Τα παιδιά της δευτέρας και τρίτης λυκείου του Μπίλεφελντ (Γερμανία) συζήτησαν με τον ποιητή Γιώργο Λίλλη μετά από πρωτοβουλία της φιλολόγου Χριστίνας Κοτρώτσου που είχε την ιδέα και την επίβλεψη της όλης προσπάθειας.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Μελανά όπως τα μούρα" (Θράκα, 2018) της Αρετής Καράμπελα, στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Διονύσου.
Για το βιβλίο της Χαράς Νικολακοπούλου «Μια τρυφερή καρδιά στο βάθος» (Θράκα, 2018) ‒ γράφει η Λίλια Τσούβα στο "φρέαρ"
Η Θεώνη Κοτίνη γράφει για το "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) της Μυρτώς Χμιελέφσκι στο Νέο Πλανόδιον.
Η Κωνσταντίνα Θεοφανοπούλου γράφει στο culturenow.gr για το "Χασέπ" (Θράκα) του Αρτέμη Μαυρομμάτη
Για το μυθιστόρημα "Ο τελευταίος αριθμός" (Θρακα) του Βάιου Κουτριντζε, από τον μετρ της επιστημονικής φαντασίας στη Λάρισα Θανάση Μάργαρη, στη Larissanet.
Η Διώνη Δημητριάδου γράφει για το "Ο φάρος του Σόρενσον" (Θράκα, 2018) του Βασίλη Χουλιαρά.
Ο Γιώργος Θεοχάρης γράφει στην εφ. "Η Αυγή" για την νεοελληνική ποίηση και περιλαμβάνει το "Οι ακαδημαϊκές σημειώσεις του Ίαν Μάρκεζιτς" (Θράκα) του Πέτρου Σκυθιώτη και το "Ματς Πόιντ" (Θράκα) του Κωνσταντίνου Μελισσά
Το nakasbookhouse.gr ξεχωρίζει 3 βιβλία των Εκδόσεων Θράκα για τη χρονιά που πέρασε
Ο Πέτρος Γκολίτσης στην "Εφημερίδα των Συντακτών" ξεχωρίζει ανάμεσα σε άλλα ποιητικά βιβλία το "Match Point" του Κωνσταντίνου Μελισσά

"Και να θυμάσαι τις παλιοκαραβάνες
που πάλεψαν γερά,
τον Χεμινγουέη, τον Σελίν, τον Ντοστογιέφσκι, τον Χάμσουν.
Αν νομίζεις πως αυτοί
δεν τρελάθηκαν
δίχως γυναίκα
δίχως φαΐ
δίχως ελπίδα"
Τσαρλς Μπουκόφσκι 

ΝΙΚΟΣ ΣΦΑΜΕΝΟΣ, ΑΝΤΙΗΡΩΙΚΟ,
αυτοέκδοση



Ο Νίκος Σφαμένος από τη Μυτιλήνη, ο Νίκος Σφαμένος από το Διδυμότειχο, από το άδειο σπίτι, από τη μπάρα δίπλα σου, είναι ένας(αν και κρυμμένος) από τους καλύτερους  νέους (ηλικιακά) λογοτέχνες. Αυτοί που γνωρίζουν, περιμένουν τις αυτοεκδόσεις του και ποτέ αυτές δεν τους απογοητεύουν. Η ποίηση του απλή, τεχνητά άρτια με ουσία και γεμάτη αισθαντικότητα, προσιτή στη σκέψη και προσιτή στις αισθήσεις.

Το αντιηρωικό είναι μια μικρή σε έκταση ποιητική συλλογή .Μόλις 11 ποιήματα. Έντεκα ποιήματα καταστροφικού λυρισμού, όπου ο Σφαμένος στα όρια της κοινωνίας  βρίσκει πιο κοντά του τον Κάφκα,  τον Σαχτούρη, τη Ντίκινσον,  τη γυναίκα  που είναι σχεδόν πάντα κάπου αλλού, παρά τον οποιονδήποτε κοινότοπο άνθρωπο.  Ο κόσμος του Σφαμένου είναι ένας κόσμος σχεδόν έξω από τον κόσμο. Η ποίηση για αυτόν είναι πάντα πρώτη, μαθαίνουμε πως είναι αίμα, αλλά τα ποιήματα είναι φτιαγμένα και από  λέξεις και  οι λέξεις από μόνες τους δε σώζουν όπως και ο ίδιος είχε γράψει κάποτε. 




ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA