Πώς μιλάμε για την καινούργια Ελληνική ποίηση (video)

Για τη συλλογή διηγημάτων «Όμορφοι έρωτες» του Ιάκωβου Ανυφαντάκη, (εκδ. Πατάκης), γράφει η Ειρήνη Σταματοπούλου

Φώτης Μανίκας, Ποιήματα (1η εμφάνιση)

«Ποίηση στη σχάρα» του Πέτρου Γκολίτση:«Από τις αφετηρίες στην ολοκλήρωση του μοντερνισμού: ο Νάνος Βαλαωρίτης»
Στέλλα Δούμου-Γραφάκου, ΕΡΩΣ ΑΡΟΔΟ, (Κουκούτσι, 2015)

 ΜΕ Ο,ΤΙ ΕΙΧΑΜΕ

Κάτω από οπτασίες της βροχής, θυμηθήκαμε τις συμμαχίες
   των σημάτων.
Κι αγαπηθήκαμε με ό,τι είχαμε πρόχειρο επάνω μας.
Εσύ με βρεγμένα μάτια
κι εγώ με το ίδιο πρόσωπο της νεαρής κερασίας.

*

ΑΚΡΙΒΩΣ

Η κάννη του δρόμου.
Εσύ.
Μην επιστρέψεις γρήγορα.
Μην επιστρέψεις αργά.
Να επιστρέψεις ακριβώς.
Να κάνεις τη μέγιστη νύχτα.
λάφυρο καθώς το θειάφι της θ' ανάβεις.

(Τίποτα πιο φιλντισένιο στο σκοτάδι
από τη σκιά σου, που εκρήγνυται.)
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA