Η Μυρτώ Χμιελέφσκι με το «24+7» (εκδ. Θράκα, 2018) στη βραχεία λίστα των ΒΡΑΒΕΙΩΝ ΠΟΙΗΣΗΣ «Jean Moreas» στην κατηγορία "πρωτοεμφανιζόμενων ποιητριών/ποιητών".
Από την εκδήλωση "3 πεζογραφοι των Εκδόσεων ΘΡΑΚΑ" στο Monk. Οι Γιούλη Αναστασοπουλου, η Ζεττα Μπαρμπαρεσσου και η Μαριλενα Παππά, "συνομίλησαν" μεταξύ τους διαβάζοντας από τα βιβλία τους και συζήτησαν με το κοινό.
Η Μυρτώ Χμιελέφσκι, ποιήτρια του βιβλίου "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) στο Θέατρο Σταθμός με τους Θανάση Νιάρχο, Γιώργο Μαρκόπουλο, Κώστα Παπαγεωργίου, Γιώργο Χρονά, Παναγιώτη Μηλιώτη, Γιάννη Σ. Βιτσαρά
Συνέντευξη του Αγγελή Μαριανού (Πεζολίβαδα, εκδ. Θράκα) στην εφημερίδα ΠΑΛΜΟΣ.
Από την εκδήλωση 3 ΠΟΙΗΤΡΙΕΣ των Εκδόσεων ΘΡΑΚΑ, στο Monk-grapes and spirits. Ευχαριστούμε όσες και όσους παρευρέθηκαν.
Η Αρετή Καράμπελα (Μελανά όπως τα μούρα, εκδ. Θράκα 2018) καλεσμένη στην εκπομπή του Σταύρου Καμπάδαη. Ακούστε το ηχητικό κάνοντας κλικ πάνω στη φωτογραφία.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Ο φάρος του Σόρενσον (εκδ. Θράκα, 2018) του Βασίλη Χουλιαρά, στο Μεσολόγγι.
Η Θεώνη Κοτίνη γράφει για το "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) της Μυρτώς Χμιελέφσκι στο Νέο Πλανόδιον.
Ο Γιώργος Λίλλης (Ο άνθρωπος τανκ - εκδ. Θράκα, 2017) καλεσμένος στο Λύκειο του Μπίλεφελντ, στη Γερμανία.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Μελανά όπως τα μούρα" (Θράκα, 2018) της Αρετής Καράμπελα, στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Διονύσου.
    


 388.447

Η γλώσσα αυτής της πόλης
μου είναι άγνωστη
τα χέρια μου ακουμπούν την άσφαλτο
και καίγονται
τα χείλη μου φλέγονται στον αέρα
τα μάτια μου θολώνουν
στο φως της γκρίζας ημέρας που έρχεται -

τραβέρσο ανάποδο
τραβέρσο ανάποδο.

Πίδακες με θειάφι
να κλείσουν τα στόματα
ν’ ανοίξουν οι πληγές -

τώρα μάλιστα
αγαπώ
τα βρώμικα τραγούδια σου.



388.447
αριθμός βαρίδι
σου φράζει τη μιλιά
σε κάνει στίχο
σου δίνει ώθηση
σου δίνει αυτιά
χέρια μάτια θηλές
σε καθίζει στο εδώλιο του κατηγορουμένου
σε δικάζει προδότη
σε γυρίζει πίσω
σου ματώνει τα ακροδάχτυλα
σου σφίγγει τα χέρια σε γροθιά
σε κάνει ανίκητο
σε κάνει ηττημένο
σε σταματά
σου ψιθυρίζει βρισιές στ’ αυτί
σε λοιδωρεί
σου κλέβει τον καθημερινό άρτο
σε κοιμίζει κάτω από στοίβες χώμα
σε κάνει να πετάγεσαι τις νύχτες
σε μεταμορφώνει σε ουρλιαχτό
σε στρέφει στη μουσική
σε κάνει θόρυβο
σου φωνάζει
σου φράζει το δρόμο
σε σφυροκοπά
σε αιχμαλωτίζει
σε βγάζει στους δρόμους
σε χαιρετά
σε χαιρετά
σε χαιρετά.


Τα δεκανίκια δεν είναι αρκετά
κι η κάλπη στα χέρια
οβίδα οπλισμένη.



Ιανουάριος 2015



    Φτωχή απάτη



Εκείνη
μια σπουδή στη μη τελειότητα
εμείς
παιδιά του πολέμου
παιδεμένοι
στο υπόκωφο μουκανητό της γης.
Τα πόδια μας υγρά ακόμη
ολοζώντανοι στ’ αυτιά μας
ήχοι από σκυλιά που αλυχτούν.
Παίρνουμε ψωμί για να περνάμε
και λογαριάζουμε την τύχη μας
μέρα με την ημέρα.

Εκείνη
υπέροχος άσπρος νάνος
στο κέντρο διαστελλώμενου νεφελώματος.
Πώς θα μπορούσε να μας μισήσει;
μα, κιόλα, αυτό δεν το ‘λεγες κι αγάπη.

Μια τρομερή αθωότητα την περιτριγύριζε
τόσο που
πνιγμένη ήταν μέσα στις πιο σκοτεινές μας σκέψεις
για να μείνουμε ζωντανοί εμείς
εμείς εμείς
κατάλαβες;

Άνθρωποι της κλειδαρότρυπας
σε συνεχή αναβρασμό
εργατικά μυρμήγκια για διαφημίσεις
χάρτινοι πίδακες που καίγονται στο φως του ήλιου
ρωμαλέοι νέοι κόσμοι προς το τίποτα.

Τι μας έλειπε ποτές;
Μια χούφτα νερό
κι ο δικός της ήλιος.

Εκείνη
η γραμμή ανάμεσα
στην όμορφη πληγή
και τη φτωχή απάτη.



ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA