Η Μυρτώ Χμιελέφσκι με το «24+7» (εκδ. Θράκα, 2018) στη βραχεία λίστα των ΒΡΑΒΕΙΩΝ ΠΟΙΗΣΗΣ «Jean Moreas» στην κατηγορία "πρωτοεμφανιζόμενων ποιητριών/ποιητών".
Από την εκδήλωση "3 πεζογραφοι των Εκδόσεων ΘΡΑΚΑ" στο Monk. Οι Γιούλη Αναστασοπουλου, η Ζεττα Μπαρμπαρεσσου και η Μαριλενα Παππά, "συνομίλησαν" μεταξύ τους διαβάζοντας από τα βιβλία τους και συζήτησαν με το κοινό.
Η Μυρτώ Χμιελέφσκι, ποιήτρια του βιβλίου "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) στο Θέατρο Σταθμός με τους Θανάση Νιάρχο, Γιώργο Μαρκόπουλο, Κώστα Παπαγεωργίου, Γιώργο Χρονά, Παναγιώτη Μηλιώτη, Γιάννη Σ. Βιτσαρά
Συνέντευξη του Αγγελή Μαριανού (Πεζολίβαδα, εκδ. Θράκα) στην εφημερίδα ΠΑΛΜΟΣ.
Από την εκδήλωση 3 ΠΟΙΗΤΡΙΕΣ των Εκδόσεων ΘΡΑΚΑ, στο Monk-grapes and spirits. Ευχαριστούμε όσες και όσους παρευρέθηκαν.
Η Αρετή Καράμπελα (Μελανά όπως τα μούρα, εκδ. Θράκα 2018) καλεσμένη στην εκπομπή του Σταύρου Καμπάδαη. Ακούστε το ηχητικό κάνοντας κλικ πάνω στη φωτογραφία.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Ο φάρος του Σόρενσον (εκδ. Θράκα, 2018) του Βασίλη Χουλιαρά, στο Μεσολόγγι.
Η Θεώνη Κοτίνη γράφει για το "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) της Μυρτώς Χμιελέφσκι στο Νέο Πλανόδιον.
Ο Γιώργος Λίλλης (Ο άνθρωπος τανκ - εκδ. Θράκα, 2017) καλεσμένος στο Λύκειο του Μπίλεφελντ, στη Γερμανία.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Μελανά όπως τα μούρα" (Θράκα, 2018) της Αρετής Καράμπελα, στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Διονύσου.

Γεωργία Διάκου, Δύο ποιήματα

Σχεδίασμα πορτρέτου

Τίποτα δεν έμεινε για την βασίλισσα και κείνη η ασπίδα
Που 'χε κλέψει για χάρη της ο τελευταίος στη σειρά 
Στρατιώτης ήταν ένα λάστιχο ρεζέρβας από το οικογενειακό
Αυτοκίνητο. « Μου υποσχέθηκες πως σήμερα…»

Δεν μπορώ να σε γνωρίσω καλύτερα σ’αυτό το πέπλο
Του πατέρα σκέτη συμφορά και ανία προκαλείς
Στην γειτονιά σε καλούνε ανεμοδείχτη
Υψώνεις το δάκτυλο με σάλιο και πυγμή.

Τον ήλιο δεν ορίζεις. Αυτό σου στοίχισε μια νιότη
Όταν επέστρεψες στο σπίτι τα πλακάκια
Είχαν ένα χρώμα κίτρινο. Κατουρημένη
Από φόβο η μέρα γρύλισε εμπρός σου.

«Να 'ρθει να ξηγηθούμε» είπες και όλες
Ξαφνικά το βρήκαμε ως φαεινή ιδέα
Επάνω στο περβάζι να σταθούμε
Και σήματα να κάνουμε καπνού
Στα σύννεφα όμοια με κέρατα ελαφιού
Που έχασες στην έξοδο του δάσους.

*

Ποίημα για μία ηλικία

Περνώντας με το αστικό
Από αλυσίδα γνωστού βιβλιοπωλείου
Παρατηρώ τα μεγάλα λευκά γράμματα
Στα εξώφυλλα τριών βιβλίων
Βουνά– Παιδιά –Θάλασσα.

Το σχήμα του μέλλοντος απέκτησε μορφή.
Όλες οι υποψίες έγιναν βεβαιότητες.
Και οι τρεις αυτές λέξεις
αποκαλύπτουν το χρέος που μας μένει.
Να πάρουμε τα βουνά
Να γεννήσουμε καινούρια παιδιά
Να πέσουμε στην θάλασσα
Μια νύχτα με φεγγάρι, ρομαντικά.

Εμείς που την νιότη μας ορίσαμε
Σε φιλικές κουβέντες και φωτογραφίες του φέισμπουκ
Αποσύραμε τα κρίνα του Αρχαγγέλου από τα νεκροκρέβατα
Και ορκιστήκαμε ότι κανένα σχέδιο γήρατος
Δεν  είναι ικανό να μας πείσει
Πως ένα σονέτο είναι εξίσου όμορφο
Με τον ρυθμό αυτού του κόσμου.

Τίποτα δεν μεταβάλλεται εντός μου.
Κι όμως, δίνοντας το όνομα Τενάγκνε
στην κυρία που με κοιτά ,
αντιλαμβάνομαι  πως με τα χρόνια
το δικό της σχέδιο πέτυχε το σκοπό του.
Η φλόγα της έγινε μια καλοχωνεμένη
Σύνεση  που την πείθει
Πως το  αύριο δεν θα’ ναι και πάλι
Η πρόβα του σήμερα
Μα η πρώτη παράσταση·
Το άνοιγμα στην ίδια της τη ζωή
Που ξεπηδά θαυμαστή
Από κείνο το νεανικό όνειρο  στα τέλη του ’70.








ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA