Η Άννα Γρίβα γράφει στο fractal για τον "Άνθρωπο τανκ" (Θράκα, 2017) του Γιώργου Λίλλη

Ένα ανέκδοτο διήγημα του Κωνσταντίνου Γαλάνη

Απόσπασμα από το υπό έκδοση πεζογράφημα του Πέτρου Μπιρμπίλη, από τις εκδόσεις Θράκα (Κυκλοφορεί στις 16 του Οκτώβρη)

Ένα ανέκδοτο ποίημα της Μαρίας Θ. Αρχιμανδρίτη

Ο Κώστας Κουτρουμπάκης γράφει για τον "Κούκο" (Θράκα, 2016) της Πελαγίας Φυτοπούλου

Με κάτι σαν φως στ’ αριστερά. Στον ίδιο στενό καναπέ, νύχτα με όλα τα πάθη μου στη φόρα. Απαλλαγμένος από προσδοκίες και ανυπόφορες ανάγκες. Είμαι φόβος αναίτιος για τους άλλους, προφήτης που γνώριζε εξαρχής πως θα τελειώσει το παιχνίδι. Ηθοποιός που βάλθηκε να υπηρετήσει μια τέχνη άγευστη.

Σ’ αυτό το πεδίο ύπαρξης, η ανυπαρξία εισβάλει από παντού. Αν κάτι υπάρχει, το συναντάς απρόσμενα. Αν κάτι δεν υπάρχει, το κουβαλάς στη σάρκα σου – όπου πας πάντα μαζί. Δεν είναι απλό να κατάγεσαι από τόπους ταραγμένους. Φυτρώνουν μέσα σου πυράκανθοι και σκουροπράσινες ελπίδες που ποτέ δεν θα καρπίσουν.

[εικόνα: René Magritte, Le Changement de couleurs, 1928]

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA