Ο Αρτέμης Μαυρομμάτης γράφει στο frear.gr για τις "Μικρές Καταιγίδες" της Βικτωρίας Γεροντάσιου (Εκδ. Θράκα, 2018)

Η Βαρβάρα Ρούσσου γράφει στο περιοδικό "ο αναγνώστης" για τον "Φόνο του λευκού" (Θράκα, 2017) του Παναγιώτη Δημητριάδη

Ο Πέτρος Γκολίτσης γράφει στην Εφημερίδα Των Συντακτών για τον "Άνθρωπο Τανκ" (Θράκα, 2017) του Γιώργου Λίλλη

Η Ζέττα Μπαρμπαρέσσου στις "500 λέξεις" της Καθημερινής. Από τις εκδόσεις Θράκα κυκλοφορεί το βιβλίο της "Ρωμαϊκή Ώχρα και άλλες ιστορίες".

Από την παρουσίαση του "Παγοθραυστικού" (Εκδόσεις Θράκα, 2018) της Ελίνας Αφεντάκη, στην Αθήνα.

Από την παρουσίαση του "Χρονορυχείου" (Εκδ. Θράκα, 2017) της Στέλλας Δούμου, στην Έδεσσα.

Η "Διώρυγα μεταξύ νεφών" (Εκδ. Θράκα, 2018) του Φάνη Παπαγεωργίου, ανάμεσα στα "βιβλία για το καλοκαίρι" της εφ. Καθημερινής από τον Άθω Δημουλά.

Από την παρουσίαση της "Δυνάστρας Μήτρας" (Εκδ. Θράκα, 2018) της Ευσταθίας Παύλου-Κατράκη, στο Ιδιώνυμο, στον Κορυδαλλό.

Mr.Robot (2015)

Δημιουργός: Sam Esmail
Πρωταγωνιστής: Rami Malek
Διάρκεια επεισοδίων: 49 λεπτά
Χώρα: Η.Π.Α.
Κανάλι: USA Network 
Τρέχουσα σεζόν: 1η 

γράφει ο Στάθης Ιντζές

Η ιδέα της ηρωοποίησης του πρωταγωνιστή μιας τηλεοπτικής σειράς δεν είναι καινούρια, αν μη τι άλλο, θα έλεγα ότι το Mr. Robot ακολουθεί την πεπατημένη των σειρών τύπου Fringe, Homeland   κ.α. όπου κι εκεί γινόμαστε μάρτυρες προσπαθειών συστράτευσης των ηρώων με τις δυνάμεις του καλού, ενάντια στο εκάστοτε συνωμοσιακό περιβάλλον. Αυτό που κάνει το Mr. Robot να ξεχωρίζει είναι αφενός η εξ ολοκλήρου περί hacking θεματολογία, βασισμένη πάντα σε μια ρεαλιστική μεταφορά του "σύμπαντος" του προγραμματισμού στην μικρή οθόνη, και αφετέρου τα χαρακτηριστικά ενός προγραμματιστή/hacker που είναι λίγο διαφορετικά από ότι τα φανταζόμασταν. Θέλω να πω, ότι δεν πρόκειται για τον nerd τύπο α λα Maurice Moss (βλ. The IT Crowd) παρά για έναν, εθισμένο στη μορφίνη, νέο που, συν τις άλλοις, αντιμετωπίζει προβλήματα κοινωνικής συμπεριφοράς. Ενώ το θέμα με το οποίο καταπιάνεται το Mr. Robot, είναι αυστηρά τεχνικό και δύσκολο να γίνει αντιληπτό από μια μεγάλη μερίδα τηλεθεατών που δεν γνωρίζει για τη φύση των ηλεκτρονικών υπολογιστών πέρα από τα βασικά, παρατηρούμε ότι απουσιάζουν οι λεπτομερείς επιστημονικοί διάλογοι που κουράζουν, όπως συμβαίνει στις πετυχημένες παραγωγές The Bing Bang Theory και House M.D. Οι συντελεστές της σειράς, παράλληλα με τον κεντρικό άξονα, που είναι το δίλλημα του ήρωά μας για το αν συστρατευτεί, εν τέλει, με τις δυνάμεις του "καλού" ή του "κακού", φροντίζουν να "γεμίσουν" τα πενηντάλεπτα επεισόδια με μικρές παρεμβάσεις του προγραμματιστή/hacker στις προσωπικές ζωές άλλων ανθρώπων με σκοπό την υπεράσπιση του αδύνατου, κάτι που συναντούμε, ομοίως, στο Person of Interest όπου κι εκεί ο κεντρικός χαρακτήρας John Reese -σε αυτοτελή αυτήν τη φορά επεισόδια- δρα επίσης υπέρ του αδύνατου εν ονόματι της δικαιοσύνης και της ηθικής. Άξια αναφοράς είναι η μουσική που "ντύνει" τη σειρά, του συνθέτη Mac Quayle, ο οποίος βραβεύθηκε πρόσφατα με EMMY για τη μουσική της σειράς American Horror Story.


ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA