Ο Πέτρος Μπιρμπίλης μιλά στην Athens Voice και στον Γιάννη Νένε, για το "Μπελ Ετουάλ" (Θράκα, 2017)

Μια “ηρωίδα” πλάι σε ανθρώπους αντιηρωικούς: Ένα κριτικό σημείωμα του Στάθη Ιντζέ για το "Γονυπετείς" της Τζούλιας Γκανάσου

Για την ποιητική συλλογή της Μαρίας Αγγελοπούλου "Η απουσιολόγος" (Θράκα, 2016), γράφει ο Χρήστος Αρμάντο Γκέζος

Ο Στέφανος Ξένος γράφει στο diavasame για τον "Άνθρωπο Τανκ" (Θράκα, 2017) του Γιώργου Λίλλη

Για το βιβλίο της Μαριάννας Κουμαριανού «Τόπος στη Γαλήνη» – γράφει η Ανθούλα Δανιήλ

Φάνης Παπαγεωργίου, Ποια γενιά; Σκέψεις για τη σχέση μεταξύ βιολογικής και δυνάμει καλλιτεχνικής γενιάς.

Δύο ανέκδοτα/αδημοσίευτα ποιήματα του Δημήτριου Δημητριάδη

Ο Παναγιώτης Βούζης γράφει στην εφημερίδα "Τα Νέα" για το "Χρονορυχείο" (Θράκα, 2017) της Στέλλας Δούμου

Καθόλου αδιάφορη η νέα ταινία του Χριστόφορου Παπακαλιάτη, «Ένας Άλλος Κόσμος» («Worlds apart», στη διεθνή του μεταφορά) με τις αίθουσες να κατακλύζονται από γυναίκες όλων των ηλικιών... Πρόκειται για μία ικανοποιητική σκιαγράφηση της ελληνικής πραγματικότητας των τελευταίων… πολλών χρόνων που περιέχει σχεδόν τα πάντα: κρίση, μεταναστευτικό, προσωπικά και οικογενειακά αδιέξοδα, απολύσεις, αυτοκτονίες, αντικαταθλιπτικά, διαζύγια, δεύτερες ευκαιρίες και βεβαίως, έρωτα.

Η έσωθεν βία, συναντά το ψέμα και το παραμύθιασμα του εαυτού. Η Σουηδία, η Γερμανία και η Συρία ως άλλες πρωταγωνίστριες στο εν εξελίξει δράμα της ελληνικής καταφρόνιας. Αλληγορίες πολλών αναγνώσεων και η θέα του εσταυρωμένου μπροστά σε κάθε νέο ερωτικό σκίρτημα.


Εξαιρώντας κάποιες άκαιρες ή φλου σεναριακά σκηνές, ο  Παπακαλιάτης καταφέρνει τελικά να αγγίξει, άλλοτε σαν χάδι κι άλλοτε σαν δυνατή σφαλιάρα τον θεατή. Ένα σπονδυλωτό δραματικό αφήγημα χωρίς απόπειρες εντυπωσιασμού και σίγουρα χωρίς εξεζητημένες σεναριακές και σκηνοθετικές απαιτήσεις. Μικρά “αθόρυβα” τράβελινγκ, ενδιαφέροντες μονόλογοι, ευφάνταστες ανατροπές, σκηνές σαν απομίμηση μεγάλων παραγωγών ανατολής και δύσης, χαρακτηριστική μουσική επιμέλεια. Σίγουρα, όλα τα παραπάνω λίγο θα μετρούσαν χωρίς τη συγκλονιστική Μαρία Καβογιάννη σε έναν εύθραυστο μεταιχμιακό ρόλο καθώς και τον κόντρα ρόλο του Μηνά Χατζησάββα που έμελλε να γίνει το κύκνειο άσμα του.


Μπορεί να μην είναι η Αστακομακαρονάδα του Λάνθιμου, αλλά αξίζει κανείς να την δει. Να την δει με τα παιδιά του, τους φίλους του, την αγάπη του ή με την μοναξιά του. Όλο και κάτι έχει να πάρει, να μάθει ή να νιώσει. Δεν είναι ντροπή…

[Πρωταγωνιστούν: Μηνάς Χατζησάββας, Μαρία Καβογιάννη, Tawfeek Barhom, Andrea Osvart, J. K. Simmons, Χριστόφορος Παπακαλιάτης, Νίκη Βακάλη]


ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA