Η Μυρτώ Χμιελέφσκι με το «24+7» (εκδ. Θράκα, 2018) στη βραχεία λίστα των ΒΡΑΒΕΙΩΝ ΠΟΙΗΣΗΣ «Jean Moreas» στην κατηγορία "πρωτοεμφανιζόμενων ποιητριών/ποιητών".
Από την εκδήλωση "3 πεζογραφοι των Εκδόσεων ΘΡΑΚΑ" στο Monk. Οι Γιούλη Αναστασοπουλου, η Ζεττα Μπαρμπαρεσσου και η Μαριλενα Παππά, "συνομίλησαν" μεταξύ τους διαβάζοντας από τα βιβλία τους και συζήτησαν με το κοινό.
Η Μυρτώ Χμιελέφσκι, ποιήτρια του βιβλίου "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) στο Θέατρο Σταθμός με τους Θανάση Νιάρχο, Γιώργο Μαρκόπουλο, Κώστα Παπαγεωργίου, Γιώργο Χρονά, Παναγιώτη Μηλιώτη, Γιάννη Σ. Βιτσαρά
Συνέντευξη του Αγγελή Μαριανού (Πεζολίβαδα, εκδ. Θράκα) στην εφημερίδα ΠΑΛΜΟΣ.
Από την εκδήλωση 3 ΠΟΙΗΤΡΙΕΣ των Εκδόσεων ΘΡΑΚΑ, στο Monk-grapes and spirits. Ευχαριστούμε όσες και όσους παρευρέθηκαν.
Η Αρετή Καράμπελα (Μελανά όπως τα μούρα, εκδ. Θράκα 2018) καλεσμένη στην εκπομπή του Σταύρου Καμπάδαη. Ακούστε το ηχητικό κάνοντας κλικ πάνω στη φωτογραφία.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Ο φάρος του Σόρενσον (εκδ. Θράκα, 2018) του Βασίλη Χουλιαρά, στο Μεσολόγγι.
Η Θεώνη Κοτίνη γράφει για το "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) της Μυρτώς Χμιελέφσκι στο Νέο Πλανόδιον.
Ο Γιώργος Λίλλης (Ο άνθρωπος τανκ - εκδ. Θράκα, 2017) καλεσμένος στο Λύκειο του Μπίλεφελντ, στη Γερμανία.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Μελανά όπως τα μούρα" (Θράκα, 2018) της Αρετής Καράμπελα, στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Διονύσου.


Αν η σιωπή

Αν η σιωπή μου είναι μίσος ή οργή,
άλειψέ την καλά, σαν βούτηρο στο πρωινό σου
και μην μου ψιθυρίσεις καλημέρα

αν η σιωπή μου είναι αγάπη,
φορεσέ την σαν μεταξένιο μανδύα
γύρω από το γυμνό σου κορμί

αν η σιωπή μου προ’ι’ονίζει μια καταστροφή,
τότε γίνε εσύ το στόμα της
κι αυτή θα σου δώσει συλλαβές για να θρηνήσεις

αν η σιωπή μου είναι σιωπή γιατί δεν αντέχει την αγάπη σου,
τότε μην φύγεις ποτέ,
δώσε μου λίγο χρόνο για να κατανοήσω αυτές τις σπάνιες αλλαγές
στην ιστορία της παγωμένης μου καρδιάς

στο χέρι σου κράτησε την σιωπή μου σαν πέτρα ακριβή
και σαν μυστικό θυσαυρό που έπεσε μια νύχτα
από την σμαραγδένια γλώσσα ενός δράκου μεσαιωνικού


Την ημέρα εκείνη

Την ημέρα εκείνη που εξέπεσα μέσα από το βαθύ όνειρο πάνω στο τραχύ χώμα,
λουλούδια φύτρωσαν πάνω στα χέρια μου και λυπημένες παπαρούνες

τότε ο λευκός καβαλάρης του θανάτου με έντυσε με την πιο όμορφη στολή
και καθώς άρχισα να μιλάω,
ασχημάτιστα ακόμη αστέρια έβγαιναν από το στόμα μου
και πέταξαν προς τον γαλήνιο νυχτερινό ουρανό σαν ένα ψεύτικο μήνυμα ειρήνης


ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA