Χόρεψε μαζί μου
Εκείνο το κορίτσι γνωρίζει
Όσα εγώ δεν πρόλαβα
Να πω
Εκείνο το κορίτσι
Φωτογραφία της θάλασσας
Εκείνο το κορίτσι
Απ’ τα μαλλιά της
Τα καλοκαίρια πέθαινα
*
Ακούστε
Είναι τέτοια η δομή του ανθρώπου
Που εις γνώσιν του πληγώνει
Και εις γνώσιν του σταυρώνει
Και η εκδίκηση που λάμπει στα μάτια του
πληγωμένου
Ερωτεύσιμη μέχρι την τελευταία σταγόνα
*
Βήμα έκτο
Η απραξία των καιρών
Μας έφερε στην εξορία
Έξι βήματα μακριά από
το τέλος.
Ξέχασα πως είναι να
έχεις συναίσθημα
Πως να διεκδικείς
Γέμισε ο αέρας που
αναπνέω
Ασχήμια
Και η ατμόσφαιρα
Μυρίζει μίσος και
αίμα
Άνοιξη φέρε την
ομορφιά σου
Έξι βήματα για να
φτάσω
Στους κήπους που
ξεκουράζονται οι θεοί
Και ‘γω ο θνητός
Ανάμεσά τους
Θα αισθανθώ πως είναι
να αποκτάς δυνάμεις
Που δεν φτιαχτήκαν ποτέ για μένα
