Η Κωνσταντίνα Θεοφανοπούλου γράφει στο culturenow.gr για το "Χασέπ" (Θράκα) του Αρτέμη Μαυρομμάτη
Για το μυθιστόρημα "Ο τελευταίος αριθμός" (Θρακα) του Βάιου Κουτριντζε, από τον μετρ της επιστημονικής φαντασίας στη Λάρισα Θανάση Μάργαρη, στη Larissanet.
Η Χρύσα Φάντη γράφει στη bookpress.gr για το «Μια τρυφερή καρδιά στο βάθος – Και άλλες ιστορίες» (εκδ. Θράκα, 2018) της Χαράς Νικολακοπούλου
Η Διώνη Δημητριάδου γράφει για το "Ο φάρος του Σόρενσον" (Θράκα, 2018) του Βασίλη Χουλιαρά.
Ο Γιώργος Θεοχάρης γράφει στην εφ. "Η Αυγή" για την νεοελληνική ποίηση και περιλαμβάνει το "Οι ακαδημαϊκές σημειώσεις του Ίαν Μάρκεζιτς" (Θράκα) του Πέτρου Σκυθιώτη και το "Ματς Πόιντ" (Θράκα) του Κωνσταντίνου Μελισσά
Ο Αριστοτέλης Σαΐνης προτείνει στην "Εφημερίδα των Συντακτών" ανάμεσα σε άλλα βιβλία, το "Μελανά όπως τα μούρα" της Αρετής Καράμπελα
Το nakasbookhouse.gr ξεχωρίζει 3 βιβλία των Εκδόσεων Θράκα για τη χρονιά που πέρασε
Ο Πέτρος Γκολίτσης στην "Εφημερίδα των Συντακτών" ξεχωρίζει ανάμεσα σε άλλα ποιητικά βιβλία το "Match Point" του Κωνσταντίνου Μελισσά

Καθόλου αδιάφορη η νέα ταινία του Χριστόφορου Παπακαλιάτη, «Ένας Άλλος Κόσμος» («Worlds apart», στη διεθνή του μεταφορά) με τις αίθουσες να κατακλύζονται από γυναίκες όλων των ηλικιών... Πρόκειται για μία ικανοποιητική σκιαγράφηση της ελληνικής πραγματικότητας των τελευταίων… πολλών χρόνων που περιέχει σχεδόν τα πάντα: κρίση, μεταναστευτικό, προσωπικά και οικογενειακά αδιέξοδα, απολύσεις, αυτοκτονίες, αντικαταθλιπτικά, διαζύγια, δεύτερες ευκαιρίες και βεβαίως, έρωτα.

Η έσωθεν βία, συναντά το ψέμα και το παραμύθιασμα του εαυτού. Η Σουηδία, η Γερμανία και η Συρία ως άλλες πρωταγωνίστριες στο εν εξελίξει δράμα της ελληνικής καταφρόνιας. Αλληγορίες πολλών αναγνώσεων και η θέα του εσταυρωμένου μπροστά σε κάθε νέο ερωτικό σκίρτημα.


Εξαιρώντας κάποιες άκαιρες ή φλου σεναριακά σκηνές, ο  Παπακαλιάτης καταφέρνει τελικά να αγγίξει, άλλοτε σαν χάδι κι άλλοτε σαν δυνατή σφαλιάρα τον θεατή. Ένα σπονδυλωτό δραματικό αφήγημα χωρίς απόπειρες εντυπωσιασμού και σίγουρα χωρίς εξεζητημένες σεναριακές και σκηνοθετικές απαιτήσεις. Μικρά “αθόρυβα” τράβελινγκ, ενδιαφέροντες μονόλογοι, ευφάνταστες ανατροπές, σκηνές σαν απομίμηση μεγάλων παραγωγών ανατολής και δύσης, χαρακτηριστική μουσική επιμέλεια. Σίγουρα, όλα τα παραπάνω λίγο θα μετρούσαν χωρίς τη συγκλονιστική Μαρία Καβογιάννη σε έναν εύθραυστο μεταιχμιακό ρόλο καθώς και τον κόντρα ρόλο του Μηνά Χατζησάββα που έμελλε να γίνει το κύκνειο άσμα του.


Μπορεί να μην είναι η Αστακομακαρονάδα του Λάνθιμου, αλλά αξίζει κανείς να την δει. Να την δει με τα παιδιά του, τους φίλους του, την αγάπη του ή με την μοναξιά του. Όλο και κάτι έχει να πάρει, να μάθει ή να νιώσει. Δεν είναι ντροπή…

[Πρωταγωνιστούν: Μηνάς Χατζησάββας, Μαρία Καβογιάννη, Tawfeek Barhom, Andrea Osvart, J. K. Simmons, Χριστόφορος Παπακαλιάτης, Νίκη Βακάλη]


ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA