Η Μυρτώ Χμιελέφσκι με το «24+7» (εκδ. Θράκα, 2018) στη βραχεία λίστα των ΒΡΑΒΕΙΩΝ ΠΟΙΗΣΗΣ «Jean Moreas» στην κατηγορία "πρωτοεμφανιζόμενων ποιητριών/ποιητών".
Από την εκδήλωση "3 πεζογραφοι των Εκδόσεων ΘΡΑΚΑ" στο Monk. Οι Γιούλη Αναστασοπουλου, η Ζεττα Μπαρμπαρεσσου και η Μαριλενα Παππά, "συνομίλησαν" μεταξύ τους διαβάζοντας από τα βιβλία τους και συζήτησαν με το κοινό.
Η Μυρτώ Χμιελέφσκι, ποιήτρια του βιβλίου "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) στο Θέατρο Σταθμός με τους Θανάση Νιάρχο, Γιώργο Μαρκόπουλο, Κώστα Παπαγεωργίου, Γιώργο Χρονά, Παναγιώτη Μηλιώτη, Γιάννη Σ. Βιτσαρά
Συνέντευξη του Αγγελή Μαριανού (Πεζολίβαδα, εκδ. Θράκα) στην εφημερίδα ΠΑΛΜΟΣ.
Από την εκδήλωση 3 ΠΟΙΗΤΡΙΕΣ των Εκδόσεων ΘΡΑΚΑ, στο Monk-grapes and spirits. Ευχαριστούμε όσες και όσους παρευρέθηκαν.
Η Αρετή Καράμπελα (Μελανά όπως τα μούρα, εκδ. Θράκα 2018) καλεσμένη στην εκπομπή του Σταύρου Καμπάδαη. Ακούστε το ηχητικό κάνοντας κλικ πάνω στη φωτογραφία.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Ο φάρος του Σόρενσον (εκδ. Θράκα, 2018) του Βασίλη Χουλιαρά, στο Μεσολόγγι.
Η Θεώνη Κοτίνη γράφει για το "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) της Μυρτώς Χμιελέφσκι στο Νέο Πλανόδιον.
Ο Γιώργος Λίλλης (Ο άνθρωπος τανκ - εκδ. Θράκα, 2017) καλεσμένος στο Λύκειο του Μπίλεφελντ, στη Γερμανία.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Μελανά όπως τα μούρα" (Θράκα, 2018) της Αρετής Καράμπελα, στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Διονύσου.


«Γαμώτο, ακόμη κι όταν γελάς, τα μάτια σου μοιάζουν θλιμμένα, δεν πρέπει να είναι έτσι, το ξέρεις, το γέλιο πρέπει να είναι καθαρό κι αμόλυντο από θλίψη, το ξέρεις.»

 ΧΡΗΣΤΟΣ ΑΡΜΑΝΤΟ ΓΚΕΖΟΣ, ΛΑΣΠΗ, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΜΕΛΑΝΙ



Τον Χρήστο Αρμάντο Γκέζο  τον γνωρίσαμε αρχικά μέσα από τη ποιητική του συλλογή "Ανεκπλήρωτοι Φόβοι" (εκδόσεις Πολύτροπον) το 2012 με την οποία απέσπασε και το κρατικό βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου συγγραφέα.
 
Το επόμενο του βήμα ήταν το μυθιστόρημα Η Λάσπη.
Ο Γκέζος στη Λάσπη συνθέτει τη κοινωνία μέσα από την οπτική ενός ανθρώπου απεγνωσμένου σε συναισθηματική απορρύθμιση. Ο ευφυής ήρωας  Αλέξανδρος ή Σάντο αποφασισμένος να αυτοκτονήσει, περιπλανιέται στους δρόμους της πρωτεύουσας και εξαντλεί τη σκληρότητά του απέναντι στη κοινωνία, στον κάθε έναν από εμάς  και περισσότερο απέναντι στον εαυτό του. Ο λόγος του γεμάτος κυνικότητα, παραληρηματικός αλλά μη ψυχωτικά συγκροτημένος  αποδομεί τις επίπλαστες ισορροπίες των κοινωνικών συμβολαίων.
Είναι επίσης σημαντικό για ένα έργο να είναι μέσα στην εποχή του. Το φόντο της Λάσπης είναι η Ελλάδα της κρίσης και στον λόγο του ήρωα παρόλο που ο ίδιος είναι εξωθημένος στα άκρα, βρίσκουμε σκέψεις που θα μπορούσαν να αντιπροσωπεύουν ένα μεγάλο ποσοστό των νέων ανθρώπων που και οι ίδιοι αρκετά συχνά ασφυκτιούν σε αυτό το περιβάλλον .

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA