Η Κωνσταντίνα Θεοφανοπούλου γράφει στο culturenow.gr για το "Χασέπ" (Θράκα) του Αρτέμη Μαυρομμάτη
Για το μυθιστόρημα "Ο τελευταίος αριθμός" (Θρακα) του Βάιου Κουτριντζε, από τον μετρ της επιστημονικής φαντασίας στη Λάρισα Θανάση Μάργαρη, στη Larissanet.
Η Χρύσα Φάντη γράφει στη bookpress.gr για το «Μια τρυφερή καρδιά στο βάθος – Και άλλες ιστορίες» (εκδ. Θράκα, 2018) της Χαράς Νικολακοπούλου
Η Διώνη Δημητριάδου γράφει για το "Ο φάρος του Σόρενσον" (Θράκα, 2018) του Βασίλη Χουλιαρά.
Ο Γιώργος Θεοχάρης γράφει στην εφ. "Η Αυγή" για την νεοελληνική ποίηση και περιλαμβάνει το "Οι ακαδημαϊκές σημειώσεις του Ίαν Μάρκεζιτς" (Θράκα) του Πέτρου Σκυθιώτη και το "Ματς Πόιντ" (Θράκα) του Κωνσταντίνου Μελισσά
Ο Αριστοτέλης Σαΐνης προτείνει στην "Εφημερίδα των Συντακτών" ανάμεσα σε άλλα βιβλία, το "Μελανά όπως τα μούρα" της Αρετής Καράμπελα
Το nakasbookhouse.gr ξεχωρίζει 3 βιβλία των Εκδόσεων Θράκα για τη χρονιά που πέρασε
Ο Πέτρος Γκολίτσης στην "Εφημερίδα των Συντακτών" ξεχωρίζει ανάμεσα σε άλλα ποιητικά βιβλία το "Match Point" του Κωνσταντίνου Μελισσά


«Γαμώτο, ακόμη κι όταν γελάς, τα μάτια σου μοιάζουν θλιμμένα, δεν πρέπει να είναι έτσι, το ξέρεις, το γέλιο πρέπει να είναι καθαρό κι αμόλυντο από θλίψη, το ξέρεις.»

 ΧΡΗΣΤΟΣ ΑΡΜΑΝΤΟ ΓΚΕΖΟΣ, ΛΑΣΠΗ, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΜΕΛΑΝΙ



Τον Χρήστο Αρμάντο Γκέζο  τον γνωρίσαμε αρχικά μέσα από τη ποιητική του συλλογή "Ανεκπλήρωτοι Φόβοι" (εκδόσεις Πολύτροπον) το 2012 με την οποία απέσπασε και το κρατικό βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου συγγραφέα.
 
Το επόμενο του βήμα ήταν το μυθιστόρημα Η Λάσπη.
Ο Γκέζος στη Λάσπη συνθέτει τη κοινωνία μέσα από την οπτική ενός ανθρώπου απεγνωσμένου σε συναισθηματική απορρύθμιση. Ο ευφυής ήρωας  Αλέξανδρος ή Σάντο αποφασισμένος να αυτοκτονήσει, περιπλανιέται στους δρόμους της πρωτεύουσας και εξαντλεί τη σκληρότητά του απέναντι στη κοινωνία, στον κάθε έναν από εμάς  και περισσότερο απέναντι στον εαυτό του. Ο λόγος του γεμάτος κυνικότητα, παραληρηματικός αλλά μη ψυχωτικά συγκροτημένος  αποδομεί τις επίπλαστες ισορροπίες των κοινωνικών συμβολαίων.
Είναι επίσης σημαντικό για ένα έργο να είναι μέσα στην εποχή του. Το φόντο της Λάσπης είναι η Ελλάδα της κρίσης και στον λόγο του ήρωα παρόλο που ο ίδιος είναι εξωθημένος στα άκρα, βρίσκουμε σκέψεις που θα μπορούσαν να αντιπροσωπεύουν ένα μεγάλο ποσοστό των νέων ανθρώπων που και οι ίδιοι αρκετά συχνά ασφυκτιούν σε αυτό το περιβάλλον .

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA