην εφημερίδα ΠΑΛΜΟΣ.
Από την εκδήλωση 3 ΠΟΙΗΤΡΙΕΣ των Εκδόσεων ΘΡΑΚΑ, στο Monk-grapes and spirits. Ευχαριστούμε όσες και όσους παρευρέθηκαν.
Η Αρετή Καράμπελα (Μελανά όπως τα μούρα, εκδ. Θράκα 2018) καλεσμένη στην εκπομπή του Σταύρου Καμπάδαη. Ακούστε το ηχητικό κάνοντας κλικ πάνω στη φωτογραφία.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Ο φάρος του Σόρενσον (εκδ. Θράκα, 2018) του Βασίλη Χουλιαρά, στο Μεσολόγγι.
Η Θεώνη Κοτίνη γράφει για το "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) της Μυρτώς Χμιελέφσκι στο Νέο Πλανόδιον.
Ο Γιώργος Λίλλης (Ο άνθρωπος τανκ - εκδ. Θράκα, 2017) καλεσμένος στο Λύκειο του Μπίλεφελντ, στη Γερμανία.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Μελανά όπως τα μούρα" (Θράκα, 2018) της Αρετής Καράμπελα, στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Διονύσου.


Ο Αλέξιος Μάινας γεννήθηκε στην Αθήνα στις 29.2.1976, σπούδασε Φιλοσοφία στη Βόννη και δουλεύει ως μεταφραστής. Ποιήματα, διηγήματα, δοκίμια και μεταφράσεις του δημοσιεύονται σε ελληνικά και γερμανόφωνα περιοδικά, σε ανθολογίες και στο ραδιόφωνο. Μεμονωμένα ποιήματα έχουν μεταφραστεί εκτός από τα Γερμανικά και στα Αγγλικά, Γαλλικά και Ιταλικά. Ατομικές συλλογές του: «Το περιεχόμενο του υπόλοιπου» (εκδ. Γαβριηλίδης, 2011), «Το ξυράφι του Όκαμ» (εκδ. Μικρή Άρκτος, 2014). Το 2016 θα κυκλοφορήσει η συλλογή του «Ο διαμελισμός του Αδάμ».

~~..~~


ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΚΥΝΗΓΙ

Άρδευση και σπονδές της δυναστείας των Τανγκ.


Έχει μαζευτεί μια στρατιά μυρμήγκια
στο μαρμάρινο στηθαίο του μπαλκονιού,
ξεχειλίζουν απ’ τις σχισμές στη βάση του τοίχου.
Θυμάμαι ένα καλοκαίρι στη θάλασσα πριν από δεκαετίες.
Ήταν ένα απ’ τα πρώτα ταξίδια στους αμμόλοφους του Βορρά,
στο Βέστερλαντ με το σκελετό του φαρόπλοιου
και το νησί Άμρουμ.
Έπεφτε νωρίς το φθινόπωρο, σύννεφα στραγγίζαν το φως
και μοιραία φυσούσε γιατί θα ξεκίναγε το σχολείο.

Υπήρχε μια μυρμηγκοφωλιά στα δοκάρια που στήριζαν
τη στέγη του παράσπιτου της αγροικίας που νοίκιαζε ο θείος.
Απ’ τα παράθυρα φαινόταν η μουλιασμένη έρημος
της ρυτιδωμένης απ’ την άμπωτη άμμου,
η γάτα που ’κανε τη δική της ανασκαφή,
το σμήνος των γερανών που καθόταν στο πασσαλόπηγμα
εποπτεύοντας τον περίπατο του νερού.
Ο θείος υποδεχόταν όρθιος το σούρουπο
μπροστά στο κενό τζάκι και το σπαθί
πίνοντας και παραπατώντας.
Η γυναίκα του παραμόνευε για να ισιώσει το χαλί.
Οι αγοραίες προπόσεις του θείου ξεπερνιούνταν με Μπραμς.

Θυμάμαι να κυνηγώ τα μυρμήγκια που κατέβαιναν τον τοίχο
και ξεκάμπιζαν στο χαλί,
σκαρφάλωνα με τα παπούτσια στο σοφά και τα συλλάμβανα
ανάμεσα σ’ ανεμόμυλους κι απομιμήσεις των Φλαμανδών,
τα σήκωνα με δυο δάχτυλα πάνω απ’ το στόμα και τα ’τρωγα.
Η δανέζα νταντά, που μονίμως καθάριζε φρούτα,
εμφανιζόταν στην καμαρόπορτα σαν αρχάγγελος
και σφύριζε με τα δόντια
για να μου αποσπάσει την προσοχή χωρίς να με μαλώσει.

Ίσως γνωρίζω πολύ περισσότερα πράγματα τώρα,
αλλά κοιτώντας μέσα μου τα παλιά μυρμήγκια
να ξανοίγονται στο τρικυμισμένο χαλί
μοιάζουν όλα τα σημεία του χρόνου να εκτείνονται στην ίδια ευθεία
σαν συλλαβές μιας τελεσίδικης ρήσης,
και καθώς συλλέγεται διαρκώς υλικό και υπάρχουν ευθύνες
είναι δύσκολο να σταθείς λίγο απόμερα
και να καταλάβεις τι μένει.


Από την ανέκδοτη συλλογή:
«Ο διαμελισμός του Αδάμ»
Αλέξιος Μάινας © 2008-2015

Πρώτη δημοσίευση: «Αναγνώσεις» της κυριακάτικης Αυγής, 21.2.2016


~~..~~


ΜΙΑ ΜΕΡΑ

Καθρέφτες που θέλουν.

Μια μέρα θα φύγω.
Μια μέρα θα φύγω για να μη σ’ αντικρίζω.
Μια μέρα θα φύγω για να μη σ’ αντικρίζω στις πόρτες.
Μια μέρα θα φύγω για να μη σ’ αντικρίζω στις πόρτες απ’ όπου ατενίζεις.
Μια μέρα θα φύγω για να μη σ’ αντικρίζω στις πόρτες απ’ όπου ατενίζεις
τους κάμπους.
Μια μέρα θα φύγω για να μη σ’ αντικρίζω στις πόρτες απ’ όπου ατενίζεις
τους κάμπους όπου βαδίζω.
Μια μέρα θα φύγω για να μη σ’ αντικρίζω στις πόρτες απ’ όπου ατενίζεις
τους κάμπους όπου βαδίζω για να χαθώ.
Μια μέρα θα φύγω για να μη σ’ αντικρίζω στις πόρτες απ’ όπου ατενίζεις
τους κάμπους όπου βαδίζω για να χαθώ απ’ το βλέμμα σου.
Το βλέμμα σου απ’ όπου θα χάνεσαι.
Το βλέμμα σου απ’ όπου θα χάνεσαι καθώς θα βαδίζω.
Το βλέμμα σου απ’ όπου θα χάνεσαι καθώς θα βαδίζω στους κάμπους.
Το βλέμμα σου απ’ όπου θα χάνεσαι καθώς θα βαδίζω στους κάμπους
απ’ όπου ατενίζω.
Το βλέμμα σου απ’ όπου θα χάνεσαι καθώς θα βαδίζω στους κάμπους
απ’ όπου ατενίζω τις πόρτες.
Το βλέμμα σου απ’ όπου θα χάνεσαι καθώς θα βαδίζω στους κάμπους
απ’ όπου ατενίζω τις πόρτες που δε θ’ αντικρίζω.
Το βλέμμα σου απ’ όπου θα χάνεσαι καθώς θα βαδίζω στους κάμπους
απ’ όπου ατενίζω τις πόρτες που δε θ’ αντικρίζω να κλείνεις.


Από την ποιητική συλλογή:
«Το περιεχόμενο του υπόλοιπου»
εκδ. Γαβριηλίδης, 2011

~~..~~





ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA